| Robert T. Bakker | |
| Data i miejsce urodzenia | 24 marca 1945 |
| Zawód | geolog, paleontolog, nauczyciel akademicki |
Robert T. Bakker (ur. 24 marca 1945 w hrabstwie Bergen w stanie New Jersey w USA) – amerykański paleontolog zajmujący się dinozaurami.
Studiował na Uniwersytecie Yale, doktorat uzyskał na Harvardzie, następnie wykładał na Uniwersytecie Johnsa Hopkinsa. Prace terenowe prowadził głównie w USA, ale także na pustyni Gobi i w RPA.
Robert Bakker zajmuje się przede wszystkim badaniami behawioru i wymaganiami środowiskowymi dinozaurów. Jest twórcą teorii o stałocieplności części dinozaurów (pierwsza praca z 1968), która początkowo była silnie kwestionowana, dalsze badania jednak wykazały jej słuszność. Konsekwencją tej teorii była rewizja dokonana przez Bakkera i jego współpracowników oraz zwolenników, wizji zachowań behawioralnych dinozaurów. Poddał on rewizji dotychczasowy pogląd o ociężałości i małej mobilności dinozaurów, przedstawiając szereg dowodów na dużą ruchliwość i skłonność do wielesetkilometrowych wędrówek przynajmniej niektórych grup dinozaurów. W efekcie doprowadził do zmiany rekonstrukcji wyglądu wielu dinozaurów, zwłaszcza wielkich zauropodów i teropodów, które na wcześniejszych rekonstrukcjach miały ogon leżący na ziemi, a po Bakkerowskich artykułach nowe modele przedstawiają je z ogonem trzymanym sztywno na przedłużeniu linii kręgosłupa jako ważny element utrzymywania równowagi w czasie marszu.
W swoim spojrzeniu na ewolucję dinozaurów jest punktualistą, co stawia go w opozycji do większości badaczy.
Bakker jest także znanym popularyzatorem wiedzy o dinozaurach, autorem wielu artykułów popularnonaukowych (m.in. w „Scientific American”), konsultantem słynnego filmu „Park Jurajski” i autorem głośnej powieści Raptor Red o życiu samicy utahraptora, wydanej m.in. w Polsce.
Paleontolog Robert Burke występujący w filmie Park Jurajski (część druga) wzorowany był na lekko skarykaturyzowanej postaci Roberta Bakkera.