| Normandie | |
| Późniejsze imiona | Lafayette |
| Typ | statek pasażerski |
| Bandera | |
| Liczba członków załogi | 1320 |
| Liczba pasażerów | 2170 |
| Długość całkowita (L) | 314 m |
| Szerokość (B) | 36 m |
| Zanurzenie (D) | 11 m |
| Prędkość maks. | 35 w |
| Dane napędu | turbiny parowe o mocy 160 000 KM |
| Liczba śrub napędowych | 4 |
Normandie – francuski liniowiec pasażerski zbudowany w 1932 w stoczni w Saint-Nazaire we Francji do obsługi północnoatlantyckiej linii Hawr – Nowy Jork (koszty budowy 54 milony ówczesnych dolarów). Uważany za szczytowe osiągnięcie architektury okrętowej i jeden z najpiękniejszych statków pasażerskich (tzw. linia konstrukcyjna Meyera). Był jednym z największych statków swoich czasów oraz zdobywcą Błękitnej Wstęgi Atlantyku w 1935. W czasie II wojny światowej został przemianowany na Lafayette.
9 lutego 1942 podczas przebudowy na transportowiec wojenny w porcie nowojorskim na statku wybuchł wielki pożar. Na skutek nieumiejętnie prowadzonej akcji gaśniczej, do kadłuba transatlantyku dostały się potężne ilości wody, które spowodowały utratę stateczności i przewrócenie się statku na burtę. Po kilku latach, wrak statku został pocięty na złom. Jako oficjalne możliwe przyczyny pożaru powszechnie uznaje się zaniedbania i partactwo podczas przebudowy bądź sabotaż agentów francuskiego rządu Vichy). W rzeczywistości jednak, podpalenie liniowca było dziełem Mafii amerykańskiej[1], która w ten sposób obrazowo wykazała, że niepodzielnie panuje nad dzielnicami portowymi Nowego Jorku. Skłoniło to władze do podjęcia negocjacji z przebywającym w więzieniu bossem Luckym Luciano. Na skutek podjętej współpracy z wojskowymi, mafia zaczęła wspierać wysiłek wojenny w portowych dzielnicach Nowego Jorku, Lucky Luciano został zaś po wojnie ułaskawiony za "patriotyczną postawę". [1].
Spis treści |
Zgodnie z tradycją kuchni francuskiej również na pokładzie liniowego flagowca floty francuskiej położono olbrzymi nacisk na jakość usług kulinarnych. Załoga kuchenna składała się z szefa kuchni i jego trzech zastępców, 72 kucharzy-specjalistów, 76 pomocników kucharzy, 12 piekarzy, 12 cukierników, 3 lodziarzy oraz 8 wędliniarzy i rzeźników. Elektryczna kuchnia centralna statku wraz z przyległościami zajmowała kubaturę rzędu 2000 m² i była w stanie wydawać 4100 głównych posiłków, przyrządzanych przy 32 piecach i 56 stanowiskach do gotowania. Kuchnia statku zużywała do 660 kW/godz. energii elektrycznej. Załogę statku obsługiwała oddzielna kuchnia, przewidziana na 1300 osób.
Instalacja wodna statku umożliwiała maksymalne zużycie godzinowe 42 ton wody gorącej, 100 ton wody zimnej i 300 ton wody sanitarnej. Do instalacji było podłączonych 320 wanien, 555 natrysków, 1900 umywalek i 842 węzły sanitarne (nie uwzględniono pralni i kuchni pokładowej).