Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Robert Grzywna | |
 podpułkownik pilot |
|
| Data i miejsce urodzenia | 8 lutego 1974 Jelenia Góra |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1997–2010 |
| Siły zbrojne | Siły Powietrzne RP |
| Jednostki | 36 Specjalny Pułk Lotnictwa Transportowego |
| Stanowiska | pilot, dowódca załogi |
| Odznaczenia | |
  |
|
Robert Marek Grzywna (ur. 8 lutego 1974 w Jeleniej Górze, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski lotnik, major pilot Wojska Polskiego, pośmiertnie awansowany do stopnia podpułkownika.
Urodził się 8 lutego 1974 w Jeleniej Górze[1]; do ukończenia szkoły podstawowej mieszkał w Chocianowie[2].
W 1993 ukończył Liceum Lotnicze w Dęblinie[1]. W 1997 ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Sił Powietrznych w Dęblinie. Od tego samego roku pełnił służbę w 36 Specjalnym Pułku Lotnictwa Transportowego, od 2009 jako dowódca załogi[3]. W 2003 ukończył studia magisterskie w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie[1].
Posiadał pierwszą klasę pilota wojskowego, a także uprawnienia do wykonywania lotów w dzień i w nocy przy warunkach IMC w charakterze drugiego pilota oraz uprawnienia do wykonywania lotów w dzień i w nocy w warunkach IMC w charakterze dowódcy załogi na samolocie Jak-40[4]. W 2009 przeszedł specjalistyczne szkolenie w procedurach precyzyjnego i nieprecyzyjnego podejścia na embraerach 175 organizowane przez Swiss AviationTraining Ltd. z Zurychu. Treningi związane były z niezrealizowanym ostatecznie projektem zakupu samolotów do przewozu VIP-ów[5]. Jego ogólny nalot wynosił 1939 godzin, na Tu-154M 506 godzin[6], w tym 160 godzin na stanowisku drugiego pilota[7].
12 sierpnia 2008 był nawigatorem lotu z prezydentem Lechem Kaczyńskim udającym się do Gruzji, w trakcie którego piloci odmówili zmiany miejsca lądowania z Gandży, w Azerbejdżanie, na Tbilisi[8].
Na początku 2010 brał udział w akcji pomocy humanitarnej dla ofiar trzęsienia ziemi na Haiti, za co 4 lutego 2010 wraz z pozostałymi członkami personelu 36 SPLT został wyróżniony przez dowódcę Sił Powietrznych RP gen. broni pil. Andrzeja Błasika[9].
Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010[3][10]. W trakcie lotu pełnił funkcję drugiego pilota[1].
25 kwietnia 2010 został pochowany z honorami wojskowymi w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, wraz z trzema innymi członkami załogi samolotu: ppor. Andrzejem Michalakiem oraz stewardessami Barbarą Maciejczyk i Natalią Januszko[11][12]. Jego nagrobek na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, wraz z nagrobkami 27 innych pochowanych tam osób, stał się integralną częścią pomnika ku czci ofiar katastrofy w Smoleńsku[13], odsłoniętego 10 listopada 2010[14].
Pośmiertnie, decyzją ministra obrony narodowej Bogdana Klicha z 13 kwietnia 2010, został awansowany do stopnia podpułkownika[15].
Miał żonę Agnieszkę i córkę Martynę[1].
