| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, zweryfikować treść i dodać źródła. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Sławomir Majak | ||
| Imię i nazwisko | Sławomir Bogusław Majak | |
| Data i miejsce urodzenia |
12 stycznia 1969 Radomsko, |
|
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 185 cm | |
| Masa ciała | 76 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1987-1988 1988-1989 1989-1993 1992-1993 1992-1996 1996-1997 1995-1996 1997-2001 2001-2004 2002-2003 2004-2006 2006 (w) |
RKS Radomsko ŁKS Łódź Igloopol Dębica Köping FF Zagłębie Lubin Hannover 96 Widzew Łódź FC Hansa Rostock Anorthosis Famagusta Piotrcovia RKS Radomsko Concordia |
13 (1) 93 (32) 14 (1) 31 (12) 108 (15) 43 (8) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1995-2000 | 22 (0) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2006-2008 2008-2009 2010-2011 2011- |
Concordia Orlicz Suchedniów Świt Kamieńsk Concordia />Lechia Tomaszów Mazowiecki<br |
|
Sławomir Bogusław Majak (ur. 12 stycznia 1969 w Radomsku), piłkarz, reprezentant Polski.
W 1997 grając w barwach Widzewa zdobył mistrzostwo Polski.
Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w zespole Startu Gidle. W sezonie 1987/88 trafił do RKS Radomsko, z którego po zakończeniu rozgrywek przeszedł do Łódzkiego KS. W barwach tego klubu Majak zadebiutował w ekstraklasie, dla łodzian strzelił także swoją pierwszą bramkę w najwyższej klasie rozgrywkowej. Już jednak po roku młody zawodnik przeszedł do drugoligowego Igloopolu Dębica. Z tym klubem awansował w szeregi najlepszych drużyn w Polsce. Dębicę, w której grał m.in. z defensorem Legii Warszawa i reprezentacji Polski Jackiem Zielińskim, snajperem Jerzym Podbrożnym, czy innym lublinianinem Januszem Świeradem, opuścił jesienią 1993, gdy Igloopol ponownie występował na zapleczu ekstraklasy. Majak trafił do szwedzkiego Köping FF. Pobyt w skandynawskim klubie nie był jednak dla Polaka specjalnie udany i dlatego już wiosną powrócił on na krajowe boiska.
Obiecujący napastnik trafił do Zagłębia Lubin i właśnie w tym klubie rozpoczął się piękny rozdział w jego karierze. W dziewięćdziesięciu dziewięciu spotkaniach gwiazda lubińskiego zespołu zdobyła trzydzieści dwa gole. Zagrał przeciwko słynnemu Milanowi, a 15 listopada 1995 zagrał od pierwszej minuty w meczu reprezentacji Polski z Azerbejdżanem (0:0) w ramach eliminacji do Mistrzostw Europy. To jeden z najlepszych napastników w historii Zagłębia.
Zimą 1995 roku Majak wyjechał do niemieckiej Bundesligi, gdzie wiosną reprezentował barwy niemieckiego Hannoweru. Strzelił wówczas swoją pierwszą bramkę w renomowanej lidze. Już jednak po pół roku reprezentant kraju wrócił do Polski, by wzmocnić mierzącego w Ligę Mistrzów mistrza Polski, łódzki Widzew. Łodzianom po dramatycznych meczach z Broendby Kopenhaga udało się awansować do piłkarskiej elity, gdzie co prawda nie wyszli z grupy, ale zasłynęli choćby z remisu z późniejszym triumfatorem Borussią Dortmund (2:2). Majak oczywiście był podstawowym zawodnikiem zespołu prowadzonego przez Franciszka Smudę. Były Zagłębiak przyczynił się walnie do wywalczenia tytułu mistrzowskiego bowiem zdobył dla Widzewa aż dwanaście goli.
Sezon 1997/98 rozpoczął już jako zawodnik niemieckiej Hansy Rostock. W tym klubie występował przez cztery sezony, podczas których rozegrał w niemieckiej lidze sto osiem spotkań, w których strzelił piętnaście bramek. Do dziś Majak jest uznawany za jedną z legend tego klubu, która plasuje się w pierwszej dziesiątce najlepszych strzelców Hansy, obok takich zawodników jak Agali, Akpoborie, Arvidsson, Beinlich, Baumgart, Max, Neuville, czy Wibram. Kibice zapamiętają głównie gola, jakiego zdobył w meczu z Bochum sezonie 1998/99. W 82. minucie Majak, który wszedł w 77. minucie spotkania na boisko, pokonał bramkarza gospodarzy, a zgromadzeni na Ruhrstadion stadion kibice z Rostocka oszaleli z radości. Gol ten ostatecznie dał zwycięstwo Hansie 3:2 i jednocześnie sprawił, że bałtycki klub utrzymał się w Bundeslidze. Polak był wtedy w niesamowitym "gazie" - w ośmiu meczach strzelił bowiem pięć bramek!
Od sezonu 2001/02 występował przez półtora roku w cypryjskim Anorthosis Famagusta Larnaka, gdzie wespół z Radosławem Michalskim i Wojciechem Kowalczykiem stanowili o sile tego zespołu. Polski zaciąg wydatnie przyczynił się do wywalczenia Pucharu Cypru, a sam "Majakis" strzelił w sezonie osiem bramek. Wiosnę 2003 roku piłkarz spędził w Piotrcovii Piotrków Trybunalski, gdzie jednak zagrał tylko w pięciu meczach i rychło rozwiązał kontrakt. W kolejnych rozgrywkach znów pojawił się w Anorthosisie, by w sezonie 2004/05 definitywnie wrócić do kraju. Utytułowany zawodnik zdecydował się podpisać umowę z RKS Radomsko, w którym rozpoczął później pracę w roli szkoleniowca. Z radomszczańskim klubem mającym podówczas ogromne problemy natury finansowej i organizacyjnej, spadł jednak z II ligi (przegrywając na wiosnę wszystkie mecze) i wkrótce rozstał się z RKS-em, który jak się później okaże wkrótce przestanie istnieć. Od wiosny 2006 roku Sławomir Majak prowadził Concordię Piotrków Trybunalski i trzeba nadmienić, że szło mu świetnie. W sezonie 2007/2008 jego zespół po rundzie jesiennej przewodził w tabeli grupy I trzeciej ligi.
Od 17 listopada 2008 r. Sławomir Majak jest trenerem występującego w trzeciej lidze Orlicza Suchedniów. Jego celem będzie utrzymanie zespołu w nowej trzeciej lidze. Objął zespół, który po rundzie jesiennej zajmuje przedostatnie miejsce w grupie małopolsko-świętokrzyskiej.
17 września 2007 został zatrzymany przez policję pod zarzutem prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwym[1].
10 lipca 2009 przedstawiony został mu zarzut na tle korupcji w polskim futbolu. Wobec podejrzanego zastosowano środek zapobiegawczy w postaci poręczenia majątkowego w kwocie 10 tys. zł. oraz dozór policji[2].
W reprezentacji narodowej zagrał w 22 spotkaniach, debiutował 15 listopada 1995 w meczu z reprezentacją Azerbejdżanu w Trabzon (0:0), ostatni raz zagrał 26 stycznia 2000 z Hiszpanią w Kartagenie.
|
|||||