Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronySS Śląsk - polski drobnicowiec, zwodowany w roku 1931 w Danii, eksploatowany w latach 1932-1964.
Spis treści |
Statek został zbudowany w stoczni Nakskov Skibsvaerft A.S. w Nakskov w Danii na zamówienie przedsiębiorstwa Żegluga Polska, wraz z bliźniaczym statkiem SS "Cieszyn", dla obsługi linii bałtyckiej Żeglugi Polskiej. Założenia techniczno-eksploatacyjne statków zostały opracowane przez stronę polską, przy udziale dyrektora Żeglugi Polskiej Juliana Rummla. Statki były znacznie większe od dotychczas obsługujących linię bałtycką statków "Tczew" i "Chorzów" oraz, w przeciwieństwie do nich, dostosowane do zimowej żeglugi w lodach. Cena kontraktowa za statek wynosiła 38'523 funtów. Budowa na pochylni trwała zaledwie ok. 2 miesięcy, a wykończenie dalsze dwa. Statek wodowano 26 listopada 1931, a przejęto go 20 stycznia 1932. Polską banderę podniesiono w Gdyni 23 stycznia.
"Śląsk" przeznaczony był przede wszystkim do połączeń z Estonią i Finlandią, choć eksploatowany był także na liniach zachodnioeuropejskich, do Antwerpii. Po wejściu do służby był jednym z najnowocześniejszych statków polskich. W lutym 1934 kilku marynarzy doznało oparzeń na skutek rozbicia się przy złej pogodzie przewożonych na pokładzie butli z kwasem siarkowym. 19 października 1938 doszło, bez winy "Śląska", do kolizji we mgle z niemieckim parowcem "Eschenburg" koło Wyborga, statki doznały niewielkich uszkodzeń.
W chwili wybuchu II wojny światowej "Śląsk" znajdował się w trasie z Helsinek. Skierował się do Sztokholmu, po czym przeszedł do na postój Västervik w Szwecji. W ramach ewakuacji polskich statków, 13 listopada 1939 przeszedł do Bergen, skąd wraz z "Poznaniem" dotarł w konwoju 18 listopada do Wielkiej Brytanii. Kapitan Antoni Zieliński i starszy oficer zostali za ewakuację odznaczeni Krzyżami Zasługi z Mieczami. Następnie statek kursował głównie między Anglią a Francją, transportując węgiel do Francji, a z powrotem zboże. Zawijał też do Portugalii.
W maju 1940 z innymi polskimi statkami został oddany do dyspozycji Francuskiej Misji Morskiej i w dniach poprzedzających kapitulację Francji był w drodze do rzecznego portu w Kaolacku w ówczesnej Francuskiej Afryce Zachodniej, skąd miał wziąć orzeszki ziemne. Po radiowym komunikacie nakazującym polskim statkom opuścić porty francuskie, kapitan "Śląska" zawinął do Freetown. Tam jednak brytyjskie władze skierowały statek z powrotem do portu przeznaczenia, sądząc, że kolonie francuskie będą kontynuować walkę. W efekcie, 26 czerwca "Śląsk" zawinął do Kaolacku, odległego o 70 mil od otwartego morza, gdzie stał już bliźniaczy statek "Cieszyn". Statkom groziło przejęcie przez władze Vichy, lecz wczesnym rankiem 9 sierpnia 1940 oba statki dokonały śmiałej ucieczki z Kaolacku do brytyjskiego portu Bathurst w Gambii. Kapitan Bohdan Jędrzejewski i 8 członków załogi zostało za tę akcję odznaczonych. "Śląsk" został następnie skierowany samotnie do brazylijskiego Belém, dokąd przybył 10 listopada. Do połowy 1944 pozostawał na wodach amerykańskich, pływając głównie między Belém i Nowym Jorkiem, czasami w konwojach. 3 listopada 1943 wszedł na mieliznę kolo Belém na skutek błędu pilota, po czym był dokowany. W maju 1944 został skierowany na wody brytyjskie. W czarterze brytyjskiego Ministerstwa Transportu Wojennego, pływał pod zarządem firmy J.J.Mack & Sons między Liverpoolem a Belfastem. Przez krótki okres między lipcem a listopadem 1945 na statku pływała brytyjska załoga.
11 grudnia 1945 "Śląsk" powrócił do Gdyni, pod kapitanem Bolesławem Miksztą. Ponownie pływał na liniach do Rotterdamu, Antwerpii i do Helsinek w barwach Żeglugi Polskiej. Od 1951 statek przeszedł do Polskich Linii Oceanicznych w Gdyni, a w 1955 do Polskiej Żeglugi Morskiej w Szczecinie. Wycofany został i banderę opuszczono 31 stycznia 1964, lecz w dalszym ciągu służył w Zarządzie Portu Szczecin jako lichtuga portowa i pływający magazyn LCH-ZPS-2, wożąc m.in. zboże między Szczecinem a Świnoujściem. W czerwcu 1967 został oddany na złom.
Ucieczka "Śląska" z Kaolacku została opisana, pod fikcyjną nazwą statku "Opole" w książce Arkadego Fiedlera Dziękuję ci kapitanie.
Statek posiadał dwa pokłady i trzy ładownie (dwie przed centralną wyspą nadbudówek i jedna za nią), a wzmocnienia przeciwlodowe i specjalny kształt dziobu oraz rufy umożliwiały eksploatację w trudnych warunkach zimowych. Kadłub był nitowany. Miał 12 miejsc pasażerskich w dwuosobowych kabinach i jedną komfortową kabinę armatorską.
