Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2009-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Router (po polsku – ruter, trasownik) – urządzenie sieciowe pracujące w trzeciej warstwie modelu OSI. Służy do łączenia różnych sieci komputerowych (różnych w sensie informatycznym, czyli np. o różnych klasach, maskach itd.), pełni więc rolę węzła komunikacyjnego. Na podstawie informacji zawartych w pakietach TCP/IP jest w stanie przekazać pakiety z dołączonej do siebie sieci źródłowej do docelowej, rozróżniając ją spośród wielu dołączonych do siebie sieci. Proces kierowania ruchem nosi nazwę trasowania, routingu lub rutowania.
Spis treści |
Trasowanie jest najczęściej kojarzone z protokołem IP, choć procesowi trasowania można poddać pakiet dowolnego protokołu trasowanego np. protokołu IPX w sieciach obsługiwanych przez NetWare (sieci Novell).
Pierwsze rutery z lat sześćdziesiątych były komputerami ogólnego przeznaczenia. Choć w roli ruterów można używać zwykłych komputerów, to nowoczesne modele są wysoce wyspecjalizowanymi urządzeniami, w których interfejsy sieciowe połączone są bardzo szybką magistralą wewnętrzną. Dodatkowo obecne są w nich elementy takie jak szybka pamięć podręczna czy układy pakujące i rozpakowujące ramki warstwy drugiej (łącza danych), odciążające główny procesor przy typowych czynnościach, takich jak przekazywanie pakietów.
Wprowadza się też dodatkowe rozwiązania, takie jak zasilanie bateryjne, czy pamięci trwałe zamiast magnetycznych, w celu zwiększenia niezawodności. Nowoczesne rutery zaczynają więc przypominać centrale telefoniczne, obie te technologie coraz bardziej się upodabniają.
Szczególnym przypadkiem rutera jest przełącznik warstwy trzeciej, czyli urządzenie posiadające tylko jeden interfejs sieciowy (rutery posiadają przynajmniej dwa), które ustala trasy między dwiema lub większą liczbą sieci wydzielonych logicznie na pojedynczym interfejsie.
Dla sieci Ethernet są to sieci wirtualne (VLAN), dla sieci ATM czy Frame Relay – kanały PVC/SVC (ang. Permanent Virtual Circuit/Switched Virtual Circuit – stałe/komutowane kanały wirtualne).
Trasowanie musi zachodzić między co najmniej dwiema podsieciami, które można wydzielić w ramach jednej sieci komputerowej. Urządzenie tworzy i utrzymuje tablicę trasowania, która przechowuje ścieżki do konkretnych obszarów sieci oraz metryki z nimi związane (odległości od siebie licząc kolejne rutery).
Skuteczne działanie rutera wymaga wiedzy na temat otaczających go urządzeń, przede wszystkim innych ruterów oraz przełączników. Może być ona dostarczona w sposób statyczny przez administratora, wówczas nosi ona nazwę tablicy statycznej lub może być pozyskana przez sam ruter od sąsiadujących urządzeń pracujących w trzeciej warstwie, tablice tak konstruowane nazywane są dynamicznymi.
Podczas wyznaczania tras dynamicznych ruter korzysta z różnego rodzaju protokołów trasowania i polega przede wszystkim na odpytywaniu sąsiednich urządzeń o ich tablice trasowania, a następnie kolejnych w zależności od zapotrzebowań ruchu, który urządzenie obsługuje.
Najczęściej stosowanymi protokołami trasowania są:
GNS3 – symulator ruterów, przełączników i firewalli Cisco
