Roza Tamarkina

Roza Tamarkina
Imię i nazwisko	Roza Tamarkina
Data i miejsce urodzenia	23 marca 1920 Kijów
Data i miejsce śmierci	5 sierpnia 1950 Moskwa
Instrument	fortepian
Gatunek	muzyka poważna

Roza Tamarkina (ros. Ро́за Влади́мировна Тама́ркина, ur. 23 marca 1920 w Kijowie; zm. 5 sierpnia 1950 w Moskwie) – radziecka pianistka; laureatka II nagrody na III Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

Życiorys

Wykształcenie

Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku kilku lat. W 1928 roku wstąpiła do oddziału dziecięcego Konserwatorium Kijowskiego, gdzie przez pięć lat uczyła się pod kierunkiem Mikołaja Goldenberga.

W latach 1932–1935 należała do „specjalnej grupy dziecięcej” przy Konserwatorium Moskiewskim. W 1940 roku ukończyła kurs wyższy Konserwatorium w klasie fortepianu prof. Aleksandra Goldenweisera. W tym samym roku rozpoczęła aspiranturę u Goldenweisera, a w latach 1943–1945 kontynuowała ją pod kierunkiem prof. Konstantego Igumnowa.

Kariera

Występy publiczne rozpoczęła w wieku piętnastu lat, budząc uznanie słuchaczy i krytyków swoją dojrzałością interpretacji, temperamentem i wirtuozerią. Od 1936 roku prowadziła regularną działalność koncertową na terenie ZSRR.

W 1937 roku wystąpiła na Konkursie Chopinowskim w Warszawie, gdzie była jedną z najmłodszych uczestniczek. Już po pierwszym etapie wielu krytyków widziało w niej kandydatkę do głównych nagród.

W czasie Konkursu tak pisał o niej Piotr Rytel: „Młodsza [...] od Zaka p. Roza Tamarkina [...] jeśli idzie o jej stosunek wewnętrzny do muzyki, to kto wie, czy dziś już nie stoi ona ponad Zakiem. [...] Szesnaście lat i ta doskonałość techniki, wielostronność i swoboda.” . Ostatecznie na Konkursie zajęła II miejsce. Zwyciężył Jakow Zak.

W 1946 roku rozpoczęła pracę pedagogiczną w Konserwatorium Moskiewskim. W październiku 1949 roku, z okazji 100. rocznicy śmierci Chopina, wykonała Koncert f-moll Chopina w Wielkiej Sali Konserwatorium Moskiewskiego. Był to jej ostatni występ na scenie.

Repertuar

Została zapamiętana jako interpretatorka dzieł Chopina (Fantazji f-moll, Scherza b-moll i cis-moll, Poloneza fis-moll, Sonaty h-moll, Nokturnu G-dur i Koncertu f-moll), Liszta (Sonaty h-moll, Walca Mefisto, X Rapsodii węgierskiej, Parafrazy koncertowej „Rigoletto”), Schumanna (Fantazji C-dur) i Rachmaninowa (II Koncertu fortepianowego c-moll).

Na płytach utrwaliła m.in. Fantazję f-moll i Scherzo cis-moll Chopina.

Bibliografia

• Nota biograficzna na stronie Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina.