Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| SZD-30 Pirat | |
 SZD-30 Pirat na lotnisku Aeroklubu Suwalskiego |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Producent | Szybowcowe Zakłady Doświadczalne w Bielsku-Białej, WSK Świdnik |
| Typ | szybowiec |
| Konstrukcja | grzbietopłat |
| Załoga | 1 |
| Historia | |
| Data oblotu | 19 maja 1966 |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 15,00 m |
| Wydłużenie | 16,3[1] |
| Długość | 6,9 m - 7,03 m |
| Wysokość | 1,67 m |
| Powierzchnia nośna | 13,8 m² |
| Profil skrzydła | FX 61-168 na FX 60-1261[1] |
| Masa | |
| Własna | 255 kg |
| Startowa | 370 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość minimalna | 60 km/h |
| Prędkość optymalna | 83 km/h |
| Prędkość dopuszczalna | 250 km/h |
| Prędkość holowania | 160 km/h |
| Prędkość min. opadania | 0,70 m/s (przy 75 km/h) |
| Doskonałość max. | 31,2 (przy 83 km/h) |
| Współczynnik obciążenia konstrukcji | +6,0G -3,5G |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Polska i inne kraje | |
SZD-30 Pirat to polski szybowiec wyczynowy (obecnie szybowce typu Pirat nie są dopuszczone do akrobacji) i szkolno-treningowy konstrukcji drewnianej w układzie grzbietopłata z usterzeniem typu T. Konstrukcja kadłuba półskorupowa. Płat nośny składa się z trzech części: poziomego centropłata oraz dwóch, lekko uniesionych końcówek.
Zaprojektowany przez Jerzego Śmielkiewicza, oblatany został 19 maja 1966 (pilot doświadczalny Adam Zientek). Produkowany od 1966. 10 stycznia 1978 oblatano nową wersję SZD-30C.
Szybowiec miał kilka groźnych awarii podczas prób w locie. Na prototypie, podczas próby korkociągu z przednim położonym środkiem ciężkości zginął 12 grudnia 1966 r. pilot doświadczalny, mgr inż. Stanisław Skrzydlewski. Podczas takiej samej próby wykonał skok ratowniczy na spadochronie inny pilot doświadczalny inż. Stanisław Wielgus. Drobna zmiana w obrębie fartucha osłaniającego szczelinę lotki wyeliminowała te problemy. Z szybowca tego skakał też trzeci pilot doświadczalny, Zdzisław Bylok gdy doszło do utraty steru wysokości na skutek zmęczenia materiału.
Szybowiec wymaga uwagi podczas pilotażu ze względu na małą skuteczność lotek a jednocześnie jest bardzo wrażliwy na ster wysokości oraz spore siły w układzie zamykania hamulców aerodynamicznych.
Łącznie wyprodukowano 813 szt. w tym 46 Piratów C, początkowo w SZD w Bielsku Białej a od 1974 w WSK w Świdniku. Oprócz użycia w Polsce, eksportowany do 24 krajów, w tym Argentyny, Australii, Egiptu, Północnej Korei, Nowej Zelandii, USA, ZSRR i Wenezueli.
