Sławomir Lindner

Sławomir Lindner
Data i miejsce urodzenia	8 maja 1913 r. Koło Polska
Data i miejsce śmierci	18 marca 1982 r. Warszawa Polska

Sławomir Lindner (ur. 8 maja 1913 w Kole – zm. 18 marca 1982 w Warszawie) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser teatralny i pedagog. Pełne kwalifikacje aktorskie uzyskał w 1947 roku.

W latach trzydziestych ukończył Korpus kadetów w Rawiczu oraz Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Jako zawodowy oficer pełnił służbę w 55 poznańskim pułku piechoty w Lesznie, a następnie w 16 batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza w Sienkiewiczach. W roku 1939 brał udział w obronie Helu. W czasie okupacji przebywał w oflagu w Woldenbergu, gdzie uczestniczył w jenieckim życiu teatralnym. Pracownik wielu teatrów, m.in. Teatru Nowego (od 1949), Teatru Nowej Warszawy (od 1950), Ludowego Teatru Muzycznego (1951/1952), Teatru Syrena (1952-1954), Teatru Komedii Muzycznej (1954-1955), Operetki Warszawskiej (1955-1956), Teatru Polskiego (1962-1966), Teatru Klasycznego (1966-1972), Teatru Studio (1972-1973) i Teatru Ludowego (1973-1978). Pracował jako aktor, asystent reżysera, kierownik plastyczny, choreograf taneczny, instruktor szermierki i instruktor walk. W roku 1960 był konsultantem w kwestiach szermierki i jazdy konnej przy produkcji filmu Krzyżacy. W roku 1978 przeszedł na emeryturę. Jego żoną była Anna Bursche-Lindnerowa, w końcu lat czterdziestych i w latach pięćdziesiątych mistrzyni Polski w jeździe figurowej na lodzie.

Filmografia

• 1964 – Barbara i Jan (odc. 7 – Willa na przedmieściu) – krupier w nielegalnym kasynie,
• 1964 – Rękopis znaleziony w Saragossie – ojciec Alfonsa van Wordena,
• 1966 – Bariera – mężczyzna wywijający szablą w restauracji,
• 1966 – Kochajmy Syrenki – inspektor w Bolesławcu,
• 1966 – Piekło i Niebo – grzesznik w kadzi w starym piekle,
• 1971 – Agent nr 1
• 1971 – Jeszcze słychać śpiew i rżenie koni... – starszy wachmistrz Jan Ligenza,
• 1972 – Droga w świetle księżyca – woźnica,
• 1973 – Hubal – Michał Karaszewicz-Tokarzewski, generał „Torwid”,
• 1974 – Karino (serial tv) – działacz na naradzie przed Wielką Pardubicką,
• 1974 – Łukasz,
• 1976 – 07 zgłoś się (odc. 3 – Dziwny wypadek) – dziadek Jolki Helsztyńskiej, szef szajki złodziei samochodów,
• 1981 – Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy (odc. 12 Państwo w państwie) – przemawiający na akademii z okazji powstania Hakaty,
• 1982 – Punkty za pochodzenie – profesor szkoły teatralnej,

Bibliografia

„Ale serce boli. Wspomnienia starego kadeta” – Instytut Wydawniczy Pax 1983

Linki zewnętrzne

• Sławomir Lindner w bazie filmweb.pl
• Sławomir Lindner w bazie filmpolski.pl