Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Robert Kempiński | |
 Robert Kempiński, 2010 |
|
| Państwo |  Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 11 lipca 1977 Gdańsk |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1996) |
| Ranking | 2610 (01.03.2012) |
| Miejsce w kraju | 7 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Polscy arcymistrzowie szachowi |
|
Robert Kempiński (ur. 11 lipca 1977 w Gdańsku) – polski szachista, arcymistrz.
Spis treści |
W 1991 roku jako czternastolatek zdobył pierwszy tytuł mistrza Polski w swojej kategorii wiekowej. Rok później został mistrzem Polski juniorów do lat 20. Przez następne kilka lat wielokrotnie reprezentował kraj w juniorskich rozgrywkach międzynarodowych. Trzykrotnie zdobył tytuł mistrza Europy, do 16 lat (w 1993 roku) i do 18 lat (1994 i 1995). W 1995 roku został mistrzem świata juniorów do 18 lat. Zwyciężył w turniejach międzynarodowych w Zlinie (1994) i Czeskich Budziejowicach (1995). W 1996 roku Międzynarodowa Federacja Szachowa przyznała mu tytuł arcymistrza.
W latach 1994–2007 brał udział w czternastu kolejnych finałach mistrzostw Polski seniorów. W 1997 zdobył tytuł mistrza Polski po wygranym barażu z Michałem Krasenkowem i Jackiem Gdańskim. W 2001 ponownie zmierzył się w barażu z Michałem Krasenkowem i zdobył tytuł po remisowej dogrywce, dzięki lepszej punktacji pomocniczej. Od roku 1996 reprezentował Polskę na sześciu kolejnych olimpiadach, w 2000 i 2004 roku uzyskując wysokie rankingi turniejowe (odpowiednio 2668 i 2646 punktów). Czterokrotnie brał udział w drużynowych mistrzostwach Europy, w 1999 roku zdobył indywidualnie srebrny medal na czwartej szachownicy[1].
W roku 2001 podzielił I miejsce w otwartym turnieju (memoriale Akiby Rubinsteina) w Polanicy-Zdroju. Rok później podzielił II lokatę w openie w Linares. W 2004 zwyciężył (wraz z Thomasem Lutherem) w Bad Zwesten. Wystąpił również w Trypolisie na mistrzostwach świata systemem pucharowym, odpadł jednak w I rundzie, przegrywając z Aleksandrem Lastinem[2]. W 2005 podzielił I miejsca w otwartych turniejach w Deizisau oraz w Hamburgu<. Kolejny sukces odniósł w roku 2006, zwyciężając w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju[3]. W 2007 zwyciężył (wspólnie z Ehsanem Ghaemem Maghamim) w turnieju ZMD w Dreźnie[4] oraz zajął II m. (za Konstantinem Landą) w otwartym turnieju w Hamburgu[5], natomiast w 2008 triumfował w tradycyjnym turnieju Porzellan-Cup w Dreźnie[6]. W 2009 r. podzielił I m. w Benidormie (wspólnie z Eduardo Iturrizagarą i Julenem Luisem Arizmendim Martinezem) oraz w Agios Kirykos (wspólnie z Aleksandrem Miśtą i Jewgienijem Worobiowem)[7]. W 2011 r. zdobył w Warszawie brązowy medal mistrzostw Europy w szachach szybkich[8] oraz podzielił I m. (wspólnie z Aleksandrem Grafem, Parimarjanem Negim i Siergiejem Żygałko) w Bad Wiessee.
Od 2002 roku jest zawodnikiem drużyny Polonii Warszawa, z którą zdobył siedem tytułów drużynowego mistrza Polski (2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2009, 2011).
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 kwietnia 2005 r., z wynikiem 2627 punktów zajmował wówczas 84. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Michałem Krasenkowem) wśród polskich szachistów[9].
| Poprzedni Klaudiusz Urban Michał Krasenkow |
Mistrz Polski w szachach 1997 2001 |
Następny Tomasz Markowski Michał Krasenkow |
