| Roger de Vlaeminck | |
De Vlaeminck podczas Ronde van Vlaanderen |
|
| Narodowość | |
| Data urodzenia | 24 sierpnia 1947 |
| Pseudonim | Mr. Paris-Roubaix |
| Drużyna | zakończył karierę |
| Największy sukces | czterokrotne zwycięstwo w Paryż-Roubaix (1972, 1974, 1975, 1977), sześciokrotne zwycięstwo w Tirreno-Adriatico (1972-1977), trzykrotne zwycięstwo w Mediolan-San Remo (1972, 1978, 1979), trzykrotne zwycięstwo w klasyfikacji punktowej Giro d'Italia (1972, 1974, 1975) |
| Drużyny | |
| 1969 - 1971 1972 1973 - 1977 1978 1979 1980 1981 - 1982 1983 1984 |
Flandria Dreher Brooklyn Sanson GIS Boule d'Or-Colnago DAF Trucks Gios GIS |
| Dyscypliny | kolarstwo przełajowe, kolarstwo szosowe | |||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
Roger de Vlaeminck (ur. 24 sierpnia 1947 w Eekloo) – były belgijski kolarz szosowy. W latach 70. XX wieku był jednym z najlepszych "łowców klasyków" w świecie kolarskim.
De Vlaeminck jest jednym z trzech kolarzy, którym udało się wygrać w swojej karierze wszystkie 5 "monumentów kolarstwa", czyli najbardziej prestiżowe wyścigi klasyczne (oprócz niego dokonali tego Rik van Looy i Eddy Merckx). Do 2012 roku niepobitym rekordem było jego czterokrotne zwycięstwo w Paryż-Roubaix, gdzie wygrywał w latach 1972, 1974, 1975, 1977. Ustanowił też rekord, wygrywając sześć razy z rzędu Tirreno-Adriatico.
Uczestnik igrzysk olimpijskich w Meksyku w 1968 roku. W swym jedynym występie olimpijskim zajął 18. miejsce w wyścigu ze startu wspólnego[1].
|
|||||