| Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Sahadźa joga (ang. Sahaja Yoga) – współczesny system jogi oparty na metodach medytacji opracowanych w 1970 roku przez panią Nirmalę Shrivastava (przez praktykujących nazywaną Śri Matadźi Nirmala Dewi).
Spis treści |
Nazwa Sahadźa joga wywodzi się z sanskrytu; sahadź oznacza „z tobą zrodzone” (sanskr. saha – „z; ze”,Dźa – „urodzony, narodzony”). Natomiast joga to połączenie z kosmiczną energią. Owo połączenie (joga), obecne w wielu systemach filozoficznych i duchowych na subkontynencie indyjskim i nie tylko, w sahadźa jodze osiągane jest poprzez rozbudzenie energii zwanej w sanskrycie kundalini, która obecna jest w każdym człowieku, stąd pierwszy człon nazwy sahadźa.
Owo rozbudzenie energii kundalini ma następować spontanicznie, w kontakcie z samą Śri Matadźi, lub też w kontakcie z którymkolwiek z praktykujących sahadźa jogę (o których mówi się, że tę energię mają już obudzoną). Proces rozbudzenia kundalini w sahadża jodze nosi nazwę samorealizacji. Filozofia sahadźa jogi czerpie inspirację nie tylko z najbliższej jej filozofii indyjskiej, ale także z innych wielkich religii i filozofii świata.
Rozbudzona dzięki technice sahadźa jogi energia kundalini ma następnie unosić się wzdłuż kręgosłupa, przejść kolejno przez wszystkie ćakry i po przejściu przez siódme centrum energetyczne (sahasrara) połączyć jednostkę z energią kosmiczną. W sahadźa jodze wyróżnia się siedem głównych czakr, posiadających określone właściwości, które manifestują się w życiu i charakterze człowieka przy prawidłowym funkcjonowaniu danej ćakry.
Druga ćakra wykonując ruch obrotowy wokół trzeciej tworzy tzw. obszar Void (znany również jako Bhawasagara, czyli ocean iluzji). Obszar ten nazywany jest obszarem mistrzostwa, ponieważ w Sahaja jodze każdy ma się stać swoim własnym mistrzem, bez potrzeby zasięgania porady u innych nauczycieli, czy przewodników. Ma to być możliwe dzięki odczuwaniu wibracji (piąta czakra), czyli energetyki wszystkiego a także stanu własnych czakr na dłoniach. Wibracje pozytywne przez praktykujących sahaja jogę są odczuwane jako chłodny powiew.
Ponadto w sahaja jodze wyróżnia się trzy główne kanały energetyczne w ciele każdego człowieka:
Stan medytacji określany jest jako stan świadomości, w której nie ma myśli. Ponieważ myśli mają pochodzić z dwóch skrajnych kanałów (przeszłość i przyszłość), aby znaleźć się na kanale centralnym, czyli ścieżce ewolucji, należy wejść w stan relaksu i odprężenia gwarantującego przebicie się Kundalini przez skrzyżowanie kanałów na poziomie Agnyi (skrzyżowanie to pozostaje zaciśnięte podczas intensywnej aktywności myślowej). Medytacja w sahadźa jodze jest jednak w dalszym ciągu określana jako stan pełnej świadomości, nie powinien to być trans, ani nic podobnego.
Śri Matadźi zapoczątkowała i udostępniła wszystkim metodę, która pozwala dawać samorealizację na skalę masową 5 maja 1970 roku. Według jej relacji udało jej się wtedy aktywować najwyższe centrum energetyczne, znajdujące się na szczycie głowy, zwane w sanskrycie sahasrara. Miało to miejsce podczas medytacji nad brzegiem oceanu w zachodnich Indiach. Serią publicznych spotkań rozpoczęła rozprzestrzenianie tego doświadczenia. W międzyczasie jej mąż, Chandrika Prasad Srivastava otrzymał stanowisko sekretarza generalnego Organizacji Morskiej ONZ, na które konsekwentnie wybierano go przez kolejnych siedemnaście lat. Siedemnaście krajów nadało mu swoje najwyższe odznaczenia, a od królowej Anglii, jako jedyny cudzoziemiec, otrzymał tytuł rycerski. Centralne biuro Organizacji Morskiej mieściło się w Londynie i tam właśnie Śri Matadźi przeniosła się ze swoim mężem i zaczęła rozwijać sahaja jogę.
Wszystkie spotkania sahadźa jogi, a więc także udzielanie samorealizacji, zgodnie z życzeniem Śri Matadźi są zawsze bezpłatne i otwarte dla wszystkich.