Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Ruciane-Nida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ruciane-Nida
Przystań w Rucianem-Nidzie
Przystań w Rucianem-Nidzie
Herb
Herb Rucianego-Nidy
Państwo  Polska
Województwo warmińsko-mazurskie
Powiat piski
Gmina Ruciane-Nida
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1 stycznia 1966
Burmistrz Zbigniew Janusz Opalach
Powierzchnia 17,07 km²
Wysokość 130 m n.p.m.
Ludność (2010)
• liczba
• gęstość

4633[1]
271 os./km²
Strefa numeracyjna
87
Kod pocztowy 12-220
Tablice rejestracyjne NPI
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Ruciane-Nida"
Ruciane-Nida
53°38′33″N 21°32′57″E / 53.6425, 53.6425Na mapach: 53°38′33″N 21°32′57″E / 53.6425, 53.6425
TERC
(TERYT)
6283716044
Urząd miejski
Aleja Wczasów 4
12-220 Ruciane-Nida
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
BIP

Ruciane-Nidamiasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie piskim. Położone na Mazurach, na Pojezierzu Mazurskim, otoczone lasami Puszczy Piskiej. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ruciane-Nida. Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 4633 mieszkańców.[1]

Spis treści

[edytuj] Położenie

Ruciane, przystań statków nad Jeziorem Guzianka Wielka, ok. 1915 r.
Jezioro Nidzkie, widok na Nidę od strony Kowalika
Schron bojowy przy Kanale Nidzkim, Ruciane-Nida

Ruciane-Nida leży na Równinie Mazurskiej.

Sąsiednie gminy: Pisz, Mikołajki, Piecki, Świętajno, Rozogi.

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. suwalskiego.

Miasto położone jest na wysokości 130 m n.p.m. Według danych z 31 grudnia 2010 roku powierzchnia miasta wynosiła 17 km² [1]

[edytuj] Geografia

Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Składa się z dwóch głównych części: Rucianego i Nidy oraz kilku mniejszych: Guzianki, Dybówka I, Dybówka II i Kowalika. Miasto leży nad jeziorami Nidzkie, Guzianka Wielka, Guzianka Mała i Bełdany. Jeziora Nidzkie i Guzianka Wielka połączone są Kanałem Nidzkiem, jeziora Guzianka Mała i Bełdany łączy śluza Guzianka. Przez miasto przepływa rzeka Nidka.

[edytuj] Historia

[edytuj] Początki

Początki istnienia osad Ruciane i Nida sięgają XVII wieku. Nida została założona w roku 1699 na miejscu dawnej wioski rybackiej oraz młyna położonego nad rzeką Nidką. Mieszkańcy osady trudnili się rybołówstwem oraz produkcją smoły i węgla drzewnego. W 1880 roku w Nidzie znajdował się urząd stanu cywilnego, który obejmował swym działaniem 335 osób. W okolicach Rucianego już w XIV wieku działały hamernie, smolarnie, dziegdziarnie, wypalarnie węgla drzewnego. Miejscowość istniała już jako osada szkatułowa i gajówka w XVIII wieku. W pierwszej połowie XIX wieku znajdowała się tu leśniczówka i niewielka osada leśna.

W drugiej połowie XIX wieku nastąpił znaczny rozwój komunikacji. W latach 18661869 zbudowano odcinek szosy Ruciane – Pisz, a w latach 1883-1885 uruchomiono linię kolejową OlsztynEłk ze stacją w Rucianem. W 1898 roku oddano do użytku połączenie kolejowe Ruciane - Mrągowo. U schyłku XIX wieku uruchomiono szlak wodny prowadzący z Giżycka do Mikołajek i Pisza, co zapoczątkowało turystyczny rozwój Rucianego. Po I wojnie światowej odwiedzało Ruciane ok. 12 tys. osób rocznie, co czyniło je jednym z ważniejszych ośrodków turystycznych w dawnych Prusach Wschodnich.

[edytuj] Po II wojnie światowej

Po II wojnie światowej uruchomiono pierwszy przenośny tartak w Wejsunach, następnie przystąpiono do odbudowy tartaku w Nidzie i w Rucianem. W 1949 roku rozpoczęła się budowa Zakładu Płyt Pilśniowych i Wiórowych. Po pięcioletniej budowie uruchomiono pierwszy wydział produkcyjny – wytwórnię płyt pilśniowych, w roku następnym – płyt twardych, a w kolejnych drugi wydział płyt wiórowych oraz w 1963 roku ostatni produkujący płyty laminowane. W 1965 roku w zakładzie zatrudnionych było 1144 osób. Dzięki zakładom następował wzrost liczby ludności i rozwój infrastruktury, budownictwa mieszkalnego, handlu, usług i transportu.

[edytuj] Uzyskanie praw miejskich

Powstanie zakładu spowodowało szybki rozwój Rucianego i Nidy oraz przyczyniło się do połączenia obu miejscowości i utworzenia miasta Ruciane-Nida. Prawa miejsce przyznane zostały 1 stycznia 1966 roku. W skład obszaru miejskiego oprócz dwóch głównych części: Rucianego i Nidy weszły Guzianka, Dybówek I, Dybówek II oraz Pólko, Wola Ratajowa i Zdróżno. 1 stycznia 1966 roku liczba ludności wynosiła 3050 osób. W 1973 roku, w związku z nowym podziałem administracyjnym kraju, utworzono gminę Ruciane-Nida.

[edytuj] Transport i komunikacja

Ruciane-Nida położona jest przy linii kolejowej nr 219 OlsztynSzczytnoEłk. Na terenie miasta znajdują się dwa przystanki kolejowej: Ruciane-Nida i Ruciane Nida Zachód. Przez miasto przebiegają drogi prowadzące do Szczytna 58, Pisza 58 i Piecek 610. W okresie letnim w mieście funkcjonują przystanie statków pasażerskich, skąd wypływają rejsowe statki do Leśniczówki Pranie, Mikołajek i Giżycka.

[edytuj] Edukacja

[edytuj] Atrakcje turystyczne i zabytki

[edytuj] Galeria

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ruciane-Nida&oldid=31382689
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty