| Roman Rudolf Jasieński | |
| Data i miejsce urodzenia | 5 listopada 1873 Wilno |
| Data i miejsce śmierci | 24 lutego 1937 Kraków |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1896-1927 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | I Korpus Polski w Rosji |
| Stanowiska | komendant Lwowa, d-ca Grupy Operacyjnej Brody i Obrony Lwowa, komendant • Obszaru Warownego Brześć • Obszaru Warownego Równe, d-ca 6 Dywizji Piechoty |
| Główne wojny i bitwy | wojna rosyjsko-japońska I wojna światowa wojna polsko-ukraińska wojna polsko-bolszewicka |
| Odznaczenia | |
Roman Rudolf Jasieński (ur. 5 listopada 1873[1] w Wilnie, zm. 24 lutego 1937 w Krakowie) – polski dowódca wojskowy, pułkownik artylerii Armii Imperium Rosyjskiego oraz generał brygady Wojska Polskiego, poeta.
Spis treści |
Od 1896 zawodowy oficer artylerii armii carskiej. Brał udział w interwencji Rosji w Chinach w 1900. Walczył w wojnie rosyjsko-japońskiej 1904-1905. Bronił Port Artur i na wiadomość o poddaniu twierdzy wysadził się w powietrze. Ciężko rannego znaleźli Japończycy, wyleczyli i uwolnili.
Podczas I wojny światowej był dowódcą dywizjonu na froncie austriackim. Opiekował się polskimi jeńcami z Armii Austro-Węgier i Legionów Polskich. Po rewolucji 1917 aktywnie uczestniczył przy organizacji Wojska Polskiego w Rosji. Był członkiem Naczpolu. Potem służył w I Korpusie Polskim w Rosji. Po jego rozwiązaniu został aresztowany przez bolszewików, którym uciekł w Kijowie i przedostał się do Polski.
Po wstąpieniu do Wojska Polskiego, od listopada 1918 w stopniu pułkownika był komendantem Lwowa. Organizował jego obronę. Od marca 1919 do kwietnia 1920 był oficerem do zleceń w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Został zweryfikowany jako pułkownik z 1 czerwca 1919. Od kwietnia 1920 do października 1921 był zastępcą dowódcy Okręgu Generalnego Lwów. W czasie wojny polsko-bolszewickiej od lipca do listopada 1920 sprawował funkcję dowódcy Grupy Operacyjnej Brody i Obrony Lwowa. Od października 1921 do lipca 1922 był komendantem Obszaru Warownego Brześć, a następnie do lipca 1923 – Obszaru Warownego Równe. W lipcu 1923 objął dowództwo piechoty dywizyjnej (6 DP), a w maju 1927 – całej 6 Dywizji Piechoty. Generałem brygady został z dniem 15 sierpnia 1924.
31 maja 1927 przeszedł w stan spoczynku. Osiadł w Krakowie i poświęcił się pisarstwu. Dużo publikował, przyjaźnił się z wieloma literatami. Kornel Makuszyński powiedział o nim: "Poeta, co był też żołnierzem".
Zmarł w Krakowie 24 lutego 1937. Został pochowany w Wilnie.
Roman Jasieński był żonaty z Janiną "Niną" Zapolyą-Zapolską[2].