Romuald Gelles (ur. 1941) – polski historyk, specjalizujący się w historii najnowszej i historii Niemiec.
Spis treści |
Studiował historię na Uniwersytecie Wrocławskim, otrzymując w 1963 r. tytuł magistra. Dziesięć lat później uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w dziedzinie historii na podstawie pracy: Wrocław w latach Wielkiej Wojny (1914-1918). Stopień doktora habilitowanego otrzymał w 1984 r. na podstawie monografii Rola szkoły niemieckiej w kształtowaniu obrazu Polski i Polaków w okresie międzywojennym. W 1991 r. otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1998 r. profesora zwyczajnego.
Początkowo pracował w Zakładzie Dydaktyki Historii Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego, gdzie w latach 1980-1985 był kierownikiem. Ponadto w latach 1984-1985 piastował stanowisko wicedyrektora tego instytutu. W 1986 r. rozpoczął pracę w Instytucie Politologii, gdzie przez rok był wicedyrektorem. W 1987 r. został wybrany prorektorem swojej macierzystej uczelni. Funkcję tą pełnił do 1990 roku.
W latach 1993-1999 był dziekanem Wydziału Nauk Społecznych, a następnie w latach 1999-2002 rektorem. W tym okresie zorganizował m.in. Zakład Badań Niemcoznawczych w Instytucie Studiów Międzynarodowych.
Jest autorem ponad 200 prac z zakresu historii Polski oraz Niemiec i stosunków polsko-niemieckich w XIX i XX w., historii Wrocławia, spraw polskich w szkolnictwie niemieckim, dziejów polskiej służby dyplomatycznej w Niemczech i niemieckiej w Polsce oraz bibliografistyki śląskiej[1].
| Poprzednik Roman Duda |
Rektor Uniwersytetu Wrocławskiego 1999-2002 |
Następca Zdzisław Latajka |