SN 1604

SN 1604
Zdjęcie pozostałości po Gwieździe Keplera (w fałszywych kolorach) wykonane przez Teleskop Hubble'a Źródło: HST/NASA/ESA.
Data odkrycia	1604
Dane obserwacyjne (J2000)
Typ supernowej	Ia
Pozostałość	Muszelka
Galaktyka	Droga Mleczna
Gwiazdozbiór	Wężownik
Rektascensja	17h 30m 42s
Deklinacja	−21° 29'
Odległość	20000 lat świetlnych, lub 6 kiloparseków
Największa jasność	-2,25 do -2,5m
Charakterystyka fizyczna
Przodek	nieznany
Typ przodka	nieznany
Uwagi	Ostatnia obserwowana supernowa w naszej galaktyce. Widoczna gołym okiem przez 18 miesięcy.

Supernowa 1604, znana także jako Gwiazda Keplera lub Nowa Keplera – była supernową znajdującą się w Drodze Mlecznej, w gwiazdozbiorze Wężownika. Była ostatnią obserwowaną supernową bezsprzecznie znajdującą się w naszej galaktyce, znajdującą się nie dalej niż 6 kiloparseków albo około 20.000 lat świetlnych od Ziemi. Widoczna gołym okiem, była w czasie szczytowej jasności najjaśniejszym obiektem na nocnym niebie, licząc w to wszystkie planety prócz Wenus, z jasnością gwiazdową równą −2,5.

Supernowa została pierwszy raz zaobserwowana 9 października 1604. Niemiecki astronom Johannes Kepler zauważył ją pierwszy raz 17 października, następnie nazwana jego imieniem. Swoją książkę na ten temat nazwał De Stella nova in pede Serpentarii (Nowa gwiazda na stopie Wężownika).

Oryginalny rysunek Johannesa Keplera przedstawiający lokalizację stella nova, zaznaczona przez N.

Była to druga supernowa widziana w czasie jednego pokolenia (pierwszą była SN 1572 widziana przez Tycho Brahe w Kasjopei). Od tego momentu nie zanotowano więcej supernowych w Drodze Mlecznej, jednakże notuje się takie zjawiska w innych galaktykach.

Linki zewnętrzne

• Nine Planets page on SN1604