Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla
Producent GSC Game World
Wydawca THQ
Dystrybutor CD Projekt
Tytuł oryginalny S.T.A.L.K.E.R.: Тінь Чорнобиля
Seria gier S.T.A.L.K.E.R.
Silnik X-Ray Engine
Aktualna wersja 1.0006 (11 marca 2008)
Data wydania

ŚWI: 20 marca 2007
RUS: 23 marca 2007
PL: 13 kwietnia 2007

Gatunek

first-person shooter

Tryb gry gra jednoosobowa, gra wieloosobowa
Kategorie wiekowe

ESRB: Mature (M)
PEGI: 16+
OFLC (Australia): 15+

Platforma PC
Nośniki

DVD (1)
Steam

Wymagania

Procesor 2 GHz
512 MB RAM
DirectX 8/9 +pixel shader 1.1
Karta graficzna 128 MB

Kontrolery mysz, klawiatura
Główny bohater gry – Naznaczony

S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla (oryginalny tytuł ukr. S.T.A.L.K.E.R.: Тінь Чорнобиля; ang. S.T.A.L.K.E.R.: Shadow of Chernobyl) – gra ukraińskiego studia GSC Game World, ogłoszona w 2001 roku jako S.T.A.L.K.E.R.: Oblivion Lost. Gra miała jako pierwsza wykorzystywać DirectX 9, ale regularne przesunięcia premiery spowodowały, że gracze przestali wierzyć w ukazanie się jej na rynku. W styczniu 2007 THQ (dystrybutor gier GSC), ogłosiło premierę gry na marzec/kwiecień 2007 (w co dalej wiele pism branżowych i graczy nie wierzyło), jednak gra ukazała się w zapowiadanym terminie.

S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla jest grą typu FPS zawierającą jednakże wiele elementów typowych dla gier typu RPG takich jak handel i wymiana informacji z NPC, wykonywanie misji pobocznych czy dobór ekwipunku. Gra ma nieliniową fabułę – misje mogą być wykonywane w kolejności wybranej przez gracza. Zarówno tytuł, jak i świat gry nawiązuje do Pikniku na skraju drogi autorstwa braci Strugackich oraz również opartego na tej powieści filmu Stalker Andrieja Tarkowskiego.

W 2008 roku został wydany prequel po tytułem S.T.A.L.K.E.R.: Czyste Niebo.

3 września 2008 roku GSC Game World ogłosiło, że gra osiągnęła sprzedaż 2 milionów kopii[1]

1 marca 2009 roku GSC Game World udostępniło jedną z wczesnych wersji gry (xrCore build 1935 z 18 października 2004)[2]. Jest to wersja, która m.in. zawiera lokalizacje usunięte z wersji finalnej takie jak Martwe Miasto, Bagna czy Generatory. Jednak ze względu na dużą liczbę błędów, firma GSC nie zapewnia dla niej wsparcia technicznego.

1 kwietnia 2009 GSC Game World ogłosiło, że prowadzone są prace nad kolejną grą: S.T.A.L.K.E.R.: Zew Prypeci, będącym sequelem gry S.T.A.L.K.E.R.: Cień Czarnobyla. Ze względu na datę publikacji wielu graczy oraz pism komputerowych sądziło, że jest to dość oryginalny primaaprilisowy żart, jednak GSC Game World oficjalnie potwierdziło tą informację[3].

W listopadzie 2010 GSC Game World poinformowało o współudziale w pracach nad serialem telewizyjnym S.T.A.L.K.E.R., który miałby rozgrywać się w realiach przedstawionych w grze komputerowej, opowiadając jednak osobną historię[4].

Spis treści

[edytuj] Tło fabularne

Przed wydarzeniami w Stalkerze Rok 2006. Dwadzieścia lat po katastrofie w Czarnobylu ma tam miejsce kolejny wybuch – istnieją pogłoski, że przeprowadzano tam tajemnicze eksperymenty. Promieniowanie jonizujące sieje spustoszenie: ludzie i zwierzęta ulegają mutacjom, występują liczne anomalie i przerażające zjawiska. Wojsko zabezpiecza obszar w promieniu 30 kilometrów tworząc zamkniętą i doskonale strzeżoną strefę. Dwa lata później z niewiadomych przyczyn następuje kolejny wybuch. Po kilku latach do Zony docierają stalkerzy – śmiałkowie poszukujący artefaktów, dziwnych przedmiotów i skarbów, które chętnie kupują przeróżne organizacje.

Intro Gra zaczyna się od filmu wprowadzającego, na którym widać jadącą w burzową noc ciężarówkę, której ładunkiem na przyczepie są ciała zabitych w strefie. Burza nasila się z każdą chwilą. Nagle następuje ogromne wyładowanie, które uderza w ciężarówkę. Następnego dnia łowca nagród znajduje zniszczoną ciężarówkę na poboczu drogi. Tam, pośród nieżywych znajduje naszego bohatera, który wydaje się być martwy i zabiera go ze sobą do handlarza zwanego Sidorowiczem. Handlarz jest zainteresowany, już chce podać cenę za "żyjące zwłoki", gdy nagle główny bohater budzi się i zabiera PDA, trzymany przez handlarza. Na PDA jest zapisana jedna rzecz – Kill the Strelok. (ang. Zabić Striełoka). Handlarz jest zszokowany, gdyż bohater jest naznaczony przez tajemnicze znamię. Do tej pory nikt nie dostał takiego, jednocześnie pozostając przy życiu.

Rozgrywka Główny bohater gry, którym kieruje gracz, zwie się Naznaczony (ros. Меченый). Po wypadku cierpi na amnezję, ale pamięta swój życiowy cel – odnaleźć Striełoka i zabić go. Kim jest Striełok, czemu Naznaczony chce go zabić, czemu bohater został za życia naznaczony znamieniem martwych i jaką tajemnicę skrywa Zona – zostanie to ujawnione w trakcie gry.

[edytuj] Świat

Światem gry jest tzw. strefa – miejsce ekstremalnie niebezpieczne, w którym o śmierć łatwiej niż o chleb. Tereny, które w 1986 roku zostały skażone przez katastrofę w Czarnobylu. Są odgrodzone szczelnym kordonem wojska, ale mimo to przedostają się tam poszukiwacze skarbów i przygód. W chwili obecnej na terenie strefy żyją dzikie zwierzęta, a raczej ich mutacje, oraz ludzie (stalkerzy, bandyci, wojsko).

Świat gry jest rozległy, oferuje kilkanaście plansz, pomiędzy którymi można się, generalnie, przemieszczać swobodnie, jakkolwiek nie wszystkie lokacje są dostępne od samego poczatku gry, a samo przechodzenie odbywa się w oznaczonych punktach. Niektóre obszary wzorowane są na autentycznych lokacjach (takich jak miasto-widmo Prypeć, Czerwony Las czy sama elektrownia w Czarnobylu). W stosunku do rzeczywistych miejsc w grze są one odpowiednio pomniejszone i przemieszczone, nadal zawierając charakterystyczne elementy pierwowzorów.

[edytuj] Lokalizacje

[edytuj] Lokalizacje Podziemne

[edytuj] Lokalizacje usunięte z finalnej wersji[5]

[edytuj] Frakcje

Obozowisko stalkerów w magazynach wojskowych

W grze występuje łącznie 11 frakcji:

[edytuj] Anomalie

Anomalia "Galareta" w podziemiach Agropromu (widoczne zwłoki jednego z kilku znajdujących się tam bandytów)

Na obszarze Zony występują różnego rodzaju anomalie niespotykane nigdzie indziej.

[edytuj] Postacie

Podczas przemieszczania się po terenie Zony gracz spotyka dużą ilość postaci niezależnych (tzw. NPC). Charakter gry wymaga, aby każda z nich była w miarę unikalna. Aby to osiągnąć, autorzy gry opracowali dla każdej frakcji kilka unikalnych modeli postaci różniących się strojem, uzbrojeniem oraz rysami twarzy. Dodatkowo gra zawiera bazę danych imion oraz pseudonimów, z których tworzone są unikalne imiona postaci niezależnych. Powyższa metoda jest stosowana dla standardowych NPC. W grze są też postacie unikalne, których występowanie (w większości przypadków) jest związane z zadaniami, które gracz ma do wykonania. Postacie te przeważnie są zbudowane w oparciu o specjalnie opracowane modele i posiadają unikalne rysy twarzy (niekiedy są to twarze prawdziwych ludzi jak np. w przypadku sprzedawcy frakcji Wolność – Kutwy). Z większością postaci (o ile nie są wrogie) gracz może rozmawiać oraz handlować (choć jednak w ograniczonym stopniu). Lista dialogów jest ograniczona, jednak w miarę poznawania kolejnych obszarów oraz postępu w grze robi się ona coraz większa. Z czasem gracz może uzyskać coraz więcej informacji i plotek (np. o swojej wyprawie do laboratorium X16).

[edytuj] Uzbrojenie i przedmioty

W grze S.T.A.L.K.E.R. autorzy umieścili dużą (około 180) liczbę przedmiotów takich jak ubiory, broń, amunicja, żywność, medykamenty, artefakty itp. Na każdej planszy istnieje dużo skrytek, w których gracz może je odnaleźć. Skrytki te (którymi są np. sejfy, skrzynie, pnie drzew, rury czy studzienki) mogą być wykorzystane przez gracza do przechowywania przedmiotów takich jak dodatkowe kombinezony, broń lub też zapasy amunicji i żywności. Gracz może przenosić przedmioty w plecaku mieszczącym zwykle 60 kilogramów ekwipunku. Obciążenie do 50 kilogramów umożliwia swobodne przemieszczanie się gracza bez przemęczenia, obciążenie pomiędzy 50 a 60 kg skutkuje szybszym zmęczeniem i koniecznością częstszej regeneracji sił, natomiast przekroczenie limitu uniemożliwia poruszanie się. Niektóre ubiory w grze (np. Egzoszkielet) umożliwiają zwiększenie obciążenia.

Gracz może w danej chwili skorzystać z kilku rodzajów uzbrojenia: nóż, broń krótka (pistolet), broń długa (karabinek, strzelba lub np. granatnik) oraz granat ręczny (analogicznie jak np. w grze Counter-Strike). Jednak w przeciwieństwie do wielu innych gier FPS, w których gracz miał nie tylko ograniczoną ilość dostępnego uzbrojenia, ale i limit amunicji do każdej broni (jak np. w grze Half-Life), w grze S.T.A.L.K.E.R. gracz może zabrać ze sobą kilka rodzajów broni (np. karabinek do walki na średni dystans i broń snajperską do eliminowania przeciwników na dalekim dystansie) oraz dowolną ilość amunicji do każdej z nich. To samo dotyczy pozostałych przedmiotów jak żywność czy medykamenty. Nie może tylko przekroczyć limitu dopuszczalnego obciążenia. Podczas gry gracz może w dowolnej chwili zamienić broń na inną w zależności od sytuacji, w której się znajduje. W ten sposób gracz może dowolnie dobierać swoje wyposażenie w zależności od rodzaju misji którą ma do wykonania. Także w przeciwieństwie do wielu gier FPS, w grze S.T.A.L.K.E.R. broń oraz ubiory ulegają zużyciu. Zużyta broń częściej się zacina i jest mniej celna, zużyte ubiory i kombinezony tracą swoje właściwości ochronne. Tak więc gracz musi pamiętać, aby w odpowiednim czasie kupić nową broń lub kombinezon lub też zabrać broń zabitego przeciwnika, jeśli jest mniej zużyta od broni gracza. Może też uzupełnić w ten sposób amunicję lub zapas żywności.

Z powodu braku licencji na rzeczywiste nazwy uzbrojenia (poza produkowanymi na Ukrainie pistoletami Fort), nazwy broni zastąpiono fikcyjnymi terminami, wymyślonymi przez twórców gry. Jednak nazwy te często są podobne do rzeczywistych.

[edytuj] Dzieje Striełoka i jego drużyny

Striełok (głównodowodzący) – jeden z najlepszych stalkerów w Zonie,
Duch (kamuflaż),
Kieł (spec od elektroniki)
Doktor (zaopatrzeniowiec)
– zginął po wypowiedzeniu życzenia przy Monolicie.
– przyłączył się ponownie do projektu Świadomość-Z.
– nie chciał uczestniczyć w projekcie Świadomość-Z.

(ostatnie trzy punkty zależą od wybranego zakończenia gry – może być tylko jeden z nich)

[edytuj] Zakończenia gry

Gracz może ukończyć grę na siedem sposobów:

Zakończenia z Monolitem (tzw. złe zakończenia):

Zakończenia z projektem Świadomość-Z (tzw. dobre zakończenia):

[edytuj] Easter Eggi

W grze można się natknąć na kilka easter eggów, wprowadzonych po to, by rozluźnić często bardzo napiętą rozgrywkę i ponury klimat Zony. Niektóre są jednak stworzone z myślą o ukraińskich odbiorcach i mogą być nierozpoznane przez innych graczy. Oto niektóre z easter eggów:

[edytuj] Gra wieloosobowa

W grze mamy trzy tryby gry wieloosobowej:

[edytuj] Silnik gry

Information icon.svg Osobny artykuł: X-Ray Engine.

[edytuj] Polska wersja

Za wydanie oraz polską wersję gry odpowiedzialny jest CD Projekt. W grze zostały przetłumaczone wszystkie napisy, zaś dialogi zostały zrobione w sposób niekonwencjonalny dla gier. Mianowicie dalej jest oryginalne rosyjskie tło dźwiękowe, które na bieżąco jest tłumaczone przez lektora. Czytaniem ścieżek dialogowych zajął się znany z telewizji lektor – Mirosław Utta.

Przypisy

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons in image icon.svg
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=S.T.A.L.K.E.R.:_Cień_Czarnobyla&oldid=31481355
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty