Roman Knoll (ur. 27 października 1888 w Kijowie, zm. 6 marca 1946 w Katowicach), polski polityk i dyplomata, wolnomularz. [1]
Skończył wydział prawny uniwersytetu w Kijowie. Od 1908 brał czynny udział w organizacjach niepodległościowych. W wojnie polsko-bolszewickiej 1920 walczył jako ochotnik w obronie Radzymina.
Urzędnik w przedstawicielstwie Rady Regencyjnej w Piotrogrodzie, referent Wydziału Wschodniego w MSZ. Podczas rokowań pokojowych z Rosją Sowiecką w Rydze pełnił funkcję sekretarza generalnego delegacji polskiej. W latach 1921-1923 stał na czele poselstwa polskiego w Moskwie, następnie poseł RP w Ankarze (1924-1926). Po przewrocie majowym 1926 mianowany wiceministrem w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Pełnił również funkcje posła polskiego w Rzymie (1926-1928) i Berlinie (1928-1931).
Wskutek nieporozumień personalnych odszedł z ministerstwa. Podstawą do jego zwolnienia był komentarz "Najazd bandytów na dom wariatów" opisujący sytuację w resorcie po przyjściu Józefa Becka i Wiktora Drymmera.
Ożenił się z Anną Bagniewską (1909-1946).
Podczas II wojny światowej pełnił funkcję szefa Sekcji Spraw Zagranicznych Delegatury Rządu na Kraj (kryptonim "Moc"), którą piastował do lutego 1945 r., gdy do Milanówka (w którym mieszkał po upadku powstania warszawskiego) wkroczyło Ludowe Wojsko Polskie. W opinii historyka Janusza Pajewskiego, podwładnego w "Mocy" i sąsiada w Milanówku, był "obdarzony chyba najbardziej oryginalną, najbardziej błyskotliwą pamięcią".
Bartoszewicz H. The Russian Period in the Diplomatic Career of Roman Knoll Part1 Source: Studia z Dziejow Rosji i Europy Srodkowo-Wschodniej (Studies in the History of Russia and Central-Eastern Europe) year: 2004, vol: 39, number: , pages: 61-84 [1] Bartoszewicz H. Title: The Russian Period in the Diplomatic Career of Roman Knoll. Part 2 Source: Studia z Dziejow Rosji i Europy Srodkowo-Wschodniej (Studies in the History of Russia and Central-Eastern Europe) year: 2005, vol: 40, number: , pages: 63-81 [2]