Salvatore Maranzano (ur. 1886 - zm. 10 września 1931 r.) - gangster o włoskich korzeniach, czołowa postać nowojorskiej przestępczości zorganizowanej w latach dwudziestych XX wieku. Urodzony w sycylijskim miasteczku Castellammare del Golfo.
Jako jeden z pierwszych gangsterów zaproponował podział nowojorskiego półświatka zorganizowanej przestępczości na Pięć Rodzin; plan ten później wprowadził Lucky Luciano po roku 1931.
Przybył do Stanów Zjednoczonych - po raz pierwszy w 1918 roku - był później w 1925 roku; ostatecznie osiadł w Nowym Jorku w 1927 roku. Pełnił rolę wysłannika bossa nad bossami Capo di tutti capi Mafii sycylijskiej Don Vito Cascio Ferro. Don Vito liczył, że w niedalekiej przyszłości stanie na czele mafii amerykańkiej. Nie przewidział jednego, że władze włoskie wsadzą go do więzienia na resztę życia.
Pozostawiony sam sobie Maranzano podjął wyzwanie rzucone przez "Joe Bossa"; rozpoczęła się Wojna Castellammarese. W trakcie jej trwania (skupił wokół siebie imigrantów ze swojego rodzinnego miasteczka - stąd nazwa wojny), która trwała w latach 1929 - 1931 zginął jego główny konkurent - Giuseppe "Joe Boss" Masseria (zastrzelony w 15 kwietnia 1931r. w restauracji na Coney Island). Po jego śmierci obwołał się "bossem nad bossami" - capo di tutti capi - ale jego panowanie nie trwało zbyt długo. W dniu 10 września 1931 roku został zastrzelony w swoim biurze przy Grand Central w Nowym Jorku przez wynajętych płatnych zabójców żydowskiego pochodzenia w wyniku potajemnej współpracy Lucky Luciano i Meyera Lansky'ego (którzy wcześniej przyczynili się do śmierci Joe Bossa).
Carl Sifakis, Mafia amerykańska encyklopedia, Tytuł oryginału: The Mafia Encyclopedia, Third Edition ISBN 97883-242-0613-1