Sacri Monti w Piemoncie i Lombardii - dziewięć zespołów kaplic i innych elementów architektonicznych, powstałych w północnych Włoszech (w Piemoncie i Lombardii) na przełomie XVI i XVII w., poświęconych różnym aspektom wiary chrześcijańskiej. Twórcy uzyskali efekt harmonijnego wtopienia budowli w otaczający krajobraz naturalny, składający się ze wzgórz, lasów i jezior co stanowi o wyjątkowej wartości estetycznej tych obiektów, które obejmują również liczne, wartościowe dzieła sztuki - malowidła ścienne i rzeźby. W 2003 wpisano je na Listę światowego Dziedzictwa UNESCO.[1]
Sacri Monti (z wł. Święte Góry) stanowią rodzaj kalwarii. Budowle wchodzące w ich skład znajdują się najczęściej na zboczach gór i zawierają sceny z życia Chrystusa, Matki Bożej lub świętych, w postaci malarstwa lub rzeźby. Zespoły kaplic symbolizujących stacje Męki Pańskiej, zakładane były na wzgórzach - tak, by jak najbardziej przypominały swym położeniem Via Dolorosa w Jerozolimie. W okresie, gdy dostęp do "Świętego Miasta" był utrudniony, pielgrzymując do wybranego Sacro Monte można było uzyskać taki sam odpust, jak w czasie pielgrzymki do Jerozolimy.
Na całość nazywaną Sacri Monti składa się 9 zespołów architektonicznych: