Na mapach:
| Ringsted | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Region | Zelandia (region) | ||
| Gmina | Ringsted | ||
| Burmistrz | Niels Ulrich Hermansen | ||
| Położenie | 55°26' N 11°47' E |
||
| Populacja (2008) • liczba ludności |
20188 |
||
| Kod pocztowy | 4100 | ||
Kościół św. Benedykta w Ringsted |
|||
|
Położenie na mapie Danii
|
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Ringsted, miasto w Danii w Regionie Zelandia (Sjælland). Siedziba gminy Ringsted. 20 188 mieszkańców (2008).
Spis treści |
Ringsted jest położony na środkowej Zelandii, przy linii kolejowej z Kopenhagi do Korsør, 60 km na południowy zachód od Kopenhagi i 47 km na wschód od Korsør[1]. Ringsted leży dokładnie na środku fragmentu tej linii pomiędzy Roskilde i Slagelse, na południe od jeziora Langesø, nad rzeczką Ringsted Å.
Średniowiecze
Ringsted jest jednym z najstarszych miast Danii i choć pierwsze przywileje miasto otrzymało dopiero w 1441 r., to już w okresie wikingów Ringsted był miejscem zwoływania lokalnego zgromadzenia dla Zelandii tzw. tingu. W średniowieczu miasto stało się ośrodkiem władzy królewskiej i miejscem rezydowania królów Danii. Król Danii Swen II Estrydsen założył tutaj kościół, który został ukończony już po jego śmierci w 1082 r. W 1135 r. osiedlili się tutaj benedyktyni, a ich klasztor stał się najważniejszym ośrodkiem pątniczym w Danii po kanonizacji Kanuta Lavarda i złożeniu jego relikwii w tutejszym kościele w 1170 r. Koronacja 7-letniego Kanuta IV w Ringsted w 1170 r. była pierwszą wzmiankowaną w historii koronacją królewską na ziemiach duńskich. Lokalny kościół św. Benedykta stał się mauzoleum grobowym średniowiecznych królów duńskich. W 1345[2] miasto zostało ograbione przez wojska holsztyńskie. Podczas pożaru spłonęło archiwum miejskie wraz z nadaniami przywilejów. Najstarsze przywileje, jakie się zachowały, pochodzą z XV, XVI i XVII w. W średniowieczu miasto posiadało dwu burmistrzów, po raz pierwszy wzmiankowanych w 1388. W 1387, na lokalnym zgromadzeniu dla Zelandii w Ringsted, obwołano Małgorzatę I królową Danii, podobnie jak w latach następnych jeszcze kilku innych królów Danii.
Czasy poreformacyjne
Zniesienie klasztorów (okres reformacji), do których przybywały rzesze pielgrzymów, oraz liczne pożary, które wielokrotnie trawiły Ringsted (największe w 1551 i 1590), stały się przyczyną upadku miasta, które w XVII i XVIII w. liczyło jedynie 700 mieszkańców[2]. Miasto poważnie ucierpiało podczas szwedzkiej okupacji w latach 1658-1660. Zrabowano m. in. cenną bibliotekę klasztorną liczącą ok. 26 tys. tomów i wywieziono ją do Szwecji. Do ostatecznego upadku miasta przyczyniły się kolejne pożary w latach 1693, 1717 i 1747, powodując drastyczny spadek liczby mieszkańców. W 1739 zamknięto szkołę łacińską, a od 1805 już nie odbywały się tutaj sejmiki dzielnicowe. W 1806 podczas ponownego pożaru zniszczony został klasztor wraz z kościołem. W 1807 miasto zostało okupowane przez wojska angielskie, a rok później stacjonowały tutaj wojska hiszpańskie[2]. Od pocz. XIX w. liczba ludności zaczęła powoli rosnąć, osiągając 1380 osób w 1850. Od otwarcia połączenia kolejowego z Kopenhagą w 1856 r. miasto zaczęło się ponownie rozwijać. Powstały tutaj różnorakie zakłady przemysłowe (rzeźnia, cementownia, fabryka drewniaków itd.). W 1901 miasto liczyło ponad 3000 mieszkańców[3]. Od czasów I wojny światowej miasto garnizonowe. W 1943 dokonywano tutaj aktów sabotażu skierowanych przeciwko okupacyjnym wojskom niemieckim. W 1953 liczba mieszkańców wzrosła do 9084[3].
i jego żony, królowe:
Ponadto w kościele miejsce wiecznego spoczynku znaleźli następujący monarchowie szwedzcy:
Herb miasta jest odzwierciedleniem jego historii. Najstarszy zachowany dokument, na którym jest on przedstawiony pochodzi z 1421 r. Herb miasta stanowi złota (żółta w praktyce) tarcza, z prawego heraldycznego rogu której wyłania się odziana w niebieską szatę biała dłoń Najwyższego z dwoma wyciągniętymi palcami. Pod nią widnieje złota gwiazda betlejemska. Centralną figurą herbu jest postać NMP w niebieskich sztach z Dzieciątkiem Jezus. NMP zasiada na tronie czerwonego koloru. Otaczają ją postacie: z lewej, w niebieskich szatach i złotej koronie, króla Danii Eryka IV (pochowanego w kościele św. Bendykta w Ringsted), który trzyma w dłoniach czerwoną wazę z kwiatami prosząc NMP o wyniesienie go na ołtarze (do czego nie doszło, mimo toczącego się procesu kanonizacyjnego). Z prawej widzimy postać św. Kanuta Lavarda w niebieskich szatach, którego relikwie były przechowywane w Ringsted, dokąd udawali się z tego powodu liczni pielgrzymi. U dołu widzimy postać klęczącego mnicha benedyktyna odzianego na czarno, symbolizującego istniejący do reformacji klasztor benedyktynów w Ringsted. Może być to postać św. Benedykta z Nursji. W takiej postaci herb ten został urzędowo zatwierdzony jako herb miasta Ringsted w 1938 r.[4]
