| Roman Nowak | |
| Data i miejsce urodzenia | 21 lipca 1900 Chorzów |
| Data śmierci | 26 września 1980 |
| Poseł IV kadencji Sejmu PRL | |
| Przynależność polityczna | Polska Zjednoczona Partia Robotnicza |
| Okres urzędowania | od 30 maja 1965 do 30 maja 1969 |
| Odznaczenia | |
Roman Nowak (ur. 21 lipca 1900 w Chorzowie, zm. 26 września 1980) – działacz państwowy i partyjny w okresie PRL, malarz oraz zawodowy wędkarz.
Urodzony w rodzinie robotniczej, miał wykształcenie średnie. Od 1921 był członkiem Komunistycznej Partii Polski Górnego Śląska, następnie KPP od 1922, później od 1946 PPR, wreszcie PZPR. Brał udział w powstaniach śląskich, pracował jako robotnik (ślusarz) w kopalni i elektrowni w Chorzowie. Działał w środowisku komunistycznym, m.in. jako członek Sekretariatu Komitetu Centralnego KPP. W latach 1939–1946 w Boliwii, gdzie uczestniczył w życiu środowiska emigracyjnego. Powrócił do Polski w listopadzie 1946, został członkiem PPR, był instruktorem Komitetu Wojewódzkiego PPR w Katowicach i II sekretarzem tego komitetu; od kwietnia 1947 był także zastępcą członka KC PPR. Od 1948 w PZPR, pozostał nadal zastępcą członka KC i II sekretarzem w Katowicach. W latach 1950–1956 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego partii w Opolu. Awansował także do najwyższych władz PZPR – w latach 1954–1968 członek KC, w 1956 (lipiec-październik) członek Biura Politycznego KC. W latach pięćdziesiątych związany z "frakcją" puławian. W latach 1956–1968 przewodniczący Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR (w listopadzie 1968 zastąpił go na tym stanowisku Zenon Nowak).
W latach 1957–1969 członek Rady Państwa; w 1969 przeszedł na emeryturę. W latach 1947–1969 był posłem na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji. W 1980 został odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej.
Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 4 Tuje m. 13).