Ryszard Jegorow (ur. 1 sierpnia 1924 roku w Pińsku) – polski prozaik
Lata dziecięce i okres okupacji spędził w Puławach. Ukończył Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych. W latach 1944-1955 służył w jednostkach pancernych Ludowego Wojska Polskiego. Jako prozaik debiutował na łamach dziennika "Żołnierz Wolności" w 1953 roku. Do roku 1955 był zawodowym wojskowym. Następnie 1956-1959 był redaktorem w wydawnictwie MON.
[edytuj] Nagrody literackie
[edytuj] Publikacje
- "Widmo znad Sommy", wraz ze Stafanem Krakowskim, Warszawa 1961
- "Misja generała Bethouarta", wraz ze Stefanem Krakowskim, Warszawa 1959
- "Upadek regenta", wraz ze Stefanem Krakowskim, Warszawa 1959
- "Szesnasta pancerna", nr 8/67, Warszawa z 1967
[edytuj] Cykl powieści historycznych z I połowy XVII wieku
[edytuj] Inne powieści
- "Ziemia płonie"
- "Burzany"
- "Pajęczyna" (zbiór opowiadań, 1968)
- "Sędziowie bez togi" (1968)
- "Synowie tej ziemi" (1972)
- "Przyczółek" (1976)
- "Rewanż" (1977)
- "Echa puszczy" (1986)
- "Porywy serca" (1997) - na podstawie biografii Adama Chmielowskiego
[edytuj] Bibliografia
- Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.