Roman Umiastowski ps. "Bolesław Żarnowiecki" (ur. 29 stycznia 1893 w Warszawie, zm. 29 grudnia 1982 w Londynie) - historyk wojskowości, pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Spis treści |
W latach 1922-1923 był słuchaczem Kursu Doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1923, po ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu oficera Sztabu Generalnego, otrzymał przydział na stanowisko szefa sztabu zastępcy Inspektora Armii Nr I [1]. Rok później zajmował stanowisko IV referenta w Inspektoracie Armii Nr I w Wilnie. Inspektorem armii był wówczas gen. dyw. Edward Śmigły-Rydz, a referentami: płk SG Władysław Bortnowski, ppłk SG Wincenty Kowalski, ppłk SG Stanisław Świtalski i mjr SG Leon Koc. Będąc słuchaczem W.S.Woj., a następnie oficerem sztabu, pozostawał oficerem nadetatowym 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie. W 1928 był wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej. W 1931 dowodził batalionem 84 Pułku Piechoty w Pińsku. W nastepnym roku wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy 28 Pułku Piechoty w Łodzi. Od września 1937 do marca 1939 dowodził 37 Łęczyckim Pułkiem Piechoty w Kutnie. Podczas kampanii wrześniowej był szefem propagandy w Sztabie Naczelnego Wodza.
Powieściopisarz, pod pseudonimem Bolesław Żarnowiecki wydał dwie powieści science fiction, Rok 1974 i Rok 1975, opowiadające o sojuszu polsko-francusko-czesko-japońskim. Myśl techniczna powieści była dosyć nowatorska, zawierały się w niej "fototelefon", "latające torpedy sterowane radiem", działa nasłuchowe i pancerze piechoty. Innym wątkiem była broń zatrzymująca samoloty w locie i "awiomatki" (lotniskowce). Utwory mają wymowę prototalitarną powieśc.[potrzebne źródło]