Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Sally Pearson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Sally Pearson
Sally Pearson Daegu 2011.jpg
Sally Pearson na mistrzostw świata w Taegu (2011)
Klub Gold Coast Victory
Wzrost 167 cm
Masa ciała 60 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Australia
Olympic rings.svg Igrzyska olimpijskie
Srebro Pekin 2008 bieg na 100 m przez płotki
Mistrzostwa świata
Złoto Taegu 2011 bieg na 100 m przez płotki
Halowe mistrzostwa świata
Złoto Stambuł 2012 bieg na 60 m przez płotki
Igrzyska Wspólnoty Narodów
Złoto Nowe Delhi 2010 bieg na 100 m przez płotki
Brąz Melbourne 2006 sztafeta 4 x 100 m
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Sally McLellan-Pearson (ur. 19 września 1986 w Sydney) – australijska lekkoatletka specjalizująca się w biegach przez płotki

Uczestniczka igrzysk olimpijskich – w 2008 zdobyła srebrny medal w biegu na 100 metrów przez płotki. Medalistka mistrzostw świata, halowych mistrzostw świata oraz igrzysk Wspólnoty Narodów. Sukcesy odnosiła już jako juniorka młodsza zostając mistrzynią świata w tej kategorii wiekowej. Mieszka w Gold Coast – w 2011 została ambasadorką kandydatury (zakończonej sukcesem) tego miasta do organizacji igrzysk Wspólnoty Narodów w 2018[1]. Jest żoną Kierana Pearsona[2].

Spis treści

[edytuj] Kariera

[edytuj] Początki

Australijka urodziła się w Sydney, a w wieku ośmiu lat wraz z rodziną przeniosła się do Gold Coast gdzie w szkole podstawowej jej sportowy talent odkrył Sharon Hannan. Początkowo zajmowała się pływaniem i gimnastyką[2]. Już 2001 roku jako 14-latka została mistrzynią Australii juniorek w biegu na 100 metrów[2]. 9 grudnia 2001 w Melbourne poprawiła czasem 12,51 rekord Australii młodzików w biegu na 90 metrów przez płotki, a 21 października tego samego roku poprawiła rekord Australii młodzików w biegu na 200 metrów przez płotki (28,15)[2]. Pierwsze międzynarodowe sukcesy odniosła w 2003 roku w Sherbrooke – na mistrzostwach świata juniorów młodszych była piąta w biegu na 200 metrów oraz zdobyła złoty medal w biegu na 100 metrów przez płotki (wysokość płotków – 76,2 cm)[3]. Jako 16-latka wystąpiła w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów na mistrzostwach świata w Paryżu (2003)[4]. Latem 2004 startowała w mistrzostwach świata juniorów – w biegu na 100 metrów zdobyła brązowy medal, na tym samym dystansie w biegu płotkarskim zajęła czwarte miejsce, a w sztafecie 4 x 100 metrów była piąta[5]. Na koniec sezonu 2004 wystąpiła w igrzyskach Wspólnoty Narodów juniorów zdobywając brąz w biegu na 100 metrów oraz złoto w biegu na 100 metrów przez płotki[6]. Podczas tych zawodów wystąpiła także w sztafecie 4 x 100 metrów (srebrny medal) i sztafecie szwedzkiej (brązowy medal)[6].

[edytuj] 2005-2008

W sezonie 2005 startowała wyłącznie w Australii wieńcząc sezon ustanowieniem 26 listopada w Brisbane rekordu Australii i Oceanii juniorów (13,01) w biegu na 100 metrów przez płotki[7].

Na początku pierwszego roku w gronie seniorów (2006) wystąpiła w Melbourne w igrzyskach Wspólnoty Narodów zajmując siódme miejsce w biegu na 100 metrów, odpadła już w eliminacjach biegu na 100 metrów przez płotki oraz wraz z partnerkami z ekipy australijskiej wywalczyła brązowy medal w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów[8]. Została powołana do reprezentacji swojego kontynentu na wrześniowe zawody pucharu świata w Atenach – podczas tych zawodów wystartowała w biegu na 100 metrów (8. miejsce), biegu na 100 metrów przez płotki (4. miejsce) oraz sztafecie 4 x 100 metrów (5. miejsce)[9].

Od stycznia startowała w Australii, a 11 marca podczas mistrzostw kraju w Brisbane zdobyła złoty medal i czasem 12,92 ustanowiła nowy rekord kontynentu w biegu na 100 metrów przez płotki – rezultat ten poprawiła 5 maja pokonując dystans płotkarski w Osace w czasie 12,71[10]. W czerwcu i lipcu ponownie startowała w swojej ojczyźnie, a na przełomie sierpnia i września brała udział w mistrzostwach świata. Na światowym czempionacie nie odniosła jednak sukcesów docierając do półfinałów biegów na 100 i 100 metrów przez płotki oraz wraz z koleżankami odpadając już w eliminacjach sztafety 4 x 100 metrów.

W styczniu 2008 startowała w Australii, a kolejne występy miała dopiero w czerwcu. 16 lipca w Lucernie czasem 12,58 poprawiła własny rekord kontynentu w biegu na 100 metrów przez płotki – swój rekordowy wynik poprawiła ponownie 29 lipca w Monako[10]. Kolejny start w karierze Australijki to igrzyska olimpijskie w Pekinie, podczas których w finale osiągnęła czas 12,64 i zdobyła srebrny medal przegrywając z Amerykanką Dawn Harper[11].

[edytuj] 2009-2012

Zimą 2009 ustanowiła w Stanach Zjednoczonych dwa halowe rekordy Australii i Oceanii – 7,30 w biegu na 60 metrów oraz 7,96 w biegu na 60 metrów przez płotki. W styczniu i lutym startowała na stadionie w Australii zdobywając m.in. w marcu złote medale mistrzostw kraju. 28 lipca na mityngu Herculis w Monako wynikiem 12,50 ustanowiła rekord życiowy oraz rekord kontynentu w biegu na 100 metrów przez płotki. Na mistrzostwach świata w Berlinie zajęła w biegu przez płotki piąte miejsce z czasem 12,70[12].

Latem 2010 startowała głównie w mityngach rozgrywanych w Europie zwyciężając m.in. w biegu przez płotki na zawodach DN Galan 2010 w Sztokholmie. We wrześniu była reprezentantką Azji i Oceanii podczas pucharu interkontynentalnego w Splicie[13]. Wygrała bieg na 100 metrów podczas igrzysk Wspólnoty Narodów w w Nowym Delhi jednak kilka godzin po biegu została zdyskwalifikowana za falstart i pozbawiono ją złotego medalu[14][15]. Podczas tych samych zawodów zdobyła także złoty medal w biegu na 100 metrów przez płotki[16][17]. Była członkinią australijskiej sztafety 4 x 400 metrów, która na igrzyskach zajęła czwarte miejsce[17].

Od stycznia do kwietnia 2011 startowała wyłącznie w swojej ojczyźnie zdobywając m.in. kolejne medale mistrzostw Australii[18]. Latem skupiła się na biegu na 100 metrów przez płotki odnosząc zwycięstwa na tym dystansie m.in. podczas mityngów Aviva British Grand Prix 2011 w Birmingham[19] oraz Herculis 2011 w Monako[20]. Złota medalistka mistrzostw świata w Taegu – w finale osiągnęła czas 12,28 (czwarty w historii biegu na 100 metrów przez płotki kobiet), a dodatkowo w półfinale uzyskała rezultat 12,36[21][22]. Została wybrana lekkoatletką roku 2011 w plebiscycie IAAF World Athlete of the Year[23][24]. Jako cel na sezon 2012 wyznaczyła sobie zdobycie złotego medalu igrzysk olimpijskich oraz poprawienie rekordu świata w biegu na 100 metrów przez płotki[25].

Poprawiając własny halowy rekord Australii i Oceanii zdobyła w marcu 2012 halowe mistrzostwo świata w biegu na 60 metrów przez płotki[26].

[edytuj] Osiągnięcia

Zawodniczka podczas halowych mistrzostw świata w Stambule
Rok Impreza Miejsce Konkurencja Pozycja Wynik
2003 Mistrzostwa świata juniorów młodszych Kanada Sherbrooke bieg na 200 m 5. miejsce 24,01
bieg na 100 m przez płotki[a] Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 13,42
Mistrzostwa świata Francja Paryż sztafeta 4 x 100 m eliminacje 44,11
2004 Mistrzostwa świata juniorów Włochy Grosseto bieg na 100 m Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce 11,40
bieg na 100 m przez płotki 4. miejsce 13,41
sztafeta 4 x 100 m 5. miejsce 45,10
Igrzyska Wspólnoty Narodów juniorów Australia Bendigo bieg na 100 m Bronze medal blank.svg 3. miejsce 12,26
bieg na 100 m przez płotki Gold medal blank.svg 1. miejsce 14,11
sztafeta 4 x 100 m Silver medal blank.svg 2. miejsce 46,08
sztafeta szwedzka Bronze medal blank.svg 3. miejsce 3:56,57
2006 Igrzyska Wspólnoty Narodów Australia Melbourne bieg na 100 m 7. miejsce 11,50
bieg na 100 m przez płotki eliminacje 13,02
sztafeta 4 x 100 m Bronze medal blank.svg 3. miejsce 44,25
Puchar świata Grecja Ateny bieg na 100 m 8. miejsce 11,44
bieg na 100 m przez płotki 4. miejsce 12,95
sztafeta 4 x 100 m 5. miejsce 44,26
2007 Mistrzostwa świata Japonia Osaka bieg na 100 m półfinał 11,32
bieg na 100 m przez płotki półfinał 12,82
sztafeta 4 x 100 m eliminacje 43,91
2008 Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin bieg na 100 m przez płotki Silver medal olympic.svg 2. miejsce 12,64
Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Niemcy Stuttgart bieg na 100 m przez płotki 6. miejsce 12,82
2009 Mistrzostwa świata Niemcy Berlin bieg na 100 m przez płotki 5. miejsce 12,70
2010 Puchar interkontynentalny Chorwacja Split bieg na 100 m przez płotki 1. miejsce 12,65
Igrzyska Wspólnoty Narodów Indie Nowe Delhi bieg na 100 m przez płotki Gold medal commonwealth.svg 1. miejsce 12,67
sztafeta 4 x 400 m 4. miejsce 3:30,29
2011 Mistrzostwa świata Korea Południowa Taegu bieg na 100 m przez płotki Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 12,28
2012 Halowe mistrzostwa świata Turcja Stambuł bieg na 60 m przez płotki Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 7,73

[edytuj] Progresja wyników

Płotkarka (druga od lewej) podczas mityngu Memorial Van Damme 2010 w Brukseli

[edytuj] Bieg na 100 m przez płotki

Sezon Wiek Wynik Miejsce Data Wynik na świecie
2004 18 lat 13,30 Włochy Grosseto 0000-07-1515 lipca 118
2005 19 lat 13,01 Australia Brisbane 0000-11-2626 listopada 46
2006 20 lat 12,95 Grecja Ateny 0000-09-1717 września 42
2007 21 lat 12,71 Japonia Osaka 0000-05-055 maja 12
2008 22 lata 12,53 Monako Monako 0000-07-2929 lipca 5
2009 23 lata 12,50 Monako Monako 0000-07-2828 lipca 5
2010 24 lata 12,57 Szwecja Sztokholm 0000-08-066 sierpnia 4
2011 25 lat 12,28 Korea Południowa Taegu 0000-09-033 września 1[b]
2012 26 lat 12,49 Australia Melbourne 0000-03-033 marca

[edytuj] Rekordy życiowe

Konkurencja Rezultat Data Miejsce Zawody Uwagi
Bieg na 60 m (hala) 7,30 2009-02-077 lutego 2009 Stany Zjednoczone Boston Reebok halowy rekord Australii
Bieg na 60 m przez płotki (hala) 7,73 2012-03-1010 marca 2012 Turcja Stambuł halowe mistrzostwa świata halowy rekord Australii i Oceanii
Bieg na 100 m 11,14 2007-08-2626 sierpnia 2007 Japonia Osaka mistrzostwa świata
Bieg na 100 m przez płotki 12,28 2011-09-033 września 2011 Korea Południowa Taegu mistrzostwa świata rekord Australii i Oceanii

Uwagi

  1. ↑ Płotki o wysokości 76,2 cm
  2. ↑ Jest to czwarty wynik w historii lekkoatletyki i najlepszy wynik uzyskany w XXI wieku.

Przypisy

  1. ↑ Maciek Jałoszyński: Sprintem przez świata (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 4 listopada 2011].
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Athlete profiles » Pearson, Sally (ang.). athletics.com.au. [dostęp 4 listopada 2011].
  3. ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: World Youth Championships 2003 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 5 listopada 2011].
  4. ↑ 2003 IAAF World Championships in Athletics – 4x100 Metres Relay - W Heats (ang.). iaaf.org. [dostęp 4 listopada 2011].
  5. ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: World Junior Championships 2004 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 12 listopada 2011].
  6. ↑ 6,0 6,1 Lionel Peters i Tomas Magnusson: Commonwealth Youth Games 2004 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 5 listopada 2011].
  7. ↑ Classic Brisbane AUS 26 November 2005 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  8. ↑ CWG Melbourne AUS 19 - 25 March 2006 / 18th Commonwealth Games, Melbourne Cricket Ground (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  9. ↑ WCp Athína GRE 16 - 17 September 2006 / 10th World Cup, Olympic Stadium (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  10. ↑ 10,0 10,1 Athlete career in 100 m hurdles (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  11. ↑ Olympic Games, National Stadium - "Bird's Nest" Beijing CHN 15 - 24 August 2008 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  12. ↑ Steve Landells: Event Report - Women's 100m Hurdles - Final (ang.). berlin.iaaf.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  13. ↑ Laura Arcoleo: EVENT Report - Women's 100 Metres Hurdles (ang.). iaaf.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  14. ↑ Anja Herrlitz: Fehlstart-Drama um Sally Pearson (niem.). leichtatletik.de. [dostęp 7 października 2010].
  15. ↑ Janusz Rozum: O tym się mówi (ang.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 8 października 2010].
  16. ↑ Mike Rowbottom: India sweeps women’s Discus Throw, Langat and Kipsiro complete doubles – Commonwealth Games Day Six (ang.). iaaf.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  17. ↑ 17,0 17,1 19th Commonwealth Games, Jawaharlal Nehru Sports Complex Delhi IND 6 - 14 October 2010 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  18. ↑ Len Johnson: Watt leaps 8.44m, Pearson scores triple victory as curtain falls on Melbourne’s Olympic Park (ang.). iaaf.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  19. ↑ Pearson and Thorkildsen shine in a wet but atmospheric Alexander Stadium, Birmingham - Samsung Diamond League (ang.). iaaf.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  20. ↑ Herculis 2011, Samsung Diamond League Monaco MON 22 July 2011 (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  21. ↑ 2011 IAAF World Championships – Women's 100 m Hurdles (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  22. ↑ Lauren Lee i David Martin: Women's 100m Hurdles - Final - Pearson clocks sensational 12.28! (ang.). daegu2011.iaaf.org. [dostęp 5 listopada 2011].
  23. ↑ Bolt and Pearson are World Athletes of the Year – 2011 World Athletics Gala (ang.). iaaf.org. [dostęp 12 listopada 2011].
  24. ↑ IAAF: Usain Bolt i Sally Pearson najlepszymi lekkoatletami roku (pol.). Sport.pl. [dostęp 12 listopada 2011].
  25. ↑ Maciek Jałoszyński: Sprintem przez świata (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 5 listopada 2011].
  26. ↑ EVENT REPORT - Women's 60 Metres Hurdles - Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 10 marca 2012].

[edytuj] Bibliografia

p • d • e
Mistrzynie świata w biegu na 100 metrów przez płotki
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Sally_Pearson&oldid=31151242”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty