Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyRoman Hurkowski (ur. 2 sierpnia 1949[1], zm. 14 grudnia 2010[2] w Warszawie[3]) – polski dziennikarz sportowy, publicysta, autor książek poświęconych futbolowi.
W latach 1974-1976 współpracował z "Przeglądem Sportowym"[4]. Następnie przez ponad 25 lat był związany z tygodnikiem "Piłka Nożna", w którym w latach 1998-2001 pełnił funkcję redaktora naczelnego[4]. W roku 1981 na pół etatu pracował w warszawskim oddziale Biura Informacji Prasowej NSZZ Solidarność (BIPS). Z tego tytułu pisał do "Głosu Wolnego" (oficjalny dziennik I Zjazdu Solidarności) i współtworzył "Leksykon związkowy. Who’s who, What’s what Solidarność"[4].
Współpracował także z "Tempem", "Nowym Światem", "Sportem", "Sportowcem", "Expresem Wieczornym", "Przeglądem" i "Magazynem Futbol"[4].
Był wykładowcą dziennikarstwa na Uniwersytecie Łódzkim[4].
Jedna z jego książek, nosząca tytuł "Z piłką do Europy", została uznana za najlepszą sportową książką 2005 według "Gazety Wyborczej"[4]. Współpracował z Przemysławem Łonyszynem przy "Tajemnicy Mundialu", pierwszej polskiej powieści o tematyce piłkarskiej[4].
Pisał felietony m.in. dla portalu Reprezentacja.com.pl i e-Boisko.pl, gdzie był redaktorem naczelnym. Pełnił również tę funkcję w serwisie Futbolnet.pl[4].
W roku 1987 wygrał dla olimpijskiej reprezentacji Polski przegrany mecz z olimpijską reprezentacją Danii. Znalazł bowiem w składzie rywali nieuprawnionego (ze skomplikowanych powodów) do gry zawodnika i FIFA przyznała polskiej drużynie walkower[4]. Pomagał selekcjonerom Antoniemu Piechniczkowi i Andrzejowi Strejlauowi w prowadzeniu banku informacji pierwszej reprezentacji Polski, a Kazimierzowi Górskiemu w formowaniu kadry oldbojów.
Zmarł po trzyletniej chorobie serca[3]. 22 grudnia 2010 został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie[1].
