Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Rosienie | |||
|
|||
 Ulica w Rosieniach |
|||
| Państwo |  Litwa |
||
| Okręg | kowieński | ||
| Burmistrz | Jonas Elzbergas | ||
| Powierzchnia | 8,48 km² | ||
| Ludność (2005) • liczba ludności • gęstość |
12 305 1451 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 428 | ||
| Kod pocztowy | LT-60150 | ||
| Miasta partnerskie | Mława  PolskaLubartów Polska |
||
|
Położenie na mapie Litwy
  Rosienie
|
|||
| Na mapach: | |||
| Strona internetowa miasta | |||
Rosienie (lit. Raseiniai wymowa, żmudz. Raseinē) – miasto na Litwie, położone w okręgu kowieńskim nad rzeką Hosienką, 76 km od Kowna[1].
Były stolicą jednego z traktów Księstwa Żmudzkiego. Od strony zachodniej miasta ciągnie się rozległa płaszczyzna, zwana Stany, niegdyś pole obozującej podczas sejmików i pospolitego ruszenia szlachty księstwa żmudzkiego. Na niej kilka kilometrów od miasta widać kopce sypane, zwane kołmie. Są to zabytki dawnych warowni, pochodzących prawdopodobnie z czasów skandynawskich z IX wieku. Osadę tę starożytną wzmiankowano w dziejach od roku 1253[1].
W roku 1416–1421 książę Witold ufundował kościół (jeden z pierwszych na Żmudzi). Obecny barokowy ufundował biskup żmudzki Jerzy Tyszkiewicz w 1636[1].
Klasztor dominikanów w stylu renesansowo-barokowym ufundowali przy kościele parafialnym w 1645 bracia: Mikołaj Stankiewicz-Billewicz – (Ciwun ejragołolski, pisarz Wielkiego Księstwa Litewskiego) oraz Adam Stankiewicz-Billewicz – (ciwun twerski). Władze rosyjskie zamknęły go w 1884, dominikanie odzyskali go w 1935 i stanowi ich centrum litewskiej prowincji zakonu[1].
Pod koniec XIX wieku oprócz parafialnego kościoła dominikanów znajdowały się tu jeszcze kościół ewangelicki i prawosławna cerkiew św.Trójcy a także dwie synagogi (z 12 tysięcy mieszkańców w owym czasie połowa była wyznania mojżeszowego); przedtem byli tu także karmelici i pijarzy[1].
Rosienie było w przeszłości stolicą starostwa rosieńskiego (zarówno grodowego, jak i niegrodowego, czyli miejskiego i ziemskiego) o powierzchni 5687 wiorst kwadratowych (wg miar z roku 1900, tzn. ok. 6,6 tys. km²), później powiatu rosieńskiego zamieszkanego pod koniec XIX wieku przez 184 tysiący osób[1].
