| Rudolf Virchow | |
| Data i miejsce urodzenia | 13 października 1821 Schivelbein |
| Data i miejsce śmierci | 5 września 1902 Berlin |
Rudolf Ludwig Karl Virchow (ur. 13 października 1821 w Schivelbein, obecnie Świdwin, zm. 5 września 1902 w Berlinie) – niemiecki patolog, antropolog i higienista, w latach 1849-1902 profesor uniwersytetów w Würzburgu i Berlinie.
Spis treści |
Urodził się 13 października 1821 w miejscowości Schivelbein (dziś Świdwin) jako jedyny syn kupca. W 1839 roku otrzymał stypendium wojskowe które pozwoliło mu na podjęcie studiów medycznych. Jego nauczycielem był Johannes Peter Müller.
W roku 1871 prowadził pierwsze wykopaliska archeologiczne w Wolinie[1].
Uczestniczył w życiu politycznym, zasiadał w Reichstagu z ramienia Deutsche Fortschrittspartei.
Twórca teorii patologii komórkowej, która, choć błędna (wsławił się niefortunnymi polemikami m.in. z Pasteurem) walnie przyczyniła się do rozwoju współczesnej patologii. Błędnie twierdził, że leukocyty odgrywają zasadniczą rolę w transporcie bakterii po organizmie[2]. Jako jeden z pierwszych wykonywał biopsje, sformułował pojęcie białaczki i amyloidozy, pozostawił cenne prace na temat nowotworów, zakrzepów, zatorów i gruźlicy, zajmował się także mianownictwem medycznym. Rozszerzył teorię komórkową.