Saba, Sabbas, Sabas[1] — imię męskie pochodzenia aramejskiego, od saba – "starzec, dziad, dziadek"[2]. Jego patronem jest święty Saba (Sawa), najważniejszy święty w Serbskiej Cerkwi, a także inni święci, również katoliccy, w liczbie co najmniej piętnastu.
Sawa jest nowogrecką formą imienia, występującą na obszarze chrześcijaństwa prawosławnego, od której być może pochodzą m.in. takie nazwiska, jak Sawa, Sawka, Sawczyn, Sawicki[3].
Saba funkcjonuje także, jako zdrobnieniem imion Sabin i Sabina.
- Odpowiedniki w innych językach
Saba i Sawa imieniny obchodzi:
- 14 stycznia, jako wspomnienie św. Sawy, arcybiskupa Serbii,
- 5 lutego, jako wspomnienie św. Saby Młodszego, sycylijczyka,
- 12 kwietnia, jako wspomnienie św. Saby Gota,
- 24 kwietnia, jako wspomnienie św. Saby, męczennika rzymskiego,
- 16 sierpnia, jako wspomnienie św. Saby, męczennika perskiego,
- 5 grudnia, jako wspomnienie św. Saby Jerozolimskiego, archimandryty.
- Znane osoby noszące imię Saba lub Sawa
- Saba — postać biblijna, wnuk Abrahama
- Sawa (apostoł) - święty katolicki i prawosławny, apostoł Bułgarii
- Sawa — zwierzchnik Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego
- Sawa Botew — bułgarski agronom, publicysta i uczony, współautor pierwszej bułgarskiej encyklopedii rolnictwa Zemedełska encikłopedija (bułg. Земеделска енциклопедия)
- Sawa Kononowicz — hetman kozaków rejestrowych w 1637 roku
- Sawa Storożewski — mnich i ihumen klasztoru w Storożewie i Zwienigorodzie
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Wanda Janowowa: Słownik imion. Wrocław: Zakład Narodowy im.Ossolińskich, 1991. ISBN 83-04-03123-X.
- ↑ Aleksandra Cieślikowa, Maria Malec, Kazimierz Rymut: Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5. Kraków: Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego., 1995. ISBN 83-85579-68-0.
- ↑ Henryk Fros, F. Sowa: Księga imion i świętych. T. 5. Kraków: 2000. ISBN 83-7318-376-0.
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
