Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Roman Andrzejewski | ||
| biskup tytularny Tullii | ||
|
||
| Kraj działania | Polska | |
| Data i miejsce urodzenia | 19 lutego 1938 Morzyczyn |
|
| Data śmierci | 7 lipca 2003 | |
| biskup pomocniczy włocławski | ||
| Okres sprawowania | 1981–2003 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 21 maja 1961 | |
| Nominacja biskupia | 12 listopada 1981 | |
| Sakra biskupia | 20 grudnia 1981 | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
||
| Sukcesja apostolska | |||||
| Data konsekracji | 20 grudnia 1981 | ||||
| Konsekrator | Jan Zaręba | ||||
| Współkonsekratorzy | Czesław Lewandowski Tadeusz Józef Zawistowski |
||||
|
|||||
Roman Andrzejewski (ur. 19 lutego 1938 w Morzyczynie, zm. 7 lipca 2003) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy włocławski w latach 1981–2003.
Pochodził z rodziny rolniczej. W latach 1955–1961 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. 21 maja 1961 przyjął we Włocławku święcenia kapłańskie z rąk biskupa pomocniczego włocławskiego Franciszka Korszyńskiego. Kontynuował studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie w 1966 obronił magisterium z filologii klasycznej. Był następnie asystentem i starszym asystentem na KUL-u. W latach 1968–1970 pracował jako prefekt ds. wychowania we włocławskim seminarium. W 1973 obronił doktorat nauk humanistycznych z filologii klasycznej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W roku akademickim 1974/1975 był słuchaczem Papieskiego Instytutu Altioris Latinitatis przy Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie. W czasie rzymskich studiów był jednocześnie spikerem w Polskiej Sekcji Radia Watykańskiego.
W latach 1974–1982 wykładał literaturę łacińską i łacinę kościelną na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL-u. Był również wieloletnim profesorem łaciny i patrologii w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku. Ogłosił ponad 150 prac naukowych z filologii klasycznej i patrologii. Był współautorem przekładu Dziejów Apostolskich w Biblii Poznańskiej. Tłumaczył na łacinę m.in. dokumenty procesu beatyfikacyjnego biskupa Michała Kozala.
W listopadzie 1981 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej ze stolicą tytularną Tullia. Sakry biskupiej udzielił mu 20 grudnia 1981 we Włocławku biskup diecezjalny włocławski Jan Zaręba, któremu towarzyszyli biskupi Czesław Lewandowski i Tadeusz Józef Zawistowski.
Był w diecezji m.in. wikariuszem generalnym i wikariuszem biskupim w Kaliszu. Po śmierci Jana Zaręby pełnił funkcję administratora diecezji (od listopada 1986 do grudnia 1987), ponownie po przejściu Henryka Muszyńskiego na stolicę arcybiskupią gnieźnieńską (1992). Jako współkonsekrator w styczniu 2000 uczestniczył w udzieleniu święceń biskupich biskupowi pomocniczemu włocławskiemu Stanisławowi Gębickiemu.
W latach 1988–1996 przewodniczył Komisji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Rolników (następnie był krajowym duszpasterzem rolników), działał na rzecz upowszechnienia kościelnych uniwersytetów ludowych. Działał również w innych komisjach Episkopatu, m.in. ds. Duszpasterstwa Ogólnego, ds. Liturgii, Podkomisji ds. Duszpasterstwa Kobiet. Był również aktywnym działaczem środowisk kombatanckich i sybirackich.
Zmarł nagle w czasie urlopu, prawdopodobnie na zawał serca. Został pochowany w sanktuarium maryjnym w Licheniu Starym.
