| Rohan Bopanna | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Bangalore, Indie |
| Data i miejsce urodzenia | 4 marca 1980 Bangalore, Indie |
| Wzrost | 190 cm |
| Masa ciała | 82 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 2003 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Prahlad Srinath |
| Gra pojedyncza | |
| Najwyżej w rankingu | 213 (23 lipca 2007) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 6 |
| Najwyżej w rankingu | 9 (13 czerwca 2011) |
| Australian Open | 3R (2008, 2011–2012) |
| Roland Garros | QF (2011) |
| Wimbledon | QF (2010) |
| US Open | F (2010) |
Rohan Bopanna (ur. 4 marca 1980 w Bangalore) – indyjski tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca sześciu turniejów ATP Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa i Pucharze Hopmana.
Karierę zawodową rozpoczął w roku 2003. Wygrywał turnieje rangi Futures, jak i z serii challengerów. Pierwszy challengerowy tytuł wywalczył w Denver wspólnie z Aisamem-ul-Haq Qureshim. W roku 2006 osiągnął swój pierwszy finał rozgrywek ATP Tour w Madras, będąc w parze z Prakashem Amritrajem (porażka z duetem Michal Mertiňák-Petr Pála). W tym samym roku zatriumfował w challengerze rozgrywanym na nawierzchni twardej w Aptos (z Amritrajem). Ponadto we wrześniu 2006 osiągnął swój drugi finał imprezy ATP Tour w Bombaju, grając wspólnie z Mustafą Ghouse, gdzie w meczu o tytuł nie sprostał parze Mario Ančić-Mahesh Bhupathi.
W sezonie 2007 wygrał w lipcu cztery challengery, najpierw na nawierzchni dywanowej w Dublinie razem z Australijczykiem Adamem Feeneyem, a drugi, trzeci i czwarty tytuł wywalczył w Manchesterze, Nottingham oraz Segowii (razem z Aisamem-ul-Haq Qureshim). W sierpniu zwyciężył w challengerze w Bronx oraz doszedł do finału turnieju ATP Tour w Bombaju, grając z Qureshim. Kolejny finał rozgrywek ATP Tour osiągnął w lipcu 2008 w Newport, na nawierzchni trawiastej (z Qureshim), a na początku sierpnia odniósł pierwsze zwycięstwo w rozgrywkach rangi ATP Tour w Los Angeles. W finale pokonał wspólnie z Erikiem Butorakiem parę Travis Parrott-Dušan Vemić 7:6(5), 7:6(5)[1].
We wrześniu 2008 awansował wraz z Maksem Mirnym do finału turnieju w Sankt Petersburgu. Na początku sezonu 2009 osiągnął razem z Jarkko Nieminenem finał rozgrywek w San Josè. Po drodze zdołał wyeliminować deblową parę nr 1. w rankingu światowym, Boba Bryana i Mike'a Bryana[2], lecz w spotkaniu finałowym przegrał z parą Tommy Haas-Radek Štěpánek 2:6, 3:6. Do końca roku wygrał trzy challengery, najpierw w Khoracie, potem w Akwizgranie, a na koniec w Helsinkach (wszystkie z Aisamem-ul-Haq Qureshim).
Sezon 2010 rozpoczął od turnieju w Madras, ale odpadł w początkowej fazie rywalizacji, wspólnie z Bhupathim. W dniach 1-7 lutego wziął udział w turnieju SA Tennis Open rozgrywanym w Johannesburgu. W parze z Aisamem-ul-Haq Qureshim wygrał swój drugi turniej ATP Tour. W drodze po tytuł pokonał m.in. parę nr 2. turnieju, Johan Brunström-Jean-Julien Rojer, duet nr 3. rozgrywek, Eric Butorac-Rajeev Ram, a w finale wynikiem 2:6, 6:3, 10-5 debel Karol Beck-Harel Levy. Na początku kwietnia osiągnął wspólnie z Qureshim finał turnieju na kortach ziemnych w Casablance, jednak mecz finałowy przegrał z deblem Robert Lindstedt-Horia Tecău 2:6, 6:3, 7-10. Swój kolejny finał rozgrywek ATP Tour rozegrał wspólnie z Qureshim w Nicei. Pojedynek finałowy zakończył się porażką Bopanny z deblem nr 3. turnieju Marcelo Melo i Bruno Soaresem. Pod koniec lipca Hindus wspólnie z Belgiem Kristofem Vliegenem dotarł do finału zawodów w Atlancie. Decydujący o tytule pojedynek Bopanna przegrał jednak z Amerykanami Scottem Lipskym i Rajeevem Ramem. Pod koniec sierpnia Bopanna razem z Qureshim awansował do finału imprezy w New Haven, eliminując pod drodze m.in. debel grający z nr 2. Mahesh Bhupathi-Maks Mirnyj. W finale jednak przegrał po raz kolejny w sezonie z duetem Lindstedt-Tecău. Na początku września awansował z Qureshim do finału wielkoszlemowego US Open. Po drodze pokonał duet nr 2. w turnieju Daniel Nestor-Nenad Zimonjić, jednak w finale azjatycki debel przegrał 6:7(5), 6:7(4) z braćmi Bobem i Mike Bryanami. Pod koniec października Hindus wraz z Qureshim zagrał w Sankt Petersburgu, gdzie para a Azji rozstawiona była z nr 1. Bopanna osiągnął tam siódmy finał w sezonie, jednak w finale musiał uznać wyższość Włochów Daniele Braccialiego i Potito Starace.
W czerwcu 2011 roku, w parze z Qureshim wygrał zawody w niemieckim Halle, pokonując w finale duet Robin Haase-Milos Raonic. W połowie października azjatycki debel triumfował w Sztokholmie, gdzie w finale byli lepsi od pary Marcelo Melo-Bruno Soares. Miesiąc później Azjaci zwyciężyli po raz pierwszy w karierze w zawodach kategorii Masters Series, w Paryżu[3]. W drodze po tytuł pokonali m. in. parę Michaël Llodra-Nenad Zimonjić, a w finale Francuzów Juliena Benneteau i Nicolasa Mahuta.
W marcu 2012 roku, w parze z Maheshem Bhupathim wygrał zawody w Dubaju. W finale debel odniósł zwycięstwo nad polską parą Fyrstenberg–Matkowski 6:4, 3:6, 10-5[4].
Rohan Bopanna reprezentuje swój kraj w rozgrywkach międzynarodowych. W Pucharze Davisa zadebiutował w roku 2002 przeciwko Australii. W 2003 jego zespół był bliski awansu do tzw. Grupy Światowej, gdzie gra 16. najlepszych męskich reprezentacji na świecie. W play-offach o wejście do czołówki Indie przegrały z Holandią 0:5. Również w 2005 i 2009 odpadł z rywalizacji w play-offach, natomiast w 2010 awansował z zespołem do najwyższej klasy, eliminując Brazylię, z którą Hindus zdobył decydujący punkt po wygranej nad Ricardo Mello.
Ponadto brał udział w nieoficjalnych mistrzostwach drużyn mieszanych, Pucharze Hopmana, najczęściej partnerując Sanii Mirzie.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w lipcu 2007 na 213. miejscu, a w klasyfikacji deblistów w czerwcu 2011 zajmował 9. pozycję. W całej dotychczasowej karierze zarobił na kortach 1 091 053 dolary amerykańskie(stan na 14 listopada 2011)[5].
Spis treści |
|
|
|||||||||||||
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału' |
| Finalista | 1. | 9 stycznia 2006 | Twarda | 2:6, 5:7 | |||
| Finalista | 2. | 2 października 2006 | Twarda | 4:6, 7:6(6), 8-10 | |||
| Finalista | 3. | 30 września 2007 | Twarda | 6:7(3), 6:7(5) | |||
| Finalista | 4. | 13 lipca 2008 | Trawiasta | 4:6, 6:7(1) | |||
| Zwycięzca | 1. | 11 sierpnia 2008 | Twarda | 7:6(5), 7:6(5) | |||
| Finalista | 5. | 27 października 2008 | Twarda (hala) | 6:3, 6:7(4), 8-10 | |||
| Finalista | 6. | 15 lutego 2009 | Twarda (hala) | 2:6, 3:6 | |||
| Zwycięzca | 2. | 7 lutego 2010 | Twarda | 2:6, 6:3, 10-5 | |||
| Finalista | 7. | 11 kwietnia 2010 | Ceglana | 2:6, 6:3, 7-10 | |||
| Finalista | 8. | 22 maja 2010 | Ceglana | 6:1, 3:6, 5-10 | |||
| Finalista | 9. | 25 lipca 2010 | Twarda | 3:6, 7:6(4), 10-12 | |||
| Finalista | 10. | 29 sierpnia 2010 | Twarda | 4:6, 5:7 | |||
| Finalista | 11. | 11 września 2010 | Twarda | 6:7(5), 6:7(4) | |||
| Finalista | 12. | 1 listopada 2010 | Twarda (hala) | 6:7(6), 6:7(5) | |||
| Zwycięzca | 3. | 12 czerwca 2011 | Trawiasta | 7:6(8), 3:6, 11-9 | |||
| Zwycięzca | 4. | 23 października 2011 | Twarda (hala) | 6:1, 6:3 | |||
| Zwycięzca | 5. | 13 listopada 2011 | Twarda (hala) | 6:2, 6:4 | |||
| Zwycięzca | 6. | 3 marca 2012 | Twarda | 6:4, 3:6, 10-5 |