Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Władcy Saksonii w XVIII wieku : Fryderyk August I Mocny, Fryderyk August II Wettyn, Fryderyk Krystian Wettyn, Fryderyk August III Sprawiedliwy.
Spis treści |
W XVIII stuleciu elektorat Saksonii pozostawał w Unii z Polską (od 1697 roku), aż do roku 1763. Punktem kontaktowym dla Polaków odwiedzających Drezno był Hotel Pologne.
III wojna północna (wielka wojna północna) toczyła się w latach 1700-1721 pomiędzy Danią, Rosją, Saksonią, Prusami i Hanowerem (od 1715) z jednej strony a Szwecją z drugiej, której pomysłodawcą był August II Mocny przyczyniła Saksonii jedynie strat i upokorzeń. W 1706 roku do Saksonii wkroczyli Szwedzi zmuszając Elektora saskiego do podpisania niekorzystnego traktatu pokojowego (Pokój w Altranstädt).
Minister Jakob Heinrich von Flemming (1667–1728), podówczas wszechwładny na dworze drezdeńskim, był zwolennikiem agresywnej polityki polskiej. Wojna północna miała romantyczno-rycerskich polaków przekonać do nowego władcy.
W roku 1703 minister Adolf Magnus Hoym wprowadził w całym kraju akcyzę, która wydatnie zwiększyła dochody dworu.
W wojnie o sukcesję austriacką (1741-1748) August III Sas (elektor Fryderyk August II) poparł Francję i Bawarię przeciw Austrii. Wojna nie przyniosła nikomu żadnych korzyści poza królem Prus.
W tych latach zawrotna karierę robił saski minister hrabia Heinrich von Brühl (1700-1763). Po umiejętnym odsunięciu konkurenta - faworyta Augusta III Józefa Sułkowskiego, skumulował w swoich rękach praktycznie wszystkie najważniejsze urzędy saskie i w 1746 został "premier-ministrem".
Brühl prowadził niesłychanie skomplikowaną grę dyplomatyczną, wikłając Saksonię w trzy wojny śląskie, zmieniając sprzymierzeńców szybciej niż zdążyły dobiec echa z pól bitewnych. Snuł plany utworzenia saskiego korytarza, który by połączył Saksonię z Polską. Jego syn hrabia Alojzy Fryderyk von Brühl był później ważną postacią polskiej polityki i wielkim polskim patriotą.
Gdy rozpętała się wojna siedmioletnia (1756-1763) zdecydował sie z kolei bronić Austrii przeciw Prusom. Wynikało to z tzw. renversement des alliances. Nieszczęściem Saksonii było to, ze już w 1757 jej terytorium podbili Prusacy, którzy grabili kraj na cele wojenne.
Thomas von Fritsch saski dyplomata, minister i polityk-reformator, był tym człowiekiem dzięki pracy którego Elektorat Saksonii odzyskał dawną kondycję finansową i gospodarczą po katastrofie jaką były wojna siedmioletnia i najazd Pruski. Okres odbudowy był nazywany z francuska: Rétablissement.
Komisja odbudowy zwana Restaurierungskommission działała od 30 kwietnia 1762 do 5 sierpnia 1763, wydała w sumie 34 dekrety. Otoczony zdolnymi współpracownikami takimi jak Friedrich Ludwig Wurmb (1723-1800) i Christian Gotthelf Gutschmid (1721-1798), von Fritsch rozpoczął zakrojony na szeroką skalę plan odbudowy.
Miasto Lipsk było jedną ze stolic handlu w Niemczech już od XVII wieku. W XVIII stuleciu handel znajdował sie w rozkwicie. Fryderyk August I mógł finansować swe wojny głównie dzięki temu.
W Saksonii kwitło tez górnictwo i metalurgia. Odkryta tez została na nowo porcelana. manufaktury były liczne i sprawnie działające. Pod koniec wieku na obszary Badenii, Prus, Turyngii i właśnie Saksonii wkracza rewolucja przemysłowa.
Całe społeczeństwo saskie było protestanckie. August III Sas jednak jeszcze jako książę przeszedł na katolicyzm. W Dreźnie znajdowały sie kościoły obu wyznań. Johann Sebastian Bach uświetniał swą muzyka religijne wydarzenia protestanckie, a Czech Jan Dismas Zelenka katolickie.
Nikolaus Ludwig von Zinzendorf (1700-1760), pietysta i reformator religijny, wprowadził do Saksonii pietyzm.
Wśród warstw wyższych niezwykle popularne były polowania z nagonką. Wszyscy zaś mieszczanie sascy byli pasjonatami gier karcianych takich jak Skat i Jass.
Armia saska w XVIII wieku liczyła średnio ok. 35.000 żołnierzy. Była to dobrze wyszkolona bitna armia. Na początku stulecia żołnierze byli odziani w czerwone mundury typowe dla wojsk państw protestanckich, jednak gdy August III Sas panował katolicyzm poczynił już na dworze takie postępy, ze zaczęto używać jasnego umundurowania typowego dla państw katolickich.
W latach 1790-1791 w Dreźnie wychodziły tak zwane "Roczniki niemieckich Akademii" (Annalen der Teutschen Akademien) propagowały one idee naukowe i odkrycia dokonane w różnych niemieckich placówkach naukowych.
Saksonia już w XVII wieku był jedna z europejskich stolic muzycznych. W XVIII wieku tworzą tam m.in.: Johann Sebastian Bach i Johann Adolph Hasse.
W roku 1708 Johann Friedrich Böttger odkrył tajniki wyrobu porcelany, dzięki czemu Europa nie była już uzależniona wyłącznie od azjatyckich dostaw.
.svg&filetimestamp=20090925124306){kind=small}
.png&filetimestamp=20061218115514){kind=small}
.gif&filetimestamp=20070605173218){kind=small}
.svg&filetimestamp=20080309020503){kind=small}
