Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Saksauł | |
|---|---|
 Haloxylon ammonodendron na pustyni Gobi
|
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | szarłatowate |
| Rodzaj | saksauł |
| Nazwa systematyczna | |
| Haloxylon Bunge ex E. Fenzl in Ledebou Fl. Ross. 3: 819. Dec 1851. |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Saksauł (Haloxylon) – rodzaj obejmujący kilka gatunków roślin z rodziny szarłatowatych (dawniej włączany do wyodrębnianej osobno rodziny komosowatych). Gatunkiem typowym jest H. ammodendron (C. A. Meyer) E. Fenzl[2].
Spis treści |
Rośliny te zasiedlają pustynie i półpustynie, głównie Azji. Dobrze tolerują słabe gleby piaszczyste, również silnie zasolone, należą do halofitów. Są bardzo odporne na długotrwałe susze. Cechują się wolnym tempem wzrostu i znaczną długością życia.
Hammada Iljin
Należy do rodziny szarłatowatych (Amaranthaceae) Juss., która wraz z siostrzanymi rodzinami Achatocarpaceae i goździkowate jest jednym z kladów w obrębie rzędu goździkowców (Caryophyllales) i klasy roślin okrytonasiennych[1].
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa goździkowe (Caryophyllidae Takht.), nadrząd Caryophyllanae Takht., rząd goździkowce (Caryophyllales Perleb), rodzina komosowate (Chenopodiaceae Vent.), rodzaj saksauł (Haloxylon Bunge)[4].
Saksauły są jednymi z najliczniejszych dużych roślin pustyń w obszarze swojego występowania, często tworzą skupiska. Dlatego ich zarośla, a nawet pojedyncze okazy stanowią schronienie wielu gatunków zwierząt, a młode saksauły, o zielonych listkach dostarczają pokarmu. Poza tym silne i rozległe ukorzenienie zapobiega wywiewaniu piasku lub gleby i erozji.
Mieszkańcy pustyń wykorzystują saksauł jako źródło opału, a czasami także pozyskują z kory wodę. Obecnie roślinę tę nasadza się sztucznie w wielu pustynnych rejonach, na zboczach, by zapobiec erozji i wywiewaniu piasku, gdyż wywiewany piasek zasypuje np. w Chinach pola uprawne.
