Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Roman Indrzejczyk | |
 |
|
| Kraj działania | Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 14 listopada 1931 Żychlin |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Kapelan Prezydenta RP | |
| Okres sprawowania | 2005–2010 |
| Kanonik Protektor Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej | |
| Okres sprawowania | 2003–2010 |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Inkardynacja | archidiecezja warszawska |
| Prezbiterat | 8 grudnia 1956 |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Roman Indrzejczyk (ur. 14 listopada 1931 w Żychlinie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski prezbiter rzymskokatolicki, kapelan Prezydenta RP i rektor kaplic prezydenckich w latach 2005–2010, kanonik Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej od 2003, prałat honorowy Jego Świątobliwości od 2008.
Spis treści |
Urodził się 14 listopada 1931 w Żychlinie[1]. W 1951 ukończył zdaniem matury naukę w tamtejszym Liceum Ogólnokształcącym im. Adama Mickiewicza[1]. 8 grudnia 1956[1] przyjął święcenia kapłańskie z rąk Stefana Wyszyńskiego[2].
W czasie swojej posługi kapłańskiej pełnił funkcję wikariusza w parafiach w Drwalewie i Grodzisku Mazowieckim, następnie w parafiach warszawskich: św. Aleksandra, Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny na Nowym Mieście i Matki Boskiej Loretańskiej na Pradze. W latach 1964–1986 był proboszczem parafii św. Edwarda w Pruszkowie oraz duszpasterzem szpitala psychiatrycznego w Tworkach. W latach 1986–2004 był proboszczem parafii Dzieciątka Jezus na warszawskim Żoliborzu[3][4]. Był nauczycielem religii w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. Karola Szymanowskiego w Warszawie[2], gdzie opiekował się chórem Laudate Dominum[5].
Współpracował z działaczami opozycji solidarnościowej. Fizycznie podobnemu do siebie Zbigniewowi Romaszewskiemu przesłał sutannę i dowód osobisty, aby ten mógł podawać się za niego, jednakże Romaszewski nie skorzystał z tej możliwości. Na jego plebanii wykłady prowadził Jacek Kuroń. W salkach katechetycznych zbierała się Komisja Krajowa NSZZ „Solidarność”, a nawet odbywały się posiedzenia jednego z podstolików Okrągłego Stołu. Funkcjonariusze aparatu bezpieczeństwa próbowali podpalić jego kościół[6].
W latach 1961–1976 i 1989–1994 był krajowym duszpasterzem służby zdrowia[4]. Był wiceprzewodniczącym Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów oraz krajowym koordynatorem ruchu Pax Christi[7]. Od 22 grudnia 2005 do śmierci był kapelanem prezydenta Lecha Kaczyńskiego i rektorem kaplic prezydenckich[4].
W 1990 został odznaczony przywilejem noszenia rokiety, mantoletu i pierścienia. W 2003 został kanonikiem protektorem Kapituły Kolegiackiej Kampinosko-Bielańskiej, a w 2008 prałatem honorowym Jego Świątobliwości[8].
Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[9]. 24 kwietnia został pochowany w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[10].
18 lutego 2011 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w kościele Przemienienia Pańskiego w Pruszkowie[11], a 10 kwietnia 2011 tablicę pamiątkową w kaplicy Pałacu Prezydenckiego w Warszawie[12].
