| Sława | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | lubuskie | ||
| Powiat | wschowski | ||
| Gmina | Sława gmina miejsko-wiejska |
||
| Burmistrz | Cezary Sadrakuła | ||
| Powierzchnia | 14,31 km² | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
3923 273 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 68 | ||
| Kod pocztowy | 67-410 | ||
| Tablice rejestracyjne | FWS | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
4081112014 | ||
|
Urząd miejski
ul. Henryka Pobożnego 1067-410 Sława |
|||
| Strona internetowa | |||
Sława (niem. Schlawa, dawn. Sława Śląska[1]) – miasto w woj. lubuskim, w powiecie wschowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Sława. Położone na Pojezierzu Leszczyńskim, nad Jeziorem Sławskim. Miejscowość wypoczynkowa z plażą, ośrodkami wypoczynkowymi i polem namiotowym.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 3923 mieszkańców[2].
W Sławie corocznie w lipcu odbywa się Międzynarodowy Kongres Brydża Sportowego.
Spis treści |
Miasto leży nad Jeziorem Sławskim (817 ha), na Pojezierzu Sławskim.
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 14,31 km²[3].
Sława jest słowem spotykanym wyłącznie u narodów słowiańskich i ma korzenie przedchrześcijańskie. Nazwa miasta bynajmniej nie oznacza jednak sławy w dzisiejszym znaczeniu tego słowa. Przyjęta została od jeziora. Wywodzi się z mokradeł, gdyż w języku staropolskim slava, slova oznaczały rzekę, zaś slovo – błoto.
Początki miasta nie są znane, wzmiankowane po raz pierwszy było w 1312 roku. Założone zostało prawdopodobnie przez pierwszego księcia głogowskiego Konrada (1251-1273), bądź jego syna Henryka III (1273-1309). W roku 1312 była już znaczącym miastem i siedzibą dystryktu. Potwierdzone jest to dokumentem dotyczącym podziału terytorialnego księstwa między synów Henryka III. Slave cum suo districtu (Sława z jej okręgiem) przypadła Henrykowi IV. W roku 1468 Henryk XI głogowski sprzedaje miasto rodowi Rechenbergów z Borowa Polskiego. W latach 1655-1887 miasto należało do Barwitzów hrabiów von Fernemont. Oni to w latach 1732-1735 zbudowali barokowy pałac wykorzystując częściowo mury dawnego zamku z XV w.
W 1834 r. istniała tu komora celna. W 1937 roku administracja nazistowska zastąpiła słowiańsko brzmiącą nazwę Schlawa ahistoryczną formą Schlesiersee. W 1945 miasto włączono do Polski, a jego dotychczasową ludność wkrótce wysiedlono do Niemiec. Do 1946 roku Sława była siedzibą powiatu i Państwowego Urzędu Repatriacyjnego, które przeniesiono później do Głogowa. 1 stycznia 1955 Sławę przeniesiono do powiatu wschowskiego[1]. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. zielonogórskiego.
Miasto dzieli się na dwie części: wypoczynkową oraz miejską.
Zabytki:
Nad Jeziorem Sławskim znajduje się wiele ośrodków turystyczno-wypoczynkowych i sportowych (pole namiotowe, baza gastronomiczna). Przemysł spożywczy to przede wszystkim duża liczba zakładów mięsnych.
Co środę i sobotę jest organizowany targ miejski znajdujący się obok cmentarza.
W centrum znajduje się PKS z którego można dojechać m.in. do: Głogowa; Wałbrzycha; Nowej Soli czy Sulechowa.[potrzebne źródło]
Na przedmieściach można zobaczyć budynek i perony stacji kolejowej Sławy Śląskiej. Obecnie budynek stacyjny w Sławie jest adaptowany na cele mieszkalne.[potrzebne źródło] Dworzec i linia kolejowa są nieczynne.
Miasta i gminy partnerskie[4]:
|
|||||||
|
||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||