Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Sławomir Szmal | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Sławomir Szmal | |
| Data i miejsce urodzenia |
2 października 1978 Strzelce Opolskie, Polska |
|
| Pseudonim | Kasa | |
| Pozycja | bramkarz | |
| Wzrost | 190 cm | |
| Masa ciała | 90 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Vive Targi Kielce | |
| Numer | 78 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1989 – 1996 1996 – 1997 1997 – 1999 1999 – 2002 2002 – 2003 2003 – 2005 2005 – 2011 2011- |
Stal Zawadzkie WKW Opole Hutnik Kraków Warszawianka Wisła Płock TuS N-Lubeka Rhein-Neckar Löwen Vive Targi Kielce |
44 (0) 154 (0) 40 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1998 – |  Polska |
209 (2) |
| 2 Stan na 2012-04-08 | ||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
||
 Sławomir Szmal w Wikicytatach |
||
Sławomir Szmal (ur. 2 października 1978 w Strzelcach Opolskich) – polski piłkarz ręczny, grający na pozycji bramkarza, reprezentant Polski (od października 2008 kapitan drużyny narodowej), uczestnik igrzysk olimpijskich (Pekin 2008), wicemistrz świata z 2007 i brązowy medalista Mistrzostw Świata 2009. Od 1 lipca 2005 zawodnik Rhein-Neckar Löwen. Najlepszy piłkarz ręczny świata roku 2009[1]. Laureat 76. Plebiscytu Przeglądu Sportowego i Telewizji Polskiej na 10 najlepszych sportowców Polski roku 2010 (zajął w nim 6 miejsce)[2].
Spis treści |
Dzieciństwo oraz wczesną młodość spędził w Zawadzkiem. Od zawsze lubił sport i miał do niego smykałkę. Początkowo próbował różnych dyscyplin (m.in. przejawiał talent do piłki nożnej), ale dość wcześnie postawił na piłkę ręczną. Była to niejako rodzinna tradycja[3], bowiem dyscyplinę tę uprawiali również jego ojciec (który po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem Stali), matka, stryj, wujek (Andrzej Mientus, w latach 80. jeden z bramkarzy reprezentacji Polski) i siostra[4]. Przygodę ze szczypiorniakiem rozpoczął w wieku 11 lat w drużynie juniorów Stali Zawadzkie, a jego pierwszym szkoleniowcem był nieżyjący już Jerzy Piechula, nauczyciel wychowania fizycznego. Bramkarzem został nieco przez przypadek, jednak to na tej pozycji grał w półfinale mistrzostw Polski juniorów, gdzie po raz pierwszy zobaczyli go opiekunowie reprezentacji juniorskiej. Szybko dostał powołanie do tej kadry, a następnie zadebiutował w młodzieżówce[5].
Jako, że był niezwykle pracowity, miał spory talent i robił znaczne postępy szybko znalazł się w kadrze zespołu seniorskiego swojego klubu (wprowadzał go do niej jego ojciec Kazimierz)[4]. W 1996 trafił do nowoutworzonego WKW Opole, gdzie ściągnął go i trenował Antoni Przybecki[5]. Po roku – mając 19 lat – przeszedł do Hutnika Kraków[4] i w jego barwach zadebiutował w polskiej ekstraklasie. Do Krakowa wyjechał tuż po ukończeniu szkoły, bo w Zawadzkiem nie mógł znaleźć pracy[3]. Jednak tamtejszy klub popadł w tarapaty finansowe i w 1999 przestał istnieć, a Szmal został bez pracodawcy[6]. Jego talent dostrzegli włodarze Warszawianki Warszawa, którzy podpisali kontrakt z "Kasą", wówczas już członkiem kadry narodowej. Ze stołecznym zespołem odniósł pierwsze sukcesy – w sezonie 2001/2002 wywalczył bowiem wicemistrzostwo kraju (1 punkt za Orlenem Płock[7]) i Puchar Polski (zwycięstwo nad Kolporterem Lider Market Kielce). Latem 2002 postanowił przenieść się do drużyny ówczesnego mistrza, bowiem jego marzeniem było wywalczenie pierwszego tytułu, jednak sezonie 2002/2003 od "Nafciarzy" lepsze okazało się o 1 punkt Vive Kielce[8]. Na pocieszenie Szmalowi został tytuł najlepszego bramkarza ligi[6]. 12 kwietnia 2010 podpisał czteroletni kontrakt z Vive Targi Kielce, który będzie obowiązywał od 1 lipca 2011. Jednocześnie podjęto negocjacje, by zawodnik występował w barwach kieleckiego klubu już od początku sezonu 2010/2011, lecz z powodu zbyt wysokich żądań finansowych niemieckiego klubu wcześniejszy transfer nie doszedł do skutku[9].
W kadrze narodowej zadebiutował mając 19 lat – 19 sierpnia 1998 w wygranym 31:20 towarzyskim meczu przeciwko Litwie. W 2007 wywalczył srebrny medal Mistrzostw Świata (za co 5 lutego 2007 został odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Złotym Krzyżem Zasługi[10]) oraz Superpuchar. W ćwierćfinałowym meczu MŚ przeciwko Rosji obronił 4 rzuty karne, a w całym turnieju 111 rzutów. W lutym 2008 zajął 7. miejsce Mistrzostw Europy w Norwegii, a w maju – podczas wrocławskiego turnieju kwalifikacyjnego – wywalczył przepustkę do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie (przegrana w ćwierćfinale z Islandią i ostatecznie 5. miejsce). W lutym 2009 zdobył brązowy medal Mistrzostw Świata w Chorwacji, a w styczniu 2010 został uznany najlepszym bramkarzem i wybrany do "Drużyny Gwiazd" Mistrzostw Europy w Austrii[6].
W maju 2010 w plebiscycie Międzynarodowej Federacji Piłki Ręcznej (IHF) został wybrany najlepszym piłkarzem ręcznym świata w roku 2009, pokonując w głosowaniu dwóch kontrkandydatów: Igora Voriego oraz Nikolę Karabaticia[1].
| Sezon | Klub | Liga | Mecze | Bramki |
| 2003/2004 | TuS Nettelstedt-Lübbecke | 2 Bundesliga (grupa północna) | 31 | 0 |
| 2004/2005 | TuS Nettelstedt-Lübbecke | Bundesliga | 13 | 0 |
| 2005/2006 | Rhein-Neckar Löwen | Bundesliga | 29 | 0 |
| 2006/2007 | Rhein-Neckar Löwen | Bundesliga | 33 | 0 |
| 2007/2008 | Rhein-Neckar Löwen | Bundesliga | 30 | 0 |
| 2008/2009 | Rhein-Neckar Löwen | Bundesliga | 30 | 0 |
| 2009/2010 | Rhein-Neckar Löwen | Bundesliga | 32 | 0 |
| 2010/2011 | Rhein-Neckar Löwen | Bundesliga | 32 | 0 |
| 2011/2012 | Vive Targi Kielce | PGNiG Superliga | 28 | 0 |
Żonaty z Anetą (byłą piłkarką ręczną[11]), z którą ma jedno dziecko (syna Filipa). Patron odbywającego się w Zawadzkiem turnieju juniorów młodszych "Sławomir Szmal zaprasza" oraz fundacji jego imienia, która wspiera szkolenie młodych szczypiornistów[11].
(2007)
(2009)
|
|||||||
|
|||||
