Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| SS Wilno | |
 |
|
| Data wodowania | 1926 |
| Data wycofania ze służby | 1958 |
| Późniejsze imiona | Wieluń |
| Typ | masowiec |
| Stocznia | Chantiers Navais Francais Blainville |
| Armator | ŻP/PŻM |
| Bandera |  Polska |
| Port macierzysty | Gdynia |
| Liczba członków załogi | 28 |
| Długość całkowita (L) | 84.60 m |
| Szerokość (B) | 12.10 m |
| Zanurzenie (D) | 5.60 m |
| Prędkość maks. | 9 w |
| Pojemność | Brutto 2018/Netto1121 RT |
SS Wilno to jeden z tzw. francuzów (obok SS Kraków, SS Katowice, SS Poznań i SS Toruń) - pierwszych jednostek tworzonej Polskiej Marynarki Handlowej.
Pierwszym kapitanem statku był kapitan Mamert Stankiewicz, który przyprowadził "Wilno" z francuskiej stoczni Chantiers Navais Francais Blainville. 4 stycznia 1927 roku nowy masowiec wszedł do wciąż będącego w budowie portu w Gdyni jako pierwszy polski statek w historii. Następnego dnia odbyła się uroczystość poświęcenia i podniesienia polskiej bandery, w czym uczestniczył ówczesny minister przemysłu i handlu, budowniczy Gdyni Eugeniusz Kwiatkowski.
W okresie międzywojennym statek pływał głównie w basenie Morza Bałtyckiego i Północnego wożąc polski węgiel do portów Szwecji i Wielkiej Brytanii. Od chwili pozyskania do roku 1951 właścicielem statku (jak i pozostałych francuzów) było przedsiębiorstwo armatorskie Żegluga Polska.
W czasie II wojny światowej wsławił się brawurową ucieczką z francuskiego portu Sfax w Tunezji. Potem przyszedł długi okres wojennych rejsów, a w 1946 roku powrót do kraju.
W roku 1949 statek został przejęty przez nowego państwowego armatora Polska Żegluga Morska z siedzibą w Szczecinie. Dotychczasowa nazwa "Wilno" została zmieniona na bardziej w tamtych czasach poprawną politycznie "Wieluń" i nazwę tę statek nosił do wycofania ze służby 7 października 1958 roku.
Wkrótce potem został pocięty na złom.
