Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Roman Kosecki | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 15 lutego 1966 Piaseczno |
| Poseł VII kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 8 listopada 2011 |
| Roman Kosecki | ||
| Pseudonim | Kosa | |
| Pozycja | napastnik | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1982–1983 1983–1986 |
RKS Mirków RKS Ursus |
|
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1986–1988 1988–1990 1990–1992 1992–1993 1993–1995 1995–1996 1996–1997 1997–1998 1998–1999 |
Gwardia Warszawa Legia Warszawa Galatasaray SK Osasuna Pampeluna Atlético Madryt FC Nantes Montpellier HSC Legia Warszawa Chicago Fire |
41 (12) 38 (19) 34 (8) 59 (14) 27 (2) 19 (2) 10 (0) 50 (12) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1988–1995 |  Polska |
69 (19) |
Roman Jacek Kosecki (ur. 15 lutego 1966 w Piasecznie) – polski piłkarz, występujący na pozycji napastnika oraz ofensywnego pomocnika, kapitan reprezentacji narodowej, założyciel klubu sportowego Kosa Konstancin, poseł na Sejm V, VI i VII kadencji.
Spis treści |
W 2000 ukończył liceum dla dorosłych w Zespole Szkół Ekonomicznych w Warszawie.
Karierę piłkarską rozpoczynał w klubie RKS Mirków (1980–1983), następnie był zawodnikiem RKS Ursus (do 1986). W latach 1987–1990 był związany z klubami warszawskimi – Gwardią i Legią. Jako zawodnik Gwardii był formalnie funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej jako rzekomy kursant ZOMO. W rzeczywistości nigdy nie przechodził żadnych szkoleń w tej formacji, a grał jedynie w piłkę w klubie. Prokurator IPN zarządzeniem w 2008 uznał jego oświadczenie lustracyjne za zgodne z prawdą[1].
Od 1989 związany z Legią, której Galerii Sław jest członkiem. W barwach Legii Warszawa wystąpił w 51 meczach oficjalnych i strzelił 12 bramek, świętował zdobycie dwóch Pucharów Polski (1989, 1990) oraz Superpucharu Polski (1989). Przeniósł się następnie do klubów zagranicznych; był kolejno graczem tureckiego Galatasaray Stambuł (1991–1992), hiszpańskich Osasuny Pampeluna (1992–1993) i Atletico Madryt (1993–1995), francuskich FC Nantes (1995–1996) i Montpellier HSC (1996–1997). W 1997 przez krótki czas ponownie grał w Legii; ostatnie lata kariery zawodniczej spędził w USA, gdzie z Chicago Fire zdobył mistrzostwo i Puchar USA (1998).
Zaliczył 69 występów w reprezentacji narodowej (jest tym samym członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta). Debiutował jako zawodnik drugoligowej Gwardii Warszawa w meczu przeciwko Rumunii w 1988. W czternastu meczach pełnił funkcję kapitana. Zakończył karierę reprezentacyjną, gdy w meczu ze Słowacją w Bratysławie (11 października 1995) otrzymał czerwoną kartkę za demonstracyjne zdjęcie koszulki w trakcie dokonywania zmiany.
W 1989 poparł "Solidarność" w trakcie kampanii wyborczej.
Założył szkółkę piłkarską w Konstancinie-Jeziornie pod nazwą MUKS Kosa Konstancin, zajmującą się szkoleniem młodzieży. W latach 2002–2005 zasiadał w radzie gminy Konstancin-Jeziorna. W wyborach parlamentarnych w 2005, otrzymując 4395 głosów, został wybrany na posła V kadencji z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu warszawskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 6847 głosów.
W 2007 ogłosił, że będzie kandydował w wyborach na prezesa PZPN, lecz niedługo potem zrezygnował z tych zamiarów, twierdząc, że polskiej piłce niepotrzebny jest prezes będący członkiem partii politycznej. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję do Sejmu, dostał 4603 głosy[2].
|
|||||||
|
|||||
|
|||||
