Robert Kendrick

Robert Kendrick
Państwo	Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania	Orlando, Floryda, USA
Data i miejsce urodzenia	15 listopada 1979 Fresno, Kalifornia, USA
Wzrost	190 cm
Gra	praworęczna; oburęczny bekhend
Status profesjonalny	2000
Zakończenie kariery	aktywny
Trener	Dustin Taylor
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	0
Najwyżej w rankingu	69 (20 lipca 2009)
Australian Open	1R (2007, 2009)
Roland Garros	2R (2009)
Wimbledon	2R (2006)
US Open	2R (2008, 2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	1
Najwyżej w rankingu	77 (4 lutego 2008)
Australian Open	1R (2004, 2007, 2008)
Roland Garros	1R (2007, 2009)
Wimbledon	2R (2009)
US Open	QF (2007)
Multimedia w Wikimedia Commons

Robert Bradley Kendrick (ur. 15 listopada 1979 w Naples, Floryda) – amerykański tenisista o statusie profesjonalnym. Do zawodowego grona tenisistów przystąpił w 2000 roku.

Pierwszy kontakt z rakietą tenisową miał w wieku pięciu lat. Do zawodowego grona tenisistów przystąpił w dwudziestym roku życia. Przez pierwsze lata swojej kariery grywał głównie w turniejach rangi Futures. Później rozpoczął grę w challengerach, a w 2001 roku zadebiutował w rozgrywkach ATP Tour w Auckland. W roku 2001 po raz pierwszy przystąpił do wielkoszlemowego turnieju, Wimbledonu, lecz odpadł w eliminacjach. Podobnie było również w US Open, natomiast grze podwójnej zagrał w turnieju głównym odpadając w I fazie rozgrywek. Tego roku wygrał challengery w deblu w Aptos, wspólnie Brandonem Hawkiem oraz w Kerrville ponownie grając razem z Hawkiem.

W roku 2002 w Australian Open, French Open jak i US Open Amerykanin nie przebrnął kwalifikacji, a do Wimbledonu nie przystąpił. Tego samego roku zdobył tytuł singlowy w Tulsie, pokonując w finale 6:3, 6:3 Daniela Melo. W deblu wygrał w San Antonio, będąc wtedy w parze z Diego Ayalą.

Sezon 2003 Amerykanin rozpoczął od półfinału imprezy rangi ATP Tour w Delray Beach, przechodząc najpierw kwalifikacje. W turnieju głównym, walcząc o finał imprezy uległ swojemu rodakowi, późniejszemu zwycięzcy rozgrywek, Janowi-Michaelowi Gambillowi 3:6, 6:2, 6:7(5). Wcześniej, w San Jose zagrał w finale w grze podwójnej. Ostatecznie wraz z Paulem Goldsteinem nie sprostał w walce o tytuł mistrzowski duetowi: Lee Hyung-Taik-Władimir Wołczkow przegrywając 5:7, 6:4, 3:6. Później awansował do turnieju głównego Wimbledonu, lecz w I rundzie przegrał z Feliciano Lópezem. Latem tego roku wystartował po raz pierwszy w rozgrywkach rangi Masters Series w Cincinnati.

W 2004 Kendrick wywalczył tytuł w |challengerze w Austin pokonując w finale Wesleya Whitehousa 7:5, 6:7, 6:2.

W sezonie 2006 Kendrick wygrał w grze singlowej w Forest Hills. W lipcu 2006 wygrał rozgrywki rangi ATP Tour w grze deblowej w Newport. Partnerem Amerykanina był wówczas Jürgen Melzer. W finale turnieju pokonał duet: Jeff Coetzee-Justin Gimelstob 7:6(3), 6:0. Na trawiastych kortach Wimbledonu zaszedł do II rundy. W walce o III fazę rozgrywek przegrał z Rafaelem Nadalem 7:6(4), 6:3, 6:7(2), 5:7, 4:6. Na koniec roku zwyciężył w singlu w Puebli, a w deblu w Calabasas.

Sezon 2007 rozpoczął od I rundy w Melbourne. Potem wygrał challenger w Dallas. W grze podwójnej, doszedł do półfinałów imprez w San Jose i Houston (oba turnieje rangi ATP Tour). Do końca roku wygrał jeszcze (w singlu) challengery w Calabasas oraz w Knoxville. W międzyczasie uzyskał ćwierćfinał w grze podwójnej w US Open. Potem zagrał w półfinale turnieju gry podwójnej w Tokio. Na koniec roku wygrał challenger deblowy w Sacramento.

W roku 2008 w singlu wygrał challengery w Louisville oraz Nashville. W deblu po raz drugi z rzędu zagrał w półfinale deblowych zmagań w Tokio.

Sezon 2009 zaczął od I rundy w Australian Open. W French Open doszedł do II fazy rozgrywek, a w Wimbledonie zaliczył I rundę. W US Open osiągnął II rundę.

W październiku 2010 Amerykanin wygrał swój siódmy challenger w grze podwójnej, podczas turnieju w Tiburón. Wspólnie z Travisem Rettenmaierem pokonał w pojedynku finałowym parę Ryler DeHeart-Pierre-Ludovic Duclos. Na początku listodapa Kendrick wygrał challenger w Charlottesville, zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. W singlu pokonał w finale Michaela Shabaza, natomiast w deblu triumfował razem z Donaldem Youngiem, po zwycięstwie nad parą Ryler DeHeart-Duclos.

Podczas French Open z 2011 roku Kendrick przyjmował niedozwolony stymulant, za co otrzymał karę rocznej dyskwalifikacji.

Statystyki turniejowe

Legenda

Wielki Szlem

Tennis Masters Cup

ATP Masters Series

Igrzyska Olimpijskie

ATP Tour 500

ATP Tour 250

Challenger

Gra pojedyncza

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik w finale	Wynik finału
1.	2002	Tulsa	Twarda	Daniel Melo	6:3, 6:3
2.	2004	Austin	Twarda	Wesley Whitehouse	7:5, 6:7, 6:2
3.	2006	Forest Hills	Ceglana	Cecil Mamiit	6:2, 6:2
4.	2006	Puebla	Twarda	Leonardo Mayer	7:5, 6:4
5.	2007	Dallas	Twarda	Benedikt Dorsch	6:3, 6:4
6.	2007	Calabasas	Twarda	Donald Young	3:6, 7:6, 6:4
7.	2007	Knoxville	Twarda	Kevin Kim	3:6, 6:2, 6:4
8.	2008	Louisville	Twarda	Donald Young	6:1, 6:1
9.	2008	Nashville	Twarda	Somdev Devvarman	6:3, 7:5
10.	2010	Charlottesville	Twarda	Michael Shabaz	6:2, 6:3

Gra podwójna

Nr	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Partner	Przeciwnicy w finale	Wynik finału
1.	2001	Aptos	Twarda	Brandon Hawk	Kelly Gullett Gavin Sontag	7:5, 7:5
2.	2001	Kerrville	Twarda	Brandon Hawk	Mardy Fish Jeff Morrison	6:3, 6:7(7), 6:3
3.	2002	San Antonio	Twarda	Diego Ayala	Hugo Armando Dušan Vemić	6:2, 6:4
4.	2003	Waikoloa	Twarda	Diego Ayala	L. Harper-Griffith Alex Kim	4:6, 7:6(2), 6:2
5.	2006	Newport	Trawiasta	Jürgen Melzer	Jeff Coetzee Justin Gimelstob	7:6(3), 6:0
6.	2006	Calabasas	Twarda	Cecil Mamiit	Harel Levy Sam Warburg	5:7, 6:4, 10-5
7.	2007	Sacramento	Twarda	Brian Wilson	John Paul Fruttero Sam Warburg	7:5, 7:6(8)
8.	2010	Tiburón	Twarda	Travis Rettenmaier	Ryler DeHeart Pierre-Ludovic Duclos	6:1, 6:4
9.	2010	Charlottesville	Twarda	Donald Young	Ryler DeHeart Pierre-Ludovic Duclos	7:6(5), 7:6(3)

Bibliografia

• Sylwetka na stronie ATP (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 19 grudnia 2011].
• Sylwetka na stronie ITF (ang.). itftennis.com. [dostęp 19 grudnia 2011].