Ruggiero Leoncavallo

Ruggiero Leoncavallo
Ruggiero Leoncavallo
Imię i nazwisko	Ruggiero Leoncavallo
Data i miejsce urodzenia	23 kwietnia 1857 Włochy, Neapol
Data i miejsce śmierci	9 sierpnia 1919 Włochy, Montecatini
Gatunek	muzyka poważna, muzyka operowa
Zawód	kompozytor
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Ruggiero Leoncavallo (ur. 23 kwietnia 1857 w Neapolu, zm. 9 sierpnia 1919 w Montecatini) – włoski kompozytor operowy. Jest uważany (wraz z Pietro Mascagnim) za twórcę weryzmu w operze.

Biografia

Był synem sędziego. Ukończył konserwatorium Św. Piotra w Neapolu, następnie doskonalił się na uniwersytecie w Bolonii. Pierwsze lata po otrzymaniu dyplomu spędził jako dyrygent i nauczyciel muzyki. Marzył o sukcesie i sławie kompozytora operowego, jednak jego pierwsze prace nie odniosły sukcesu. W 1890 r. obejrzał przedstawienie Rycerskości wieśniaczej Pietro Mascagniego i postanowił również zyskać rozgłos pisząc operę o podobnej tematyce. Powstały wtedy Pajace, które wg wersji kompozytora oparte były na prawdziwej, sądzonej przez jego ojca, historii morderstwa^{[potrzebne źródło]}.

Wystawienie Pajaców w Mediolanie w 1892 r. było ogromnym sukcesem, także dzięki znakomitemu Enrico Caruso, ulubionemu tenorowi kompozytora, w głównej roli Cania. Pragnąc kontynuować dobrą passę, Leoncavallo w 1893 r. wystawił w Mediolanie Medyceuszy, a w 1896 r. – Chattertona. Czasową sławę przyniósł na nowo rok 1897 i wystawienie Cyganerii, którą jednak wkrótce przyćmiła opera Giacomo Pucciniego oparta na tym samym utworze literackim. Kolejne dzieła nie przyniosły również powodzenia – Zaza z 1900 r., Roland z Berlina z 1904 r. i Cyganie, ukończeni w 1912 r. i przez krótki czas popularni w Wielkiej Brytanii. Nieco lepsze były losy niektórych arii z wyżej wymienionych oper – mimo niepowodzenia całości dzieł pojedyncze arie tenorowe z Cyganerii oraz barytonowe z Zazy zdołały przetrwać próbę czasu i są niekiedy wykonywane na koncertach. Jeszcze na dziesięć lat przed śmiercią Leoncavallo usiłował osiągnąć szybki sukces, pisząc operetki, nie ukończył też ostatniej próby napisania opery seria – Króla Edypa.

Ze względu na ciągłe muzyczne niepowodzenia, Leoncavallo był zmuszony dorabiać pisząc libretta dla innych kompozytorów. Brał m.in. udział w tworzeniu libretta do Manon Lescaut Giacomo Pucciniego i był uważany za drugiego, po Arrigo Boito, wielkiego włoskiego librecistę.

Twórczość

Ważniejsze opery

• Chatterton, ok. 1876 (prapremiera 1896)
• Pajace ((wł.) Pagliacci), 1892
• Medyceusze ((wł.) I Medici), 1893
• Cyganeria (La Bohème), 1897
• Zazà, 1900
• Roland z Berlina ((niem.) Der Roland von Berlin), 1904
• Maià, 1910
• Cyganie ((wł.) Zingari}, 1912
• Mameli, 1916
• Król Edyp ((wł.)Edipo re), prapremiera pośmiertna 1920

Operetki

• Malbruk, 1910
• La reginetta delle rose, 1912
• Are you there?, 1913
• La candidata, 1915
• Prestami tua moglie, 1916
• A chi la giarrettiera?, 1919
• Il primo bacio, 1923
• La maschera nuda, 1925

Inne kompozycje

• La nuit de mai, poemat symfoniczny, 1886
• Seraphitus Seraphita, poemat symfoniczny, 1894
• Pierrot au cinema - capriccio d'amore, 1916
• Mattinata, romanza, 1903

Bibliografia

• Józef Kański: Przewodnik operowy. Kraków: PWM, 2008. ISBN 978-83-224-0721-9. 
• Piotr Kamiński: Tysiąc i jedna opera. Kraków: PWM, 2008. ISBN 978-83-224-0901-5. 

Linki zewnętrzne

• Ruggero Leoncavallo na stronie allmusic.com (ang.). allmusic.com. [dostęp 2011-05-15].