Robert Bellarmin

Robert Bellarmin Roberto Francesco Bellarmino
święty Kościoła katolickiego doktor Kościoła
Data i miejsce urodzenia	4 października 1542 Montepulciano
Data i miejsce śmierci	17 września 1621 Rzym
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Inkardynacja	jezuici
Prezbiterat	1570
Nominacja biskupia	1602 arcybiskup Kapui
Sakra biskupia	21 kwietnia 1602
Kreacja kardynalska	1599 Klemens VIII
Multimedia w Wikimedia Commons

Robert Bellarmin, właśc. wł. Roberto Francesco Bellarmino (ur. 4 października 1542 w Montepulciano, zm. 17 września 1621 w Rzymie) – włoski jezuita, kardynał, inkwizytor, święty Kościoła katolickiego, jeden z doktorów Kościoła.

W 1560 wstąpił do Towarzystwa Jezusowego. Studiował filozofię w Kolegium Rzymskim (1560-1563), następnie we Florencji (1564-1567) i w Mondovi (1564-1567), w Padwie i belgijskim Lowanium. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1570. W 1576 powierzono mu katedrę teologii w Kolegium Rzymskim, a w 1578 został rektorem tegoż kolegium.

Do najważniejszych dzieł Bellarmina należą:

• Kontrowersje (łac. Disputationes de controversiis christianae fidei) (1586-1593), summa nauki katolickiej, odpowiadająca na potrzeby Kościoła rzymskokatolickiego po pierwszej fali reformacji.
• Mały katechizm (1597), przetłumaczony na ponad 50 języków i mający ponad 400 wydań.
• O głównym obowiązku papieża, rozprawka, w której wyliczył 7 nadużyć, których nie powinni dokonywać papieże.

Papież Klemens VIII zwolnił go wkrótce z obowiązków wykładowcy, mianował swoim teologiem, konsultorem Kongregacji Św. Oficjum, a w 1599 wyniósł go do godności kardynała. Według hagiografii, Bellarmino uczynił wówczas następujące postanowienia: nie gromadzić majątku, nie wspierać krewnych, ale ubogich, być zawsze zakonnikiem. Nie przyjął wówczas wysokiej pensji, ofiarowanej mu przez króla Hiszpanii, Filipa III. Przez jakiś czas był arcybiskupem w Kapui, co można uznać za pewnego rodzaju zesłanie. Na konklawe po śmierci Klemensa VIII był jednym z rozważanych kandydatów na Stolicę Apostolską. Następny papież Paweł V przywrócił go na stanowiska w Rzymie.

Jako inkwizytor Bellarmino nadzorował proces i egzekucję na stosie Giordana Bruna, miał też udział w pierwszym potępieniu Galileusza.

Nagrobek Roberta Bellarmino w kościele Il Gesù w Rzymie
Autor: Giovanni Lorenzo Bernini

Papież Pius XI w 1923 ogłosił Bellarmina błogosławionym, zaś w 1930 kanonizował go, w 1931 nadał mu tytuł Doktora Kościoła. Jako święty, Robert Bellarmin jest patronem kanonistów.

Peleryna kardynalska św. Roberta Bellarmina przechowywana jest w Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej w Starej Wsi k. Brzozowa (woj. podkarpackie).

Bibliografia

• Biografia na stronach Internetowej Liturgii Godzin

Linki zewnętrzne

• Katechizm Bellarmina po polsku z roku 1844