Rozmaitość różniczkowa – rozmaitość topologiczna, której parametryzacje otwartych podzbiorów pokrywających w sumie całą rozmaitość są funkcjami klasy co najmniej
posiadającą nieosobliwą różniczkę w każdym punkcie dziedziny. Parametryzacje te tworzą atlas. Bez założenia wielości map w atlasie, wiele rozmaitości nie mogłoby być rozmaitościami różniczkowymi, np. kula, dla której nie istnieje globalna i gładka parametryzacja.
Zbiór
jest rozmaitością różniczkową (klasy
i wymiaru
,
), gdy:
istnieje w
otwarte otoczenie
oraz zbiór otwarty
i
taki, że
jest klasy
i
jest iniekcją dla każdego
.Funkcję
nazywamy mapą rozmaitości, zaś
jej parametryzacją.
Część autorów, w tym Andrzej Birkholc w swej "Analizie wielu zmiennych" homeomorfizm o powyższych własnościach nazywa uogólnionym dyfeomorfizmem, czy też raczej po prostu dyfeomorfizmem rozszerzejąc w ten sposób jego definicję.
W definicji można zażądać wyższej gładkości rozmaitości poprzez zastąpienie klasy
funkcji inną. Rozmaitością różniczkową klasy
nazywamy rozmaitość, której mapa jest funkcją klasy
dla
. Rozmaitość topologiczna jest rozmaitością różniczkową klasy
, z kolei rozmaitością analityczną nazywa się rozmaitość klasy
.