| Royal Canadian Air Force | |
| RCAF | |
Flaga RCAF |
|
| Państwo | |
| Historia | |
| Sformowanie | 1920 |
| Dane podstawowe | |
| Liczebność | 15 500 ludzi |
Royal Canadian Air Force, RCAF (Królewskie Kanadyjskie Siły Lotnicze) – siły powietrzne Kanadyjskich Sił Zbrojnych, w latach 1975-2011 działały pod nazwą Canadian Forces Air Command.
Spis treści |
Kanadyjskie siły lotnicze odegrały ważną rolę podczas II wojny światowej. W szczytowym punkcie, w styczniu 1944, służyło w nich 215 tys. ludzi (w tym 15 tys. kobiet). Z tego 100 tys. brało udział w programie szkolenia pilotów (British Commonwealth Air Training Plan), 65 tys. stacjonowało w Kanadzie, a 46 tys. stacjonowało poza Kanadą (głównie w Europie). RCAF miało wtedy 78 dywizjonów, z tego 43 stacjonowało w Kanadzie, a 35 za granicą. Podczas wojny straty RCAF wyniosły 13 657 zabitych i 1889 zaginionych. Ponadto około 3 tys. ludzi zginęło w wypadkach.
W 1968 trzy rodzaje kanadyjskich sił zbrojnych zostały zjednoczone w nową formacje jako Kanadyjskie Siły Zbrojne (Canadian Forces). W ramach tej struktury zlikwidowano Royal Canadian Air Force i w latach 1968-75 istaniały one równolegle z resztą wojsk jako jedno dowództwo. Od 1975 siły lotnicze Kanady zreorganizowano jako Canadian Forces Air Command, w skrócie AIRCOM (czyli Dowództwo Powietrzne Kanadyjskich Sił Zbrojnych), formacja ta powstała jako odpowiedź na niesprawdzenie się struktury z centralnym dowództwem i kontynuuowała tradycje RCAF aż do 2011, gdy nowy konserwatywny rząd postanowił zmienić problematyczne nazewnictwo, wracając do tradycyjnych trzech rodzajów sił zbrojnych: Canadian Army, Royal Canadian Navy i Royal Canadian Air Force (identyczne nazewnictwo jest stosowane przez Brytyjskie Siły Zbrojne i Australijskie Siły Obrony).
Znakami przynależności państwowej są flaga na stateczniku pionowym, okrąg z liściem klonu na kadłubie i skrzydłach oraz logotyp Canada. Wszystkie wykorzystywane przez kanadyjskie wojsko statki powietrzne otrzymują unikalne oznaczenie składające się z dwóch liter: C od Canadian, druga litera oznacza typ statku, np. F jak Fighter, a po nich następuje trzycyfrowy kod, z reguły jest rozbudowaną wersją tego nadanego przez producenta. Taki ustandaryzowany system nazewnictwa był zworowany na tym jakie w 1962 wprowadziły Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych.
| Zdjęcie | Samolot | Producent | Typ | Wejście do służby | Wersja (kanadyjskie oznaczenie) | Liczba sztuk | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Samoloty myśliwskie | |||||||
| McDonnell Douglas CF-18 Hornet | Myśliwiec wielozadaniowy | 1982–1988 | CF-188A
CF-188B |
72
31 |
Zmontowano 138: 98 CF-188A I 40 CF-188B. Od 1984 utracono 15 CF-188A i 2 CF-188B. 1 CF-188A i 7 CF-188B wycofano ze służby. Planowane zastąpienie przez ok. 75 F-35A. | ||
| Samoloty szkolno-treningowe | |||||||
| Beechcraft T-6 Texan II | Szkolenie wstępne | 2000 | CT-156 Harvard II | 25 | T-6 Texan II to wersja Pilatus PC-9 dla USAF, przyrządy w CT-156 rozmieszczono na wzór CT-155 Hawk. | ||
| BAE Hawk | Szkolenie zaawansowane | 2000 | CT-155 Hawk | 20 | Pierwotnie 20, w 2004 dostarczono 2 dla uzupełnenia strat. | ||
| de Havilland Canada DHC-8 Dash 8 | Szkolny/Trening nawigatorów | 1987 1989–1990 |
CT-142 | 4 | |||
| Canadair CL-41 Tutor | Samolot akrobacyjny | 1962 | CT-114 Tutor | 25 | Dawniej samoloty szkolne, w tej roli zastąpiony przez CT-155 i CT-156, nadal wykorzystywane przez zespół Snowbirds. | ||
| Samoloty transportowe i Powietrzne tankowce | |||||||
| Airbus A310 MRT | Transportowy/VIP
Transportowy/ Tankowiec |
1992–1993 | CC-150 Polaris
CC-150T |
3
2 |
Zastąpiły Boeing CC-137, dwa otrzymały miękkie przewody do tankowania (CF-18). | ||
| Boeing C-17 Globemaster III | Strategiczny transportowiec | 2007–2008 | CC-177 | 4 | |||
| Bombardier Challenger 600 | Użytkowy VIP |
1982–1985 2002 |
CC-144 Challenger | 2 4 |
Wersje CL-600/601/604. | ||
| de Havilland Canada DHC-6 Twin Otter | Użytkowy/SAR | ~1970 | CC-138 | 4 | |||
| Lockheed C-130 Hercules | Transportowy/Search and rescue | 1964–1997 | CC-130E
CC-130H CC-130H-30 CC-130T |
8
6 2 5 |
Pięć E i trzy H utracono w wypadkach. 11 z 19 E wycofano, wszystkie zastąpi CC-130J Super Hercules, modele H pozostaną w służbie do 2017 do zadań Search and rescue. | ||
| Lockheed C-130 Hercules | Taktyczny transportowiec | 2010-2012 | CC-130J Super Hercules | 9 | 17 do 2012. | ||
| de Havilland Canada DHC-5 Buffalo | Search and rescue | 1967 | CC-115 | 6 | Poszukiwany następca. | ||
| Patrolowe | |||||||
| Lockheed P-3 Orion | Morski patrolowiec/ZOP
Patrolowy/Szkolny/SAR |
1980
1991 |
CP-140 Aurora
CP-140A Arcturus |
18
3 |
|||
| Śmigłowce | |||||||
| AgustaWestland AW101 | Search and rescue | 2000 | CH-149 Cormorant | 14 | Dostarczono 15. Pierwotnie w 1987 planowano 35 EH-101 dla zastąpienia CH-124 Sea King i 15 EH-101 w roli SAR dla zastąpienia CH-113 Labrador, ale w 1993 ten kontrakt anulowano. | ||
| Boeing CH-47 Chinook | Ciężki śmigłowiec transportowy | 2008 | CH-147 Chinook | 5 | W 2008 do służby weszło 6 CH-147D za 252 mln USD, zamówiono 15 w wersji F, śmigłowce działąją w Afganistanie. W latach 1974-1991 wykorzystywano CH-47C (CH-147), ale wysokie koszty i utrata 2 doprowadziły do ich sprzedaży Holenderskim Siłom Powietrznym. | ||
| Bell 206 | Śmigłowiec szkolny | 1982 | CH-139 Jet Ranger | 1 | |||
| Bell 412 | Wielozadaniowy śmigłowiec użytkowy | 1995 | CH-146 Griffon | 98 | Dostarczono 100 (85 taktycznych i 15 SAR). 8 dozbrojono do eskotrowania CH-147 Chinook w Afganistanie. | ||
| Sikorsky SH-3 Sea King | ZOP/Użytkowy | 1964 | CH-124 Sea King | 27 | |||
| Sikorsky S-92 | ZOP/Użytkowy | 2010 | CH-148 Cyclone | 1 | Zamówiono 28, zastapią wysłużone Sea Kingi. | ||
| Bezzałogowe aparaty latające | |||||||
| Maveric UAS | Mini BSL | 2010 | Prioria Embedded Intelligence | 5 | |||
| Boeing ScanEagle | Mały BSL | 2008 | Boeing ScanEagle | 1 | Wypożyczone. | ||
| IAI Heron | Taktyczny BSL | 2008–2011 | CU-170 Heron | 2 | 3 wypożyczono dla wsparcia sił ISAF. | ||
Myśliwce
Patrolowe/ZOP
Treningowe
Transportowe/Użytkowe
Śmigłowce
|
|||||
|
|||||||