Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Rośliny piętra turniowego – rośliny wybitnie wysokogórskie lub pojawiające się w piętrze turniowym, lecz optimum występowania mające w niższych piętrach roślinności. Ze względu na skaliste podłoże, niewielkie płaty gleby – rośliny w piętrze turniowym nie tworzą zwartych łanów, lecz występują zwykle w niewielkich płatach lub pojedynczo w zagłębieniach terenu, szczelinach skał, na półkach skalnych. Wskutek skrajnie trudnych warunków klimatycznych i glebowych liczba gatunków roślin występujących w tym piętrze jest bardzo mała w porównaniu z niższymi wysokościami.
W Tatrach dominują mchy i niskie murawy z boimką dwurzędową. Porosty, głównie naskalne, zajmują więcej miejsca, niż rośliny naczyniowe. Mimo trudnych warunków życiowych występuje tu ok. 120 gatunków roślin naczyniowych. Liczba ta drastycznie spada wraz z wysokością nad poziomem morza, na najwyższych szczytach Tatr występują już tylko nieliczne gatunki. Dominują rośliny niskie, o postaci darniowej i rośliny poduszkowe silnie przylegające do podłoża. Karłowatość jest zarówno skutkiem surowych warunków ograniczających wzrost, jak i przystosowaniem do tych warunków – niskie, płożące się przy ziemi rośliny lepiej wykorzystują jej ciepło, lepiej chronione są przed huraganowymi wiatrami, a warstwa śniegu chroni je przed silnymi mrozami, mniej też tracą wody przy intensywnym nasłonecznieniu na suchych stokach. Brak zupełnie roślin jednorocznych – zbyt krótki sezon wegetacyjny nie pozwoliłby im na wytworzenie nasion[1].
Spis treści |
