Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Rosyjska Biblioteka Narodowa w Petersburgu, nazywana Państwową Publiczną Biblioteką Sałtykowa-Szczedrina w latach 1932-92 (tj. w czasach ZSRR) – najstarsza publiczna biblioteka w Rosji. Nie należy jej mylić z Rosyjską Biblioteką Państwową znajdującą się w Moskwie.
Założona została jako Carska Biblioteka Publiczna w roku 1795 przez Katarzynę Wielką, która przekazała bibliotece kolekcję księgozbiorów podarowanych jej przez Woltera i Diderota. Ta darowizna została uzupełniona zagrabionym zbiorem biblioteki Załuskich (420 000 woluminów)[1]. Część polskich książek owego księgozbioru została przekazana Polsce przez Rosję Radziecką w 1921 roku, po zawarciu pokoju ryskiego (55 000 drukowanych ksiąg)[2]. Po roku 1811 zasoby biblioteki zaczęły szybko wzrastać, ponieważ od każdej książki wydanej w Imperium Rosyjskim wysyłany był egzemplarz obowiązkowy. W 1914 biblioteka zawierała 3 000 000 woluminów[2].
3 stycznia 1814 roku została udostępniona do publicznego użytku.
Od roku 1849 do 1861 prowadzona była przez Modesta von Korffa (1800-76), szkolnego kolegę Puszkina z czasów liceum. W tym okresie biblioteka została wzbogacona o najstarsze rękopisy Nowego Testamentu (Kodeks Synajski) i Starego Testamentu (Kodeks Leningradzki). W roku 1868 roku do biblioteki dołączył najstarszy rękopis Koranu Uthman Qur'an.
W 1939 otrzymała w wyróżnieniu Order Czerwonego Sztandaru Pracy (Орден Трудового Красного Знамени). W 1970 roku zbiory biblioteki przekraczały już 17 000 000 woluminów. Nowoczesny budynek dla przechowywania ksiąg został wzniesiony przy Moskiewskim Prospekcie w latach 80. i 90. XX wieku.
Petersburski rękopis Bedy (746)
Ewangelie z Trapezuntu (10th cent.)
Ewangeliarz Ostromira (1056)
Brewiarz Marii Stuart (1490s)
Kodeks Leningradzki (ok. 1010)
Wielka Kronika Francji Simona Marmiona (ok. 1450)
Kodeks Zografski (ok. 1000)
