Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| الصحراء الغربية al-Ṣaḥrā' al-Gharbīyah República Árabe Saharaui Democrática Saharyjska Arabska Republika Demokratyczna |
|||||
|
|||||
| Dewiza: (arab.) حرية ديمقراطية وحدة (Wolność, Demokracja, Jedność) |
|||||
| Hymn: Yā Banīy As-Saharā | |||||
 |
|||||
| Język urzędowy | arabski i hiszpański | ||||
| Stolica | Al-Ujun (pod kontrolą marokańską) Al-Bir al-Hilw (tymczasowa stolica) |
||||
| Ustrój polityczny | republika prezydencka | ||||
| Głowa państwa | prezydent Muhammad Abdul Aziz | ||||
| Szef rządu | premier Abdul Kadir Talib Umar | ||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
266 000 km² ~0% |
||||
| Liczba ludności (2010) • całkowita • gęstość zaludnienia |
406 200 1,52 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | dirham marokański (MAD) | ||||
| Niepodległość | od Hiszpanii¹ 27 lutego 1976 |
||||
| Strefa czasowa | UTC ±0 | ||||
| Kod ISO 3166 | EH | ||||
| Domena internetowa | .eh (zarezerwowany) | ||||
| Kod samochodowy | WSA (zarezerwowany) | ||||
| Kod telefoniczny | +212² | ||||
 |
|||||
| ¹ Sahara Zachodnia jest pod okupacją Maroka. ² Numer Maroka | |||||
Sahara Zachodnia – dawna kolonia hiszpańska (jako Sahara Hiszpańska) w północnej Afryce nad Oceanem Atlantyckim, obecnie okupowana przez Maroko, które nazywa ją Prowincją Południową. Sahara Zachodnia graniczy z Marokiem, Algierią i Mauretanią. Do dzisiaj nie zostały rozstrzygnięte spory o przynależności lub samodzielności tego terytorium. Obecnie jest to terytorium sporne – jak i podzielone – pomiędzy Marokiem a Saharyjską Arabską Republiką Demokratyczną.
Saharyjska Arabska Republika Demokratyczna - państwo proklamowane w 1976 r. przez Front Polisario, częściowo uznane przez około 70 państw[1][2], prowadzi z Marokiem spór o terytorium Sahary Zachodniej.
Spis treści |
Sahara Zachodnia leży w północno-zachodniej części Afryki. Graniczy na północy z Marokiem, Algierią i Mauretanią na wschodzie i południu. Zachodnia część graniczy z Oceanem Atlantyckim. Prawie całe terytorium zajmuje pustynia kamienista (hamada), jedynie na południu pojawiają się piaszczyste wydmy. Teren jest w przeważającej mierze płaski, z wysokimi klifami u wybrzeży oceanu.
Większa część terytorium Sahary Zachodniej pozostaje niewykorzystana gospodarczo. Sieć dróg jest słabo rozwinięta. Najważniejszymi gałęziami gospodarki są rybołówstwo, eksploatacja zasobów naturalnych (tutejsze złoża fosforanów zaliczają się do najbogatszych na świecie) oraz uprawa palmy daktylowej w oazach. Zachodnie wybrzeże dysponuje też dużymi możliwościami pozyskania energii wiatru. Zachodnia część kraju otrzymuje obecnie duże dopłaty na rozbudowę infrastruktury z budżetu Maroka w ramach programu zasiedlania tego terytorium przez Marokańczyków. Wschodnia część Sahary Zachodniej oraz obozy uchodźców w sąsiedniej Algierii (największy w mieście Tinduf) zależne są natomiast od pomocy międzynarodowej.
Sahara Zachodnia przyjmuje także w ostatnich latach coraz więcej turystów. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się plaże w okolicach Ad-Dachli, dokąd latają już hiszpańskie samoloty rejsowe z Wysp Kanaryjskich. Infrastruktura turystyczna pozostaje jednak słabo rozwinięta.
W 1885 roku w wyniku postanowień konferencji berlińskiej tereny Sahary Zachodniej stały się hiszpańskim protektoratem (od 1958 formalnie pod nazwą Sahara Hiszpańska), w zamian za uznanie przez Hiszpanię francuskiego protektoratu nad Marokiem. Panowanie hiszpańskie na tych terenach trwało do połowy lat 70. XX wieku. W 1974 front Polisario podjął walkę z Hiszpanami o niepodległość Sahary Zachodniej. W 1975 roku, w ramach akcji zwanej zielonym marszem, gdy 300 tys. Marokańczyków wkroczyło na tereny hiszpańskie. Do 1976 obszar Sahary Zachodniej znajdował się pod wspólną administracją hiszpańsko-marokańsko-mauretańską. W 1976 roku Hiszpania ostatecznie wycofała się z tej części świata, a powstały w 1973 roku Front Polisario proklamował powstanie nowego państwa - Saharyjskiej Arabskiej Republiki Demokratycznej (SARD). Również Mauretania, która zajęła nawet południową część terytorium, wycofała się w 1979 w wyniku działania ruchu oporu Polisario, dążącego do niepodległości Sahary Zachodniej. [3]
Obecnie Maroko kontroluje większą część Sahary Zachodniej i pragnie utrzymać tę kontrolę z powodu bogatych złóż fosforanów, a także dużej ilości funduszy zainwestowanych w modernizację tego terytorium. W rękach Frontu Polisario pozostaje natomiast wschodnia część kraju. Ruch ten aktualnie zawiesił działania zbrojne w wyniku zapowiedzi referendum niepodległościowego. Mimo to wciąż jednak utrzymuje się status quo z zachodnią częścią terytorium kraju w rękach marokańskich i wschodnią w rękach Polisario.
Rdzenną ludność Sahary Zachodniej określa się mianem Sahrawi. Obecnie prowadzona jest intensywna marokańska kolonizacja, mająca na celu zmianę proporcji etnicznych przed rozpisaniem referendum w sprawie przynależności tych terenów.
|
|||||||||||
