Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Rohan Bopanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Rohan Bopanna
Rohan Bopanna
Państwo  Indie
Miejsce zamieszkania Bangalore, Indie
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1980
Bangalore, Indie
Wzrost 190 cm
Masa ciała 82 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener Prahlad Srinath
Gra pojedyncza
Najwyżej w rankingu 213 (23 lipca 2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 9 (13 czerwca 2011)
Australian Open 3R (2008, 2011–2012)
Roland Garros QF (2011)
Wimbledon QF (2010)
US Open F (2010)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rohan Bopanna (ur. 4 marca 1980 w Bangalore) – indyjski tenisista specjalizujący się w grze podwójnej, zwycięzca sześciu turniejów ATP Tour w deblu, reprezentant w Pucharze Davisa i Pucharze Hopmana.

Karierę zawodową rozpoczął w roku 2003. Wygrywał turnieje rangi Futures, jak i z serii challengerów. Pierwszy challengerowy tytuł wywalczył w Denver wspólnie z Aisamem-ul-Haq Qureshim. W roku 2006 osiągnął swój pierwszy finał rozgrywek ATP Tour w Madras, będąc w parze z Prakashem Amritrajem (porażka z duetem Michal Mertiňák-Petr Pála). W tym samym roku zatriumfował w challengerze rozgrywanym na nawierzchni twardej w Aptos (z Amritrajem). Ponadto we wrześniu 2006 osiągnął swój drugi finał imprezy ATP Tour w Bombaju, grając wspólnie z Mustafą Ghouse, gdzie w meczu o tytuł nie sprostał parze Mario Ančić-Mahesh Bhupathi.

W sezonie 2007 wygrał w lipcu cztery challengery, najpierw na nawierzchni dywanowej w Dublinie razem z Australijczykiem Adamem Feeneyem, a drugi, trzeci i czwarty tytuł wywalczył w Manchesterze, Nottingham oraz Segowii (razem z Aisamem-ul-Haq Qureshim). W sierpniu zwyciężył w challengerze w Bronx oraz doszedł do finału turnieju ATP Tour w Bombaju, grając z Qureshim. Kolejny finał rozgrywek ATP Tour osiągnął w lipcu 2008 w Newport, na nawierzchni trawiastej (z Qureshim), a na początku sierpnia odniósł pierwsze zwycięstwo w rozgrywkach rangi ATP Tour w Los Angeles. W finale pokonał wspólnie z Erikiem Butorakiem parę Travis Parrott-Dušan Vemić 7:6(5), 7:6(5)[1].

We wrześniu 2008 awansował wraz z Maksem Mirnym do finału turnieju w Sankt Petersburgu. Na początku sezonu 2009 osiągnął razem z Jarkko Nieminenem finał rozgrywek w San Josè. Po drodze zdołał wyeliminować deblową parę nr 1. w rankingu światowym, Boba Bryana i Mike'a Bryana[2], lecz w spotkaniu finałowym przegrał z parą Tommy Haas-Radek Štěpánek 2:6, 3:6. Do końca roku wygrał trzy challengery, najpierw w Khoracie, potem w Akwizgranie, a na koniec w Helsinkach (wszystkie z Aisamem-ul-Haq Qureshim).

Sezon 2010 rozpoczął od turnieju w Madras, ale odpadł w początkowej fazie rywalizacji, wspólnie z Bhupathim. W dniach 1-7 lutego wziął udział w turnieju SA Tennis Open rozgrywanym w Johannesburgu. W parze z Aisamem-ul-Haq Qureshim wygrał swój drugi turniej ATP Tour. W drodze po tytuł pokonał m.in. parę nr 2. turnieju, Johan Brunström-Jean-Julien Rojer, duet nr 3. rozgrywek, Eric Butorac-Rajeev Ram, a w finale wynikiem 2:6, 6:3, 10-5 debel Karol Beck-Harel Levy. Na początku kwietnia osiągnął wspólnie z Qureshim finał turnieju na kortach ziemnych w Casablance, jednak mecz finałowy przegrał z deblem Robert Lindstedt-Horia Tecău 2:6, 6:3, 7-10. Swój kolejny finał rozgrywek ATP Tour rozegrał wspólnie z Qureshim w Nicei. Pojedynek finałowy zakończył się porażką Bopanny z deblem nr 3. turnieju Marcelo Melo i Bruno Soaresem. Pod koniec lipca Hindus wspólnie z Belgiem Kristofem Vliegenem dotarł do finału zawodów w Atlancie. Decydujący o tytule pojedynek Bopanna przegrał jednak z Amerykanami Scottem Lipskym i Rajeevem Ramem. Pod koniec sierpnia Bopanna razem z Qureshim awansował do finału imprezy w New Haven, eliminując pod drodze m.in. debel grający z nr 2. Mahesh Bhupathi-Maks Mirnyj. W finale jednak przegrał po raz kolejny w sezonie z duetem Lindstedt-Tecău. Na początku września awansował z Qureshim do finału wielkoszlemowego US Open. Po drodze pokonał duet nr 2. w turnieju Daniel Nestor-Nenad Zimonjić, jednak w finale azjatycki debel przegrał 6:7(5), 6:7(4) z braćmi Bobem i Mike Bryanami. Pod koniec października Hindus wraz z Qureshim zagrał w Sankt Petersburgu, gdzie para a Azji rozstawiona była z nr 1. Bopanna osiągnął tam siódmy finał w sezonie, jednak w finale musiał uznać wyższość Włochów Daniele Braccialiego i Potito Starace.

W czerwcu 2011 roku, w parze z Qureshim wygrał zawody w niemieckim Halle, pokonując w finale duet Robin Haase-Milos Raonic. W połowie października azjatycki debel triumfował w Sztokholmie, gdzie w finale byli lepsi od pary Marcelo Melo-Bruno Soares. Miesiąc później Azjaci zwyciężyli po raz pierwszy w karierze w zawodach kategorii Masters Series, w Paryżu[3]. W drodze po tytuł pokonali m. in. parę Michaël Llodra-Nenad Zimonjić, a w finale Francuzów Juliena Benneteau i Nicolasa Mahuta.

W marcu 2012 roku, w parze z Maheshem Bhupathim wygrał zawody w Dubaju. W finale debel odniósł zwycięstwo nad polską parą FyrstenbergMatkowski 6:4, 3:6, 10-5[4].

Rohan Bopanna reprezentuje swój kraj w rozgrywkach międzynarodowych. W Pucharze Davisa zadebiutował w roku 2002 przeciwko Australii. W 2003 jego zespół był bliski awansu do tzw. Grupy Światowej, gdzie gra 16. najlepszych męskich reprezentacji na świecie. W play-offach o wejście do czołówki Indie przegrały z Holandią 0:5. Również w 2005 i 2009 odpadł z rywalizacji w play-offach, natomiast w 2010 awansował z zespołem do najwyższej klasy, eliminując Brazylię, z którą Hindus zdobył decydujący punkt po wygranej nad Ricardo Mello.

Ponadto brał udział w nieoficjalnych mistrzostwach drużyn mieszanych, Pucharze Hopmana, najczęściej partnerując Sanii Mirzie.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był w lipcu 2007 na 213. miejscu, a w klasyfikacji deblistów w czerwcu 2011 zajmował 9. pozycję. W całej dotychczasowej karierze zarobił na kortach 1 091 053 dolary amerykańskie(stan na 14 listopada 2011)[5].

Spis treści

[edytuj] Statystyki

[edytuj] Gra podwójna (6-12)

Legenda
Wielki Szlem (0–1)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals (0–0)
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000 (1–0)
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500 Series (1–0)
ATP International Series /
ATP Tour 250 Series (4–11)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (5–9)
Ceglana (0–2)
Trawiasta (1–1)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału'
Finalista 1. 9 stycznia 2006 Indie Madras Twarda Indie Prakash Amritraj Słowacja Michal Mertiňák
Czechy Petr Pála
2:6, 5:7
Finalista 2. 2 października 2006 Indie Bombaj Twarda Indie Mustafa Ghouse Chorwacja Mario Ančić
Indie Mahesh Bhupathi
4:6, 7:6(6), 8-10
Finalista 3. 30 września 2007 Indie Bombaj Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Robert Lindstedt
Finlandia Jarkko Nieminen
6:7(3), 6:7(5)
Finalista 4. 13 lipca 2008 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Stany Zjednoczone Mardy Fish
Stany Zjednoczone John Isner
4:6, 6:7(1)
Zwycięzca 1. 11 sierpnia 2008 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Eric Butorac Stany Zjednoczone Travis Parrott
Serbia Dušan Vemić
7:6(5), 7:6(5)
Finalista 5. 27 października 2008 Rosja Sankt Petersburg Twarda (hala) Białoruś Maks Mirny Stany Zjednoczone Travis Parrott
Słowacja Filip Polášek
6:3, 6:7(4), 8-10
Finalista 6. 15 lutego 2009 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Finlandia Jarkko Nieminen Niemcy Tommy Haas
Czechy Radek Štěpánek
2:6, 3:6
Zwycięzca 2. 7 lutego 2010 Republika Południowej Afryki Johannesburg Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Słowacja Karol Beck
Izrael Harel Levy
2:6, 6:3, 10-5
Finalista 7. 11 kwietnia 2010 Maroko Casablanca Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
2:6, 6:3, 7-10
Finalista 8. 22 maja 2010 Francja Nicea Ceglana Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:1, 3:6, 5-10
Finalista 9. 25 lipca 2010 Stany Zjednoczone Atlanta Twarda Belgia Kristof Vliegen Stany Zjednoczone Scott Lipsky
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
3:6, 7:6(4), 10-12
Finalista 10. 29 sierpnia 2010 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Szwecja Robert Lindstedt
Rumunia Horia Tecău
4:6, 5:7
Finalista 11. 11 września 2010 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(5), 6:7(4)
Finalista 12. 1 listopada 2010 Rosja Sankt Petersburg Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Włochy Daniele Bracciali
Włochy Potito Starace
6:7(6), 6:7(5)
Zwycięzca 3. 12 czerwca 2011 Niemcy Halle Trawiasta Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Holandia Robin Haase
Kanada Milos Raonic
7:6(8), 3:6, 11-9
Zwycięzca 4. 23 października 2011 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Brazylia Marcelo Melo
Brazylia Bruno Soares
6:1, 6:3
Zwycięzca 5. 13 listopada 2011 Francja Paryż Twarda (hala) Pakistan Aisam-ul-Haq Qureshi Francja Julien Benneteau
Francja Nicolas Mahut
6:2, 6:4
Zwycięzca 6. 3 marca 2012 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Indie Mahesh Bhupathi Polska Mariusz Fyrstenberg
Polska Marcin Matkowski
6:4, 3:6, 10-5

Przypisy

  1. Maiden ATP doubles crown for Rohan Bopanna (ang.). worldofindiantennis.blogspot.com. [dostęp 28 grudnia 2009].
  2. Bopanna-Nieminen shock Bryan brothers (ang.). thaindian.com. [dostęp 28 grudnia 2009].
  3. Bopanna-Qureshi Capture First ATP World Tour Masters 1000 Title (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 14 listopada 2011].
  4. ATP Staff: Bhupathi/Bopanna Capture First Title (ang.). W: ATP WORLD TOUR 2012 - WEEK 9 [on-line]. atpworldtour.com, 2012-03-03. [dostęp 2012-03-03].
  5. Rohan Bopanna/Prize Money (ang.). atpworldtour.com. [dostęp 28 grudnia 2009].

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rohan_Bopanna&oldid=31250114
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty