| SZD-35 Bekas | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Szybowcowe Zakłady Doświadczalne |
| Typ | szybowiec szkolny |
| Konstrukcja | drewniana |
| Załoga | 2 |
| Historia | |
| Data oblotu | 29 listopada 1970 |
| Egzemplarze | 3 |
| Dane techniczne | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 15,9 m |
| Wydłużenie | 12,9[1] |
| Długość | 8,5 m |
| Wysokość | 1,87 m |
| Powierzchnia nośna | 19,8 m² |
| Profil skrzydła | FX-61-163 (u nasady) FX-61-1261 (na końcach skrzydeł) |
| Masa | |
| Własna | 335 kg |
| Startowa | 540 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość minimalna | 60 km/h |
| Prędkość dopuszczalna | 220 km/h |
| Prędkość min. opadania | 0,82 m/s (74 km/h) |
| Doskonałość max. | 27,4 (84 km/h) |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Polska | |
SZD-35 Bekas – polski, dwumiejscowy szybowiec szkolny przeznaczony do podstawowego szkolenia pilotów jak również do wykonywania samodzielnych lotów, podstawowej akrobacji, lotów bez widoczności ziemi, lotów żaglowych i zboczowych.
Spis treści |
Szybowiec powstał na zamówienie aeroklubu Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Miał to być szybowiec, na którym mogliby latać piloci mający już doświadczenie w pilotowaniu szybowców SZD-30 Pirat, których wiele wyeksportowano do NRD. Szybowiec opracował zespół konstruktorów pod kierownictwem inżyniera Józefa Niespały w 1968 roku. W celu przyspieszenia prac oraz z powodów ekonomicznych prace oparto o oprzyrządowanie warsztatowe z innych szybowców budowanych w Szybowcowych Zakładach Doświadczalnych. Wykorzystano również dokumentacje szybowców SZD-9 Bocian, SZD-34 Bocian 3, SZD-12 Mucha 100. W 60% stworzono zupełnie nową dokumentację techniczną, w 20% zachowano istniejącą już dokumentację bez zmian a w pozostałych 20% oparto się na istniejącej dokumentacji ale zmodyfikowano ją pod kątem nowej konstrukcji. Gotowy prototyp 29 listopada 1970 roku oblatał pilot doświadczalny Adam Zientek. Próby i naniesione poprawki uczyniły z Bekasa szybowiec w pełni sprawny, wybaczający sporo błędów mniej doświadczonym pilotom. W marcu 1971 roku oblatano drugi prototyp SZD-35. Wybudowano jeszcze trzeci szybowiec przeznaczony do prób statycznych. Niestety z powodu wycofania się z zamówienia niemieckiego importera dalszych prac nad modyfikacją konstrukcji już nie kontynuowano i poprzestano na wybudowaniu trzech egzemplarzy. Jeden z latających egzemplarzy przekazano do użytkowania w Aeroklubie Gliwickim a drugi w Aeroklubie Rzeszowskim.
Bekas jest dwumiejscowym, drewnianym, wolnonośnym średniopłatem z klasycznym usterzeniem. Dwudzielne, jednodźwiagrowe skrzydła o trapezowym obrysie, ujemnym skosie 4° i laminarnym profilu z bezszczelinowymi lotkami i płytowymi hamulcami aerodynamicznymi. Na końcówkach skrzydeł zamontowano laminatowe płozy. Kadłub o konstrukcji półskorupowej, przód pokryty laminatem a część środkowa i tylna sklejką. Koło podwozia zaopatrzone w hamulec, na końcu kadłuba kółko ogonowe. Zamontowany zaczep przedni, dolny oraz hak do startu przy użyciu gumowych lin.
Fotograficzny Rejestr Szybowców. SZD-35 Bekas.