Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
|
|||
| Pełna nazwa | Klub Sportowy Ruch Radzionków | ||
| Przydomek | Cidry | ||
| Barwy | żółto-czarne | ||
| Data założenia | 14 sierpnia 1919 | ||
| Liga | I liga Liga Polska |
||
| Debiut w najwyższej lidze | 24 lipca 1998 Ruch Radzionków - Widzew Łódź 5:0 |
||
| Adres | ul. Św. Wojciecha 15 41 - 922 Radzionków |
||
| Stadion | ul. Narutowicza 11, Bytom | ||
| Prezes |  Tomasz Baran |
||
| Trener | Artur Skowronek |
||
| Strona internetowa | |||
KS Ruch Radzionków - polski klub piłkarski z Radzionkowa założony w 1919 roku. Obecnie występujący w rozgrywkach w I lidze.
W latach 1998-2001 występował w ekstraklasie, W 1998 grał w ćwierćfinale Pucharu Polski. W 1999 roku został najlepszą śląską drużyną piłkarską zajmując 6 miejsce w I lidze.
Wychowankiem kolarskiej sekcji klubu jest Lucjan Lis - reprezentant Polski, zdobywca srebrnego medalu na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium w 1972 roku w wyścigu drużynowym na 100 km.
Spis treści |
Klub został założony jako Towarzystwo Gier i Zabaw 14 sierpnia 1919 roku. Zebranie założycielskie zwołał Rudolf Poloczek, który został też pierwszym prezesem towarzystwa.
28 maja 1920 roku na Walnym Zebraniu uchwalono decyzję o zmianie nazwy na Towarzystwo Sportowe Ruch Radzionków, a prezesem został Paweł Stopik.
W 1924 roku, w Rojcy, Piotr Warzecha - były zawodnik Ruchu - założył Klub Sportowy Powstańców Śląskich, jednak po roku został on wchłonięty przez radzionkowski klub.
W 1925 roku prezesem został Brunon Fick, którego kilka miesięcy później - 10 stycznia 1926 roku - zastąpił Szczepan Krupa. W 1928 roku funkcję tę objął Piotr Warzecha, który pozostał prezesem do wybuchu wojny.
W 1945 roku Piotr Warzecha zwołał zebranie inauguracyjne celem reaktywowania działalności klubu. Cztery miesiące później stanowisko prezesa objął Józef Wiśniowski.
Od 1949 patronat nad klubem objęła KWK Bytom, a prezesem został Eryk Porąbka - Wiceminister Górnictwa i Energetyki, dzięki któremu klub rozszerzył działalność na kilka sekcji oraz wybudowano boiska do piłki nożnej i ręcznej z zapleczem.
W sezonie 1952 piłkarze odnieśli pierwszy sukces - po awansie do II ligi, zajęli w niej piąte miejsce zdobywając 20 punktów oraz strzelając 40 bramek, a tracąc 25. Był to jednak sezon, po którym następowała reorganizacja rozgrywek tej klasy i Ruch spadł do niższej ligi.
W zimie 1956 roku miały miejsce pierwsze międzynarodowe mecze w historii klubu - drużyna wyjechała do Czechosłowacji, gdzie spotkała się ze Spartakiem Nowy Jiczyn, Spartakiem Kromieryż i Banikiem Karwina.
W sezonie 1957 Ruch zajął pierwsze miejsce w tabeli swojej grupy III ligi, ale nie zakwalifikował się do wyższej klasy, ponieważ przegrał turniej barażowy, w którym uczestniczyły również Legia Krosno, Unia Oświęcim i Włókniarz Pabianice.
W 1959 roku prezesem klubu został Stefan Basista. Piłkarze w tym samym roku spadli do klasy A, która w tym czasie była czwartym szczeblem w krajowych rozgrywkach. W kolejnym sezonie wywalczyli mistrzostwo swojej grupy i wrócili do III ligi by spaść z niej ponownie w 1961 roku.
Na początku 1964 roku zdecydowano o połączeniu dwóch radzionkowskich klubów - Ruchu i Górnika - w jeden.
W 1970 roku rozpoczęto budowę stadionu, który służy klubowi do dziś. Początkowo widownia miała być sześciostopniowa, jednak w trakcie prac postanowiono podwyższyć ją do dziesięciu stopni. Budowę zakończono w 1973 roku, a w uroczystości otwarcia uczestniczył wojewoda katowicki Jerzy Ziętek.
W latach siedemdziesiątych drużyna występowała w klasie A kończąc kolejne sezony w czołówce tabeli.
W 1985 roku prezesem klubu został Paweł Wieczorek. Drużyna wciąż walczyła o awans do III ligi piłkarskiej. Udało się to w sezonie 1988/1989. Trenerem piłkarzy był wtedy Paweł Bomba - późniejszy prezes Ruchu.
W III lidze po dwóch sezonach w roli średniego zespołu zajmującego miejsca w środku tabeli, drużyna wyrosła na pretendenta do awansu w sezonie 1991/1992, kiedy została wicemistrzem swojej grupy. W następnym sezonie klub nie spadł jednak o klasę niżej tylko dzięki upadłości Zagłębia Sosnowiec.
W sezonie 1993/1994 trenerem został Jan Żurek, który sprowadził z Górnika Zabrze Romana Cegiełkę, Czesława Wrześniewskiego, Jana Kłąbka, Tomasza Grosmaniego i Adama Kompałę.
Po rundzie jesiennej sezonu 1995/1996, po dwóch latach gry w barwach GKS Katowice, wrócił do drużyny Marian Janoszka. Z nim w składzie zespół zajął pierwsze miejsce w swojej grupie i awansował do II ligi.
Klub po awansie pozyskał z chorzowskiego Ruchu Damiana Galeję i Tomasza Fornalika, z Górnika Zabrze Rafała Jarosza oraz Janusza Kościelnego z Polonii Bytom. Zawodnicy ci stali się podstawowymi graczami drużyny, stanowiącymi o dalszych sukcesach.
W sezonie 1996/1997 Ruch zajął szóste miejsce w lidze zdobywając 52 punkty.
Przed kolejnym sezonem do drużyny dołączyli Andrzej Wróblewski z Rakowa Częstochowa, Marek Szymiński z Cracovii, Robert Sierka z Rozwoju Katowice, Wojciech Myszor z Górnika Lędziny i Krzysztof Kokoszka z Gwarka Zabrze. Po rundzie jesiennej Ruch zajmował w tabeli drugie miejsce. W Pucharze Polski klub odpadł w ćwierćfinale przegrywając z Górnikiem Zabrze po rzutach karnych 6:7 - spotkanie po dogrywce zakończyło się wynikiem 1:1. W rundzie wiosennej drużyna przegrała jeden mecz, cztery zremisowała, wszystkie inne wygrała, dzięki czemu została mistrzem swojej grupy II ligi, osiągając ośmiopunktową przewagę nad drugim w tabeli Aluminium Konin.
Po awansie kontrakt z klubem podpisali Józef Żymańczyk, Grzegorz Bonk i Wojciech Grzyb. Drużyna w nowym sezonie zadebiutowała meczem z Widzew Łódź, w którym wywołała sensację wygrywając 5:0. Nie był to jednak wyjątek, ponieważ w dalszej części rozgrywek piłkarze grając na swoim stadionie m.in. pokonali 4:0 ówczesnego mistrza Polski - ŁKS, zremisowali 1:1 z przyszłym mistrzem Wisłą Kraków i pokonali poznański Lech w ostatniej kolejce sezonu 4:1, kiedy Lech wygrywając mógł zostać wicemistrzem Polski. Drużyna w swoim pierwszym sezonie w ekstraklasie zajęła szóste miejsce, zostając najlepszym wśród śląskich klubów.
| Sezon | Liga | Pozycja | Punkty | Bramki | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| 1990/91 | III liga (grupa katowicka) | 14 | 19 | 25:42 | |
| 1991/92 | III liga (grupa katowicka) | 2 | 46 | 63:29 | |
| 1992/93 | III liga (grupa katowicka) | 3 | 34 | 47:46 | |
| 1993/94 | III liga (grupa katowicka) | 7 | 36 | 38:35 | |
| 1994/95 | III liga (grupa katowicka) | 4 | 40 | 46:28 | |
| 1995/96 | III liga (grupa katowicka) | 1 | 73 | 64:19 | awans ▲ |
| 1996/97 | II liga (grupa zachodnia) | 6 | 52 | 41:35 | |
| 1997/98 | II liga (grupa zachodnia) | 1 | 68 | 55:24 | awans ▲ |
| 1998/99 | I liga | 6 | 41 | 40:35 | |
| 1999/00 | I liga | 10 | 37 | 38:49 | |
| 2000/01 | I liga | 16 | 31 | 27:51 | spadek ▼ |
| 2001/02 | II liga | 8 | 50 | 52:51 | |
| 2002/03 | II liga | 16 | 34 | 29:44 | spadek ▼ |
| 2003/04 | III liga (grupa 3) | 7 | 40 | 30:30 | |
| 2004/05 | III liga (grupa 3) | 4 | 54 | 48:28 | |
| 2005/06 | III liga (grupa 3) | 14 | 33 | 28:39 | spadek ▼ |
| 2006/07 | IV liga (grupa śląska I) | 1 | 69 | 63:22 | baraże o III ligę (przegrane z drużyną Koszarawy Żywiec |
| 2007/08 | IV liga (grupa śląska I) | 2 | 69 | 64:18 | |
| 2008/09 | III liga (grupa opolsko-śląska) | 1 | 72 | 66:17 | awans ▲ |
| 2009/10 | II liga (grupa zachodnia) | 1 | 76 | 61:25 | awans ▲ |
| 2010/11 | I liga | 9 | 46 | 34-32 | |
| 2011/12 | I liga |
| Oznaczenie kolorami |
|---|
| I poziom ligowy |
| II poziom ligowy |
| III poziom ligowy |
| IV poziom ligowy |
| V poziom ligowy |
Stan na 20 marca 2012
|
|||||
