Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Rzepin | |||
|
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | lubuskie | ||
| Powiat | słubicki | ||
| Gmina | Rzepin gmina miejsko-wiejska |
||
| Założono | XIII wiek | ||
| Burmistrz | Andrzej Skałuba | ||
| Powierzchnia | 11,42 km² | ||
| Wysokość | ok. 50 m n.p.m. | ||
| Ludność (18.08.2011) • liczba • gęstość |
6697[1] 566 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 95 | ||
| Kod pocztowy | 69-110 | ||
| Tablice rejestracyjne | FSL | ||
|
Położenie na mapie Polski
  Rzepin
|
|||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
4081005044 | ||
| SIMC | 0935682 | ||
|
Urząd miejski
pl. Ratuszowy 169-110 Rzepin |
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa | |||
Rzepin (niem. Reppen) – miasto w woj. lubuskim, w powiecie słubickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Rzepin. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. gorzowskiego.
Według danych z 18 sierpnia 2011 r. miasto miało 6697 mieszkańców[1].
W Rzepinie swoją siedzibę miał Lubuski Kombinat Rolny, wcześniej krótko siedziba była w Górzycy.
Spis treści |
Miasto leży w zachodniej części Pojezierza Lubuskiego na terenie Równiny Torzymskiej (315.43[2]), w polodowcowej dolinie o południkowym przebiegu[3].
Przez miasto przepływa rzeka Ilanka, prawobrzeżny dopływ Odry, która poniżej miasta na Nowym Młynie przyjmuje dopływ Rzepię. Ciekawostką hydrologiczną jest zjawisko bifurkacji na rzece Ilance, która powyżej Rzepina rozwidla się i część wód z niej płynie rzeką Łęczą do dorzecza Warty. W okolicy miasta znajdują się liczne jeziora polodowcowe, m.in.: Busko, Długie – kąpielisko miejskie, Głębiniec, Linie, Lubińskie, Oczko, Papienko (Popienko), Rzepsko.
Miasto powstało w miejscu X-wiecznego grodu i rzemieślniczego podgrodzia zlokalizowanego przy miejscu dogodnej przeprawy przez Ilankę. Najstarsza wzmianka o Rzepinie pochodzi z 1297 roku – w tym czasie żył bowiem pleban de Repin – Iacobus Craft – i jego obecność została odnotowana podczas uroczystości nadawania wsi Wystok paradyskiemu klasztorowi.
W XIV i XV wieku miasto określano przymiotnikiem "nowy", co może świadczyć o nowej lokalizacji miasta lub o nowych prawach miejskich: 28 lipca 1329 r. – Newen Reppin, 1335 r. – Nyen Rypin, 1441 r. – Nyen Reppen. Być może gród został przeniesiony w bardziej dogodne miejsce, ponieważ nad Ilanką między Tarnawą Rzepińską a Starościnem zachowało się wcześniejsze grodzisko. W literaturze niemieckiej spotykamy: Reppin, Reppen; natomiast w polskiej: Rypin lub Rzepin. W 1437 roku pojawiła się jeden raz nazwa Stat Kleynen Reppin, ale próba nazwania miasta "małym" nie przyjęła się. Od połowy XV wieku nazwa miejscowości pisana jest bez przymiotnika. Przez krótki okres po wojnie miasto nazwano Rypin Lubuski, a pod koniec lat 40. używana była już obecna forma. Po wojnie Rzepin był również miastem powiatowym (powiat rzepiński z siedzibą w Słubicach).
Krótka historia miasta w datach 1850-1945[4]:
Geneza nazwy miasta na gruncie języków słowiańskich nie budzi wątpliwości. Berghaus w 1856 roku badał pochodzenie nazwy od słów: repina – ludowa nazwa klonu, rjepa – rzepa lub też rjepnik – pole porośnięte rzepą; Mucke uważał, że może być to nazwa pochodząca od słowa ryby – Rybin, Rybek, Rybno – osada rybaków (miasto położone nad rzeką). Współczesna etymologia polska (Rospond[5], Rymut, Malec[6]) jednoznacznie opowiada się za pochodzeniem nazwy od przezwiska Rzepa lub rośliny rzepy.
Po II wojnie światowej miasto przez krótki okres nosiło nazwę Rypin Lubuski[7][8]. Nazwa Rzepin została wprowadzona rozporządzeniem ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 roku[9].
Rzepin zawsze związany był z ziemią torzymską (ziemią lubuską), która do 1249 roku należała do książąt śląskich. W II poł. XIII wieku została odstąpiona przez arcybiskupów magdeburskich margrabiom brandenburskim. Od tego czasu losy Rzepina były burzliwe: był wielokrotnie sprzedawany, a ziemie należące do miasta konfiskowane. Dawny Rzepin był miastem rzemieślniczym, istniały tu cechy sukienników, rzeźników, piekarzy i szewców, w mieście działał młyn wodny, wielkim przywilejem Rzepina było rybołówstwa oraz browarnictwo. Rozwój miasta powodowany zaradnością oraz walecznością mieszkańców miasta był niestety hamowany przez różne plagi, klęski i epidemie jakie dotykały Rzepin oraz liczne pożary, a szczególnie jeden, w którym spłonął zabytkowy ratusz.
Średniowieczne miasto posiadało kształt zbliżony do prostokąta 300 x 400 m. Podłużnie i poprzecznie przecinały miasto po trzy równoległe ulice, wyodrębniające średniowieczny rynek. Najstarszy plan Rzepina pochodzi z 1725 roku i został sporządzony przez Eichlera.
Stare miasto zwartą zabudową jest na prawym brzegu Ilanki, a z pozostałych stron otoczone było rowem (fosą miejską), później zasypanym ze względu na niekorzystny wpływ wilgotnego mikroklimatu – na jego miejscu obecnie istnieją alejki spacerowe.
Od początku istnienia miasta wielkim atutem Rzepina były lasy, które go otaczały. Lasy nadane zostały miastu już przed XIV wiekiem, niestety na skutek pomyłki władz Rzepina podczas naliczania podatków w 1553 roku zostały skonfiskowane i pozostał jedynie skrawek rachitycznego drzewostanu. W okolicy Rzepina znajdowały się dwa lasy królewskie, co dowodzi jak obfite w zwierzynę łowną były te tereny. W XVIII wieku założone zostało nadleśnictwo oraz istniejąca do dziś leśniczówka Dąbrowa vel Osęka (obecnie część osady Rzepinek).
Obecnie określenie Puszcza Rzepińska należy raczej traktować jako nazwę historyczną, ewentualnie synonimiczną dla Puszczy Lubuskiej, czyli dużych obszarów leśnych w woj. lubuskim w otoczeniu głównie Rzepina i Torzymia. Rzepin jest siedzibą nadleśnictwa.
Układ miejski tworzy 69 ulic oraz dwa place: Kościelny i Ratuszowy[11].
W mieście działa Kino "Chrobry" przy Miejskim Domu Kultury.
W Rzepinie znajdują się następujące obiekty sportowe:
Istnieje tu także Miejski Klub Sportowy Ilanka Rzepin, założony w roku 1965, grający obecnie w III lidze. Charakterystyczne barwy zespołu: niebiesko-białe[12][13].
Miejski Klub Sportowy Ilanka Rzepin posiada również sekcję atletyczną (Athletic Team). Zawodnicy sekcji wielokrotnie zdobywali medale Mistrzostw Świata i Europy w Wyciskaniu Sztangi Leżąc federacji WPC (World Powerlifting Congress) oraz WUAP (World United Amateur Powerlifting).
Rzepin PKP – Rzepin rynek – Rzepin, ul. J. Kilińskiego – Rzepinek – Dąb "Piast" – Grodno – Jez. Supno – Jez. Głębokie – Sądów – Drzeniów (dalej do Krosna Odrzańskiego)
Pliszka PKP – Jez. Ratno – Pliszka – Dębrznica – Jez. Karasienko – Torzym
Gądków Wielki PKP – Jez. Wielickie (pętla) – Pliszka PKP
część długodystansowego europejskiego szlaku wędrówkowego E11, Słubice – Drzecin – Stare Biskupice – rez. "Torfowiska Sułowskie" – Sułów – Drzeńsko – Lubiechnia Wielka – Lubiechnia Mała – Jez. Czyste Wielkie – Jez. Czyste Małe – Ośno Lubuskie – Radachów – Trzebów (dalej w kierunku Lubniewic)
Słubice – Drzecin – Stare Biskupice – Nowe Biskupice – Gajec – Rzepin – Rzepinek – Nowy Młyn – Jerzmanice Lubuskie – Radzikówek – Radzików – Sądów – Cybinka – Białków – rez. "Młodno" – Krzesin
Gajec – Nowy Młyn – Maczków – Urad (kolonia) – Koziczyn – Sądów – Drzeniów
Bobrówko – Pniów – Garbicz – Jez. Wielkie – Jez. Karasienko – Torzym PKP część międzynarodowego szlaku R1 (Kostrzyn n/O) – Gronów – Ośno Lubuskie – Rożkowo – Grabno – Lubień – Brzeźno (Sulęcin)Miasta i gminy partnerskie: 
Hoppegarten[15]
|
|||||||
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||
![[1]](http://www.kolej.one.pl/mapy/1/1099510834.jpg){kind=link}