Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2010-09 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Salman bin Hamad bin Isa Al Khalifa (arab. سلمان بن حمد بن عيسى آل خليفة ; ur. 21 października 1969) – syn króla Bahrajnu Hamada ibn Isa al-Chalifa, oficjalny następca tronu, główny dowódca sił zbrojnych kraju.
Spis treści |
Szejk Salman ukończył edukację na poziomie średnim w Bahrajnie. Następnie studiował administrację na American University in Washington D.C., który ukończył w 1992. W 1994 ukończył filozofie na Uniwersytecie w Cambridge w Wielkiej Brytanii[1]. Uczestniczył także w licznych seminariach dotyczących bezpieczeństwa w Zatoce Perskiej oraz spraw bliskowschodnich.
Szejk jest również fundatorem programu stypendiów, dla uzdolnionych studentów, którzy w jego ramach mogą kształcić się poza granicami kraju.
Salman bin Hamad bin Isa Al Khalifa w 1992 objął stanowisko wiceprzewodniczącego Bahrajńskiego Centrum Studiów i Badań. Od 1995 do 1999 był przewodniczącym tej placówki. W latach 1995-1999 pełnił funkcję podsekretarza w ministerstwie obrony.
9 marca 1999 został oficjalnie mianowany następcą tronu. 22 marca 1999 przejął obowiązki szefa Bahrajńskich Sił Obrony.
24 lutego 2001 stanął na czele Komitetu Implementacyjnego Karty Narodowej. Kart przyjętej w lutym 2001 w referendum, która nakreślała wszechstronny plan dla Bahrajnu, oparty na transparentności, współpracy i uczestnictwu obywateli w życiu państwa. Komitet zaproponował szereg zmian w prawie, m.in. dotyczących wolności prasy.
3 marca 2002 szejk Salman został szefem Rady Ekonomicznego Rozwoju, która jest odpowiedzialna za tworzenie i przestrzeganie strategii rozwoju gospodarczego.
Szejk Salman pełni również funkcję przewodniczącego Najwyższej Rady Młodzieży i Sportu, nadzorującej rozwój życia sportowego w kraju.
Szejk był głównym inicjatorem przeniesienia wyścigów Formuły 1 do Bahrajnu i na Bliski Wschód. Zainicjował budowę toru Bahrain International Circuit, który stał się narodowym obiektem. Dzięki jego zabiegom 4 kwietnia 2004 w kraju odbyło się pierwsze Grand Prix Bahrajnu Formuły 1.
